ἡ δὲ ἐδήλου γράμμασι τὸν
δεσπότην· Φοίβου γὰρ ἐνεγέγραπτο. πρὸς γάρ, οἶμαι,
τὴν μεταβολὴν τῆς κόρης ἀλγήσας ἐξέχεε τοὺς ὀιστούς,
ἡ δὲ ἀκὶς ἑνὸς διαλυθεῖσα κρύπτεται τῇ γῇ καὶ ἐφυ- 
λάττετο Σελεύκῳ παραίνεσις εἰς τὸ κοσμῆσαι τὸν τόπον
καὶ νομίσαι τοῦθ’ ἅπερ ἦν, ἱερὸν Ἀπόλλωνος. θαῦμα
μὲν οὖν καὶ τὸ ἐν Ἑλικῶνι Ἀρήνην ἵππου κρήνην]
 5 cf. IV 1102 περὶ Δάφνης 
 1 prius τὸ inser C f | ἔνειμεν C 4 εὗρεν ἔργον UI
5 ἐραστὴς Ca 6 μετέβαλλεν UI | π δίκα cum rasura U
9 ἐπὶ supra παρὰ Ι2 περὶ Β 10 τῷ δένδρῳ Μ | ἡ om MCa
12 ψ in ἀνέπεμψεν in ras I2, eras U ἐξέπεμψεν in marg
Mo2 13 ἐγέγραπτο Μ 14 μετὰ supra βολὴν C f 15 ἑνὸς in
ἐντὸς corr B2 | ἐφυλάσσετο I 16 τῷ σελ. U 18 τὸν supra τὸ
Mo2 | ἢν alterum in κρήνην in ras I2 | ἵππου κρήνην cancellavi
(Zambecc. p. 200) ut glossema praeeuntibus Sinteni et 6
parte Reiskio qui proposuit Ἑλικῶνι περὶ τὴν Ἱππουκρήνην,
ἣν et Iacobsio in exemplari et lectt. Stob. (1827) p. 150, qui
κρήνην ἵππου delendum, κατὰ pro καὶ scribendum, ᾗ ante
κρήνην inserendum censet, postquam olim (exercitt. critt. in
scriptt. vett. t. II Lips. 1796 p. 33) coniecit: θαῦμα μὲν οὖν καὶ
τὸ ἐν Ἑλικῶνι· ἐκ πτέρνης ἵππον κρήνην ἐκδοθῆναί φασι, in
Animad. ad Anthol. gr. IX 335 (Lips. 1800), lectt. p. 339 et in
exemplari πτέρνῃ pro altero κρήνην proposuit 

 
ἐκδοθῆναι, φασί, Πηγάσου τῷ ποδὶ τὴν πέτραν πλή-
ξαντος, τοσούτῳ δὲ τοῦτο θαυμαστότερον, ὅσῳ μᾶλλον
εὔλογον πηγὰς ἐκ γῆς ἢ ἀκίδας ἐκπηδᾶν. κος δὲ ὁμοῦ τε ταύτην ἀνῃρεῖτο καὶ δράκοντα φερό-
 μένον ἀντιπρόσωπον ἐώρα μετεώρῳ συρίττοντα τῇ
κεφαλῇ. ὁ δὲ ὡς ἐπέλασεν, ἥμερον εἰς αὐτὸν ἰδὼν
ἠφάνιστο. προστεθέντος δὴ τοῦ δράκοντος τοῖς ἀπὸ
τῆς γῆς ἐκφανεῖσι μείζων ἡ πίστις, ὡς ὁ θεὸς ἐμβα-
 R 303 τεύοι τὸν τόπον. | καὶ αὐτίκα τέμενός τε ἀπεδέδεικτο
 καὶ φυτὰ καὶ νεὼς ἐδέχετο καὶ ταχὺ τὸ ἄλσος ἔθαλλε
καὶ ἀραῖς ἰσχυραῖς ἐφρουρεῖτο. καὶ πάντα ἦν ἡ
Δάφνη Σελεύκῳ. πρὸς γὰρ τοῖς εἰς ὄψιν ἐλθοῦσι
φάσμασιν ἔτι καὶ χρησμὸς αὐτὸν ἦγεν, ὃν παρὰ τὴν
δυσκολίαν ἐκ Μιλήτου δεξάμενος ἀνεθάρρησεν, ὃς τήν
 τε μέλλουσαν ὑπισχνεῖτο τύχην καὶ λαβόντι τὴν Σύρων
ἀρχὴν Δάφνην αὐτῷ ποιεῖν ἱερὰν ἐπέταξεν. οὕτω
δὴ τὰ περὶ τοὺς θεοὺς κατεσκευασμένος καὶ ὅθεν ἄξιον
ἀρξάμενος, ἀπὸ κρηπῖδος ὁρμηθεὶς παρεχούσης
δας, τῆς τε ἐκείνων εὐνοίας λέγω καὶ τῆς ἡμετέρας
 πόλεως, μεστὸν ἀπέφηνεν ἄστεων τῆς γῆς τὸ κράτιστον
 8 Aesch. Pers. 447 Cratin II 182, 22 M. I 106, 321 K. 
 1 ἣν ante ἐκδ. BMCa | φασὶ in ras P2 3 πηγὴν Re
4 τε scripsi auctore Re ex UI γε reliqui libri (sed in τε
corr P2) et edd | ἀνηρῆτο UI 6 ἐς I 8 ἡ om M | οι in
ἐμβατεύοι in ras P4 ἐμβατεύει UICa 9 τώ τόπω UI sed
in hoc τὸν τόπον suprascr. m2 | αὐτίκα τέμενός] ἀντικαταθέ-
μενός Mor correxit Valesius ad Amm. Marc. XXII 13, 1 p. 329 |
ἀποδέδεικτο ΒΜ Re et supra ἀπεδείκνυτο Ι2 ἀπεδείκνυτο U
12 γὰρ inser Ι2 | ἐλθοῦσιν ἔτι BMCa 13 ,,malim ἐνῆγεν“
Re | τὴν in ras Α2 16 αὐτῷ ex αὐτοῦ corr P2 αὐτοῦ Α |
καὶ οὕτω Β 20 ἀστέων UI et ex ἄστεων corr Ρ2 

 
ἡμερῶν τὴν ἔρημον· οὐ γὰρ εἰς τρυφὴν ἄρα τὴν ἡμε-
τέραν ᾤκισεν, ἀλλ’ εἰς ἑτέρων πόλεων ἀφορμήν, ὥστε
ἀντὶ τῶν σταθμῶν αἰ πόλεις τοῖς ὁδοιπόροις ἔστησαν.