XXXII (ΧΧΧ R) ΠΡΟΣ ΝΙΚΟΚΛΕΑ ΠΕΡΙ ΘΡΑΣΥΔΑΙΟΥ. καλῶς ἐποίησας, ὦ Νικόκλεις, ἀπιστήσας R II 223 
ταῖς κατ’ ἐμοῦ παρ’ ἐνίων αἰτίαις. ἦν γὰρ οὐδ’ ὁτιοῦν
ἐν αὐταῖς ἀληθείας, ᾧ καὶ τεθαρρηκὼς δι’ ὅρκου πί-
στιν ἐποιούμην. καὶ τοῖς πράγμασι δὲ αὐτοῖς καὶ τῇ 
περὶ αὐτῶν διηγήσει πειράσομαί σοι τοῦτο ποιῆσαι
καταφανές, ἵν᾿ αὐτός τε σαυτὸν ἐπαινῇς οὐκ
μένος εἴ τέ τις τοῦτο πέπονθε, ῥᾷον αὐτὸν μεταπεί-
θειν δύναιο. 2. Ἡκον ἐσπέρας εἰς τὸ βαλανεῖον ὃ τῇ πόλει δέ- 
δῶκε Τραϊανὸς βασιλεύς, καὶ ἐπειδή μοι τὰ πρὸς τὴν
 C = Codex Chisianus 
 Α = Monacensis gr. 483 (Augustanus) 
 Ρ = Palatinus gr. 282 
 Ι = Marcianus append. XCI 2 
 V = Vindobonensis phil. gr. XCIII 
 10 Euagr. h. e. II 12. Ιο. Malal. XI p. 276, 1 et 19 sq. 
 1 Πρὸς Νικοκλέα Ι rubr sed έα in ras m3 om reliqui libri
Re | τοῦ αὐτοῦ ante περὶ V | περὶ θρασυδαίου C sed m2, Ρ sed
ερὶ et ίου in ras m2, Ι rubr πρὸς θρασύδαιον Α λβ ante πρὸς)
V Re | λόγος εἰκοστὸς τρίτος post θρασύδαιον V rubr, λοιγὸς ις΄
in marg I3 3 αἰτίαις C sed ι (3) inser m2 | οὐδ’ ὄτιοὖν Α
οὐδοτιοῦν Re 9 δύναιτο coni Re Anim 

 
θεὸν εἶχεν ἱκανῶς, ἐκαθήμην καὶ πλήσιον μου Μενέ-
 R II 224 δῆμος, ἔπειτα τρεῖς ἕτεροι τῶν πολιτευομένων | ἐλ-
θόντες καθῆντο καὶ αὐτοὶ καὶ διηγοῦντο διήγησίν
μακρὰν πραγμάτων ἐν συμποσίῳ γεγενημένων τοῦ
 στρατηγοῦ μὲν ὄντος ἑστιάτορος, δαιτυμόνων δὲ αὐτῶν.
τὸ δὲ δὴ κεφάλαιον, παρῄνει πέμπειν ὁ στρατηγὸς ὡς
τὸν βασιλέα πρεσβείαν καὶ τῇ πατρίδι βοηθεῖν ὡς
οὔπω κινδύνων καθαρῶς ἀπηλλαγμένῃ, προσγεγενῆσθαι
γὰρ τοῖς ἐν τῇ στάσει κακοῖς τὸ τὴν ἐλπισθεῖσαν πά-
 λᾶι πρεσβείαν μὴ τετελέσθαι.