καὶ μὴν ὁ κολάζων πρότερον, εἶτα κρίνων πῶς οὐ
τὰ μέγιστα συγχεῖ; ὁ δ’ εἰδὼς οὐ δίκαια δεδρακὼς 
ἐζήτει περιερχόμενος φάρμακον· οὐ μὴν εὗρεν. ἡ γὰρ
δὴ βαρβαλισσὸς καὶ ὁ σῖτος καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα † 
 1 τοῦτο om Β 3 ὁ λῃστής, ὁ δοῦλος scripsi e CA qui
ὁ δοῦλος ὁ ληιστής praebent, IBNVaV ὁ δοῦλος, ὁ λῃστὴς Ρ
Re 5 ὑέλινον V 8 ὁρμῆς scripsi e V ὀργῆς reliqui libri
Re 13 αὐτοῦ V 14 τούτῳ om I | προσκατέδυε? 17
του Ρ sed ου(2) in ras m2 | ἑαυτῶν NVa Re 18 ᾿κείνου P sed
eras κείνου CAI sed in hoc ’ ante κ inser m3, NVa 19 ὁ
κολάζων — 20 συγχεῖ; citat Macar fol. 89 20 ταμέγιστα V 1
συγχεῖ Ρ sed ει in ras m2, Patm sed γρ ἀδικεῖ in marg m2 ὅ VI
eti n ras P2 ὃ 22 βαρβαλισσὸς CV βαρβάλισσος reliqui libri
sed ’ eras A, Re locus corruptus Βαρβαλισσὸς (Ptolem. V
15, 17. Steph. Β. s. ν.) aegre satisfacit 

 
τὸν ἀποδέκτην εἰς τιμωρίαν ἦγε, καίτοι κἀκείνῳ τις
λόγος ἦν, ἀλλ’ οὐ τὸν Λάμαχον, ᾦ τὸ ἔργον ἦν
ναι χρυσίον καὶ ἐδεδώκει. 17. Τί ποτ’ οὖν αὐτὸν ἐποίει τῆς τοῦ Λαμάχου
 τελευτῆς ἐπιθυμεῖν ; λέγεται μὲν καὶ τὸ τῆς Ἀντι-
πάτρας, ὑπῆρξε δέ μοί τι καὶ ἄλλο μαθεῖν, ὅ μοι
πιστότερον εἶναι <τοῦ> τῆς Ἀντιπάτρας δοκεῖ. τί
 R II 140 τοῦτο ἔστιν; εἱλκύσθη τοῖς | σκεύεσι τοῖς ἀργυ-
ροῖς τοῖς πολλοῖς τοῖς κατὰ τῶν πόλεων. ὧν αὐτὸν
 ἔγωγε ἠξίουν εἶναι κρείττονα βουλόμενόν γε εἶναι δο-
κεῖν τῶν ἄλλων βελτίονα, ὁ δ’ ὑπηνέχθη τε καὶ διέ-
δειξεν, ὡς ταὐτὰ τοῖς πολλοῖς νοσοῖ.