καὶ ὅλως οὐκ ἔστιν ὃ ποιήσειεν ἂν ἐπαινεθῆναι τὴν Τύχην. ὁποῖον 6 Plat. Hipp. mai. p. 287 Β 8 Plat. Phaedr. p. 254 Ε 2 κιθαρίζειν οἶδα ΙΒ | στρατοπέδων ἡγεῖσθαι ΙΒ 5 κἀν] ἀλλ᾿ ἐν ΙΒ Ι καταβοήσειε scripsi e V καταβοήσῃ PU et e κατα- βοήσει corr C p A p καταβοῆσαι ΙΒ καταβοήσει edd 6 τε om Β Ferr Mor 7 ἄν post αὐδὲν Β et inser 1 3 et Boiss. Anecd. V 392 e Par 963 | αὐτῶ Β et in ras Ι3 et γρ Mor in marg αὐτοῦ Gasda e Par 3016 | στήσει scripsi e V στήσαι reliqui libri sed in Ρ acutus m2 in ras, et edd 8 κη in κακήγορον in ras C2 κατήγορον VB et γρ Mor in marg | μέμψεται γρ Mor in marg | δὲ om Β et γρ Mor in marg | ὁ μὲν] μὲν ὁ Β et γρ Mor in marg 15 διατοῦτο ΡΒ 16 ταὐτὸν e ταὐτὸ corr V2 | 16 et 17 (bis) μικρὸν V 18 δὲ in dubitationem vocavit Sintenis δή τι καὶ τὸ τῶν ἀρχῶν. ἄρχει τις πόλεως· ὅτι μὴ καὶ ἔθνους, ἀτυχεῖ. ἔθνους ἕτερος· ὅτι μὴ πλειόνων, ἄθλιος· πλειόνων ἄλλος, ἅτι μὴ ὕπαρχος. μηδενὸς ἥττων ἢ μόνου τοῦ τὸ σχῆπτρον ἔχοντος ἀτυχής τις παρ’ ