ἡμεῖς δὲ οὐδὲ μιμησόμεθα ταῦτα ὧν δι- δασκάλους εἶναι προσῆκε; μή, πρὸς τοῦ Μουσηγέτου R II 221 τοῦ | πάντα ἐφορῶντος ἐγγύθεν, ὃν χρὴ νομίζειν οὐ διώκοντα νύμφην ἁμαρτόντα τοῦ σώματος ἀγαπῆσαι τὸν χῶρον, παίδων γὰρ ταῦτα μυθολογήματα, ἀλλ’ εἰκὸς τοὺς ἀρχαίους οἰκήτορας μουσικὴν ἀσπαζομένους τῶν ἄλλων ὑπὸ τοῦ θεοῦ προκεκρίσθαι.

ζηλῶμεν δὴ τοὺς προγόνους, ὦ ἄνδρες, καὶ μιμώμεθα καὶ κατέ- χωμεν τὸν Ἀπόλλω τῇ περὶ λόγους σπουδῇ καὶ τους ὑπὲρ ὧν παρελήλυθα θεράποντας ἐκείνου καὶ φίλους οὐκ ἀτιμοτέρους τῶν κύκνων ἡγώμεθα, οἱ χώραν μὲν ἔχουσιν ἣν ἴστε καὶ προσηγορίᾳ τῇ νῦν 6 Αcacium? cf. ep. 666. 277. Sievers p. 276 qui de pris- cione cogitat (p. 199) coll. epp. 957. 958. 973 11 cf. t. Ι 467, 1 sq; 519, 9sq. 20 cf. t. III 446, 18 sq. R 4 οὔτοι — 5 ἔχον] ἰαμβικὸς τρίμετρος οὗτος ὁ στίχος C2 Mo 1 εἰς Cobet Coll. 129 2 ὐδὲ edd 4 ἔχετε Par Mor 5 οὔτε Re | συγγνώμην Ι sed ν (2) in ras m3 | ἀντιοχέας Ρ sed ε in ras m2 9 τούτους? 11 ἀφορῶντος Μο 13 παίδων — μυθολογήματα ad versum comoediae Atticae παίδων γάρ ἐστι ταῦτα μυθολογήματα revocavit Kockius Fr. Com. Att. III p. 501 n. 503 οἲ] ἢν Β κρατούσῃ στέργουσιν, ἦσαν δ’ ἄν, εἴπερ ἐβούλοντο, τοῦ παντὸς ἡγεμόνες, ὡς ἥ γε δύναμις πάρεστιν.

45. Ἄνευ δὲ τῆς τέχνης τί τῶν ἄλλων οὐκ ἂν δι- καίαν αὐτοῖς παρασκευάσειεν εὔνοιαν; οὐχ ὁ μὲν πλέον ἢ τριάκοντα ἔτη συνεχῶς ταλαιπωρούμενος ἀψοφητὶ τὰ λδιπὰ διεβίω μήτε ἐγκαλῶν μήτε ἐγκαλούμενος; ὁ δὲ τοῖς γνωριμωτάτοις συνοικήσας οὐδὲν οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐξελάλησε τῶν ἔνδον οὔτε ἠδίκησε πρε- σβυτἐραν φιλίαν θεραπεύων δευτέραν. ὁ δὲ δὴ τρίτος ἀνδρεῖος μέν, οὐδαμοῦ δὲ ἄδικος, τηρῶν τὴν τάξιν ἀκριβῶς καὶ τῶν πεπιστευκότων προκινδυνεύων. περὶ δὲ δὴ τοῦ νεωτάτου τί μεῖζον εἴποι τις ἂν ἢ ὅτι πρὶν ἐκ παίδων ἐξελθεῖν, παίδων ἄρχων οὐδὲ συκοφάντῃ παρέσχεν αἰτίαν;

