κἂν διὰ πάντων δὲ ἄνθρωπος ἀπολαύσῃ τῆς τύχης, κάθηται στένων ἀνάγκης οὔσης 1 τι υ τίς ΡΙΒ | ὅτι μὴ — 2 ἕτερος om Β 3 καὶ post μὴ Β et inser I3 Mor Re 3 punctum post ὕπαρχος delendum censuit Sintenis 4 μόνο cum rasura unius litterae U τις om Β 5 καὶ om VB 6 καὶ om V | ὑπάρχου Ferr et Mor (sed γρ ὑπάτου in marg) 7 καὶ prius om U 8 ᾖ δοκοῖ om Β | δοκεῖ VU et C p supra δοκοῖ et edd | οὐκ ἂν] ὐχ | sed χ m3 in ras trium litterarum, Β | οἷόν Β 10 τὸν UI 11 γε om Β | ἥδε ex ἦδε corr A p ἤδη Β | ἄνδρες I3 in ras Β et γρ Mor in marg cf. or. V p. 311, 2 ὡς— 15 ᾐσθάνοντο om Β 19 δοκεῖ μοι κἂν scripsi praeeunte Sinteni qui tamen καὶ servavit ἐδόκει μοι καὶ ACPUI edd ἐδόκει ἄν μοι καὶ V ἐδόκει μοι om Β ἀποθανεῖν ἀνθρώπῳ καὶ μακαρίζει δὴ τὸν οὐρανὸν καὶ τὸν ἥλιον τοῦ ἀεί τε ἔσεσθαι καὶ μηδέποτε ἀπολεῖσθαι. οὕτως ἄπληστόν τι χρῆμα ἄνθρωπος καὶ ἀχάριστον.