ἐκεῖνοι μὲν οὖν οὕτως ἂν μόνως περισωθεῖεν, οἱ δὲ ἐν τιμαῖς τε καὶ κέρδεσιν ὄντες μεγάλοις ἐπὶ τοῦ πρὸ σοῦ τήνδε τὴν ἀρχὴν ἐσχηκότος πονηροί τε δο- κούντων, εἴπερ ἦσαν πονηρῷ φίλοι, καὶ μὴ μετὰ τῶν 4 sq. cf. Plut. apud Stob. flor. 53,14. Proverb. ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς. Eustath. ad II. ἑ 638. Plut. Thes. 29, 3 1 μὴ δὲ PIMo V 4 ταῦτ’ V 5 δὲ Mor 7 ἐστὶν ἐν] ἐστὶν C sed ν in σοι corr s ἐστί σοι Μο Mor qui συνήθεια vel ἐν συνηθεία coni 9 ἀήτους Pa sed γρ ἐκείνους in marg m2 ἐκείνους V 10 ἀλεκτρυόνα Mor, sed γρ ἀλεκτρυόνας in marg 18 ’κείνους V 20 δ’ Re | μεγάλαις V 21 σοῦ] προσώπου I | δοκούντων V sed δοκείτωσαν in marg m2 22 πονηρῶν Μο Mor τότε ὑβριζομένων διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὰ τότε πρατ- τόμενα ἐπαινεῖν ἐν τῷ τιμᾶσθαι πάλιν ἔστων. νης γὰρ δὴ τὸ πρᾶγμα ἄξιον, εἰ ἐν ᾧ καιρῷ χρῆν αὐτοὺς γενέσθαι ταπεινούς, μενοῦσιν ἐπὶ τοῦ κακῶς αὐτοῖς πεπορισμένου φρονήματος.