46. Οὕτως οὖν καὶ δεινῶν εἰπεῖν καὶ χρηστῶν τὸν τρόπον οὐκ ἐπιμελήσεσθε οὐδ’ ἃ λαβεῖν αὐτῷ μοι βουλομένῳ τῶν πάντων οὐδεὶς ἂν ἀντεῖπε, ταῦτα τοις | ἐμοῦ βουλομένου δώσετε; φέρε γάρ, εἰ R II 222 διεξελθὼν ἐγὼ πάντα ὧν ὄντων μοι παρ’ ἑτέροις δεῦρ’ ἧκον καὶ ταῦτα ὁρῶν οὐκ ἀκίνδυνον τὴν ὁδόν, ἀντὶ τοίνυν τούτων, ἔφην, δότε μοι τῶν τῆς πόλεως κτημάτων, ᾗ νόμιμόν ἐστιν, οὕτω τις ἀγνώμων καὶ θρασὺς καὶ βδελυρός, ὅστις ἀναστὰς καὶ δείξας αὑτὸν ἐκώλυεν ἄν; οὐκ οἴομαι. ἐμὲ τοίνυν οἴεσθε 20 ep. 407 1 εἴπερ in marg inser Par2 8 ἐξελήλακεν Patm sed γρ ἐξελάλησεν in marg m2 | οὔτ’ Re 9 δὴ inser A om CMo 12 δὴ om B | ἄν; Mor | ἢ V et Re om reliqui libri Mor 13 ἐκ in marg I3 16 οὐδὲ edd 17 ἀντιεῖπεν CAPMo edd 19 δεῦρο Par edd 22 τίς AIB Mor | ἂν ἢν ἦν inter ἀγνώμων et καὶ Par Mor cancellavit Re 24 οἴμαι Par sed οἴομαι in marg m2 οἶμαι Mor τήμερον τὸν ληψόμενον εἶναι κἂν δῶτε τούτοις, ἐμοὶ λέγετε δεδωκέναι. αὐτὸς πρὸς ἅπαντας ὁμολογήσω τετιμῆσθαι. τοῦτο τὸ ψήφισμα σεμνοτέρους ὑμᾶς ποιήσει καὶ παρὰ πᾶσιν ὀνομαστούς, κἂν λυπῆταί τις τοῖς νῦν λόγοις, ἡσθήσεται τοῖς ἔργοις ὕστερον.

47. Εὔβουλε, σὲ πρῶτον ὁ καιρὸς καλεῖ. Ἀργυ- ρίου καὶ παῖ καὶ πάτερ, μίμησαι τὸν πρεσβύτερον. τόν γε μὴν ἐμὸν ἀνεψιὸν αὑτοῦ χρὴ νομίζειν εἶναι τὴν γνώμην. κινείτω μὲν Ἱλάριον ἡ φιλοσοφία τοῦ γένους, κινείτω δὲ Λητόϊον ἡ τῆς προσηγορίας αἰτία. σὺ δὲ ἐν μουσείοις ἔτι τρεφόμενος κἂν ἄκλητος ἀμύ- νοις, Ἀρσένιε. καὶ τῷ θήσοντι δὲ τὰ Ὀλύμπια δεῖ μέλειν, ὅπως εἰς τότε τοὺς ἐροῦντας εὕρῃ. καὶ τί δεῖ RII 223 καθ’ | ἕκαστον ὀνομάζειν; ὁπόσοι γὰρ πληροῦτε τὴν βουλήν, πάντες ἔχετε τοῦ βοηθεῖν λόγοις ἀνάγκην αὐτὸ τὸ κεκτῆσθαι λόγους.

48. Ὡς οὖν εἰδότος ἐμοῦ καὶ τοὺς ἃ δεῖ ψηφιζο- μένους ἐπαινεῖν καὶ περὶ τῶν ἐναντιουμένων ἃ προσ- ήκει γράφειν, ἐξ ὧν τήν τε πόλιν ὀνήσετε καὶ τοῖς λογίοις χαριεῖσθε θεοῖς, ἕλεσθε.