ὑπὲρ τοῦ δὴ ταῦτα καὶ τί τὸ ἀδίκημα; ὁ συν-
 ήγορος, φησίν, οὐκ εἶπεν, ἥτις ἦν ἡ γυνὴ
 2 cf. p. 6,12sq. 7 cf. p. 67, 4 sq. 9 cf. p. 57, 13 sq. 
 2 τὰ A sed ς post α eras 8 ἔπεμψε Ι 8 et 9 οἶδεν
Α 12 εἰσέπραττε reposui e libris ἐπράττετο Re 13 δὲ Re
| βερροία IBV 14 οἳ] καὶ V ταπρῶτα V | αὑτῶν Re αὐτῶν
libri 22 κατέχοντες ι 25 φησί I 

 
ὑπὲρ ἧς ὁ Κυριακὸς εἰσεληλύθει. καίτοι τί τοῦτο
πρὸς τὸν Λάμαχον, ὃς εἰρήκει μὲν Ἡσυχίῳ ταῦτα,
εἰρήκει δὲ Ἡρακλείῳ, οἱ δὲ Ἀραβίῳ μέρος. τι παρα-
δόντες τῆς δίκης κληθέντες ἐξαίφνης αὐτὸν
νοντες τὸν οὐδὸν ἀφῃρέθησαν ὑπὸ τάχους τὴν περὶ 
τῆς γυναικὸς μνήμην, ὥστ’ εἴ τινα καὶ τιμωρίαν ἔδει
γενέσθαι, παρὰ τούτων, οὐ παρ’ ἐκείνου γενέσθαι χρῆν.
ὁ δὲ τὸ μὲν οὐκ ἐτόλμησε, τὸ δὲ ἐποίησεν. οὐ γὰρ
ἦν τοῦτο δεινόν, ἀλλ’ ἦν ἕτερον τὸ παροξῦνον, ὃ
προἰόντος εἴσῃ τοῦ λόγου.