<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00431.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="31"><p>καὶ τὶ δεῖ περὶ τούτων εἰκάζειν ἐξὸν ἐπ’ αὐτὴν
ἐλθόντα τὴν ἐξέτασιν καθαρόν, ὡς ἔχει, τὸ πρᾶγμα
μαθεῖν; εἰσελθὼν γὰρ ὁ νομίζων τὰ παρὰ τῶν νέων <lb n="20"/>
μεγάλα καθίσας αὑτὸν παρὰ τὸν θρόνον καλῶν
στον πυνθανέσθω, τίς ὁ παρ’ αὐτοῦ μισθός. οἶμαι
γὰρ πλὴν ὀλίγων κομιδῆ τοὺς ἄλλους, εἰ γνοῖεν ἐφ’
ᾧ καλοῦνται, φεύγοντας ὅποιπερ ἂν ἐξῇ καταδύεσθαι
<note type="footnote">1 οὖν inter μὲν et αἰτίᾳ edd delevi | τὸ Μο 2 τοῖς
ἀνθρώποις om Patm | τούτους Patm sed γρ τούτοις in marg m2</note>
<note type="footnote">7 ἐκώλνσεν I sed ν add m3 10 δ’ Re | τἀκείνων Β | ἐκεί-
νων Μοnnier 11 οὖν om Mor | οἶκον in marg Α 15 num
φωρᾶν ? 17 κρινεῖ Cobet Coll. 128, at variationis temporum
studiosus Libanius 19 καθαρὸν A 22 αὐτῶν V 24 ὧν
Mo | ὄπηπερ V</note>

<pb n="140"/>
μήτε ψεύσασθαι τολμῶντας τῷ τε μὴ τελεῖν αἰσχυνο-
μἐνους. εἰσὶ δέ τινες οἱ τοσοῦτον τελοῦσιν, ὥστε τῶν
οὐδ’ ὁτιοῦν διδόντων μᾶλλον βούλοιντ’ ἂν λανθάνειν.
</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="32"><p>ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἄξιον διὰ πάσης ἀκριβείας ἐλθεῖν.
<lb n="5"/> τῶν γὰρ ἐνόντων εἰπεῖν ἄμεινον ἀφελεῖν ἢ λυπῆσαι
τοὺς ἡδέως μὲν ἂν δόντας, τύχῃ δὲ κεκωλυμένους.
τοσοῦτον δ’ ἂν ἰσχυρισαίμην, ὡς ὀλίγων τῶν ἐκεῖθεν
ὄντων παρὰ τῆς πόλεως ἀξιῶ τι φανῆναι καὶ μὴ πι-
στοτέρους τοὺς πόρρωθεν μαντευομένους ἐμοῦ τοῦ
<lb n="10"/> συζῶντος περὶ τοῦ ποῖα τὰ τῶν ῥητόρων ἐστὶ νομι-
σθῆναι.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="33"><p>καὶ μὴν κἀκεῖνό γ’ ἂν ἡδέως ἐροίμην·
ἔστιν ὅστις πώποτ᾿ ἤλπισε τοὺς εἰς τάχος τού-
τους διδάσκοντας γράφειν ὄψεσθαι χρυσὸν
ἀπὸ τῆς αὑτῶν τέχνης ἢ βέλτιον πράξειν τῶν
<lb n="15"/> σκυτοτόμων καὶ τεκτόνων; οὐδείς. ἀλλ’ ὄμως εὐ-
<note type="marginal">R II 218</note> ποροῦσι καὶ τρυφῶσι καὶ μεθύουσι καὶ | γεγόνασι
σεμνοί. τί οὖν θαυμαστόν, εἰ ὥσπερ τὰ ’κείνων ἦρται
παρὰ τὴν ἀξίαν, οὕτω τὰ τούτων ἐταπεινώθη;</p><p>34. Καὶ διὰ τί, φήσει τις, ὑπὲρ μὲν τούτων
<lb n="20"/> ἀλγεῖς καὶ λέγεις, τοῖς δ’ ἄλλοις παιδευταῖς οὐ
συναγορεύεις; ὅτι τὰ τούτων ἀκριβέστερον ἐπίστα-
<note type="footnote">5 Isocr. Phil. § 110 p. 104 d</note>
<note type="footnote">1 ψεύδεσθαι Μο | τολμῶντας Ι sed ας ex ες corr m3</note>
<note type="footnote">2 τελοῦσιν Ι sed ν add m3 τελῶσιν Patm sed γρ τελοῦσιν in
marg m2 3 οὐδ’ ὄτι οὖν Α οὐδοτιοῦν edd 5 τῶν γὰρ
ἐνόντων Α sed γρ τὸ γὰρ ἐνὸν in marg, P sed in ras 7 litt m3</note>
<note type="footnote">7 ἰσχυρισαίμην scripsi, ut coni Monnerius ἰσχυρίσαιμι libri
sed in ἰσχυρισαίμην corr V, edd τί Ι 12 πώποτ’ scripsi
e V πώποτε πώποτε reliqui libri edd | ἤλπισεν Α 14 αὐτῶν IBV
Mor 15 τῶν τεκτόνων Β 17 τἀκείνων edd | ἧρται Ι
18 τὰ ’κείνων Α sed γρ τούτων in marg, Μο τἀκείνων Patm,
sed γρ τὰ τούτων in marg m2 19 διατί AIB MoV.</note>

