ἔδει μὲν οὕτως ἅπαντας ἀγαθοὺς εἶναι R II 239 τοὺς ἐπὶ τὰς τῶν ἐθνῶν ἀρχὰς ἐκπεμπομένους, ὦ βα- σιλεῦ, ὥστ’ ἐμοὶ νῦν ἐξεῖναι λέγειν τι περὶ Τισαμένου βέλτιον, καὶ γὰρ οὐδὲ κακῶς λέγειν ἥδιόν ἐστὶ μοι μᾶλλον ἢ τοὐναντίον· ἐπεὶ δέ εἰσί τινες οἱ τοῦ χεί- ρονος παρέχουσιν ἀφορμάς, ὧν εἷς οὗτος Τισάμενός, ἀναγκαῖον ἡγησάμην ποιῆσαί σοι φανερόν, ὅτι παρα- δέδονται πολλαὶ πόλεις ἀνθρώπῳ πλεῖστον ἀπέχοντι | τοῦ δύνασθαι δι’ ἀρχῆς εὖ ποιεῖν πόλεις. ἐρῶ δὲ R II 240 C = codex Chisianus Α = Monacensis gr. 483 (Augustanus) Ρ = Palatinus gr. 282 Ι = Marcianus append. XCI 2 Β = Barberinus II 41 Va = Vaticanus gr. 81 V = Vindobonensis phil. gr. XCIII 5 cf. t. Ι 191, 7 sq. 1 Πρὸς Θεοδόσιον τὸν βασιλέα inserui om libri edd | τοῦ αὐ- τοῦ ante κατὰ V, λγ C qui in marg habet μδ΄, Α | λόγος εἰκοστὸς τέταρτος post τισαμένου V rubr, λόγος κθ΄ in marg I3, με in marg Β rubr, ἄρχοντος Mor 5 τί V 6 οὐδὲν? 8 οὑ- τοσὶ Cobet Coll. 119 at cf. p. 172,4; 185,15 9 παραδίδονται Mor πρὸς σὲ περὶ τούτων, οὐχ ὅπως λάβοις τῶν μένων δίκην, ἀλλ’ ὅπως μὴ πλείω κακὰ δράσειεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς μένων.