<pb n="141"/>
μαὶ τῶν συνόντων, τῶν συντεταγμένων, τῶν συμπο-
νούντων, τῶν συνᾳδόντων, τῶν τὸν αὐτὸν πληρούν-
των χορόν, τά δὲ τῶν ἄλλων ἴσως μὲν οὐδ’ αὐτὰ
καλῶς διάκειται, οὐ μὴν ἐδεήθησάν γε προσελθόντες
γενέσθαι περὶ αὑτῶν ἐν ὑμῖν λόγον. μεμνῆσθαι δὲ <lb n="5"/>
πενίας ἐν πλείοσιν αὐτῶν τῶν οὕτω πραττόντων οὐ
βουλομένων ἴσως ἂν εἶχεν αἰτίαν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="35"><p>εἶτα μέντοι
καὶ τὸ μὴ παραδείγμασιν ὑπὲρ ἐκείνων ἐνεῖναι χρῆ-
σθαι παρεῖχεν ὄκνον τῷ λέγοντι. τοῖς μέν γε ῥήτορ-
σιν ἡ Ζηνοβίου συναγωνίζεται γῆ, πρὸ δὲ τῶν ἄλλων <lb n="10"/>
ἑτέρους ἐκ γεωργίας τοιαύτης ὠφελημένους οὐκ ἦν
ἰδεῖν. ἐφοβήθην οὖν μὴ τοῖς ἀντιλέγειν μοι προῃρη-
μένοις ἡ κατ’ ἐκείνων λαβὴ καὶ τὸ ὑπὲρ τούτων κατὰ
βλάψῃ δίκαιον. ἂν οὖν εὕρω μεγαλοψύχους ὑμᾶς ἐπὶ
τοῦ πρώτου λόγου, θαρρήσω καὶ περὶ τοῦ δευτέρου, <lb n="15"/>
καὶ τῶν ἅλως δεομένων θεραπείας περὶ τοὺς λόγους,
πολλὰ γὰρ νοσεῖ, τεύξεται φροντίδος καὶ συμβουλῆς
ἕκαστον. ἡ γὰρ τῶν ἀκουόντων προθυμία πολλὰς
ήσει τὰς εἰσηγήσεις.</p><p>36. Καὶ τί, φησιν, ἴδει λόγου καὶ συλλόγου <lb n="20"/>
καὶ τοῦ τρίβειν ἡμέραν ἐξὸν οὑτωσὶ προσελ-
θόντα τῶν πολιτευομένων ἑκάστῳ καὶ δια-
λεχθέντα βραχέσι ῥήμασι ποιῆσαι ταὐτό;
αῦτα ἐρεῖ τις ἄνθρωπος ὅς ἐφ’ ἅπαντας μὲν ἀφίησι
σκώμματα καὶ τέρπειν οἴεται τοὺς συνόντας, ἔστι δὲ <lb n="25"/>
πλέον ἀηδής, ἢ χαρίεις εἶναι νομίζει.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="37"><p>πρῶτον μὲν
<note type="footnote">1 συμπινόντων V συνᾳδόντων Β 2 συμπονούντων Β |
τῶν αὐτῶν Ι 5 αὐτῶν AIBMO Mor ἀυτων V sed spir
supra υ eras et ’ add m2 6 οὐ inser C s 10 παρὰ coni
Sintenis 11 ὠφελημένων Par et γρ in marg Mor 13 ἡ
reposui e libris ᾖ Par edd 24 μέν om Ι 26 &lt;ὃς&gt;</note>

<pb n="142"/>
οὖν μὴ λανθανέτω ταῖς Μούσαις ἐχθρὸς ὢν ἐκεῖνος
<note type="marginal">R II 219</note> οὐχ οὕτω συμβουλεύειν ἀξιῶν. ὁ γὰρ ἀλγῶν | ὥσ-
περ τραύμασι τοῖς συγκειμένοις λόγοις καὶ τὰς τῶν
ἀκροάσεων ἡμέρας ἀπόλλυσθαι τῇ πόλει νομίζων πόρρω
<lb n="5"/> δήπου Μουσικῶν ὀργίων. ἔπειτ’ οὐκ οἶδεν, ὡς οὗτος
τῶν παραινέσεων ὁ τρόπος διπλῇ νυνὶ κοσμεῖ τὴν
πόλιν, ὅταν ὅ τε λέγειν δυνάμενος πολίτης ὑμέτερος
ᾖ τοῖς τε εἰργασμένοις λόγοις ὑμεῖς ἥδεσθαι δοκῆτε.
</p></div></div></body></text></TEI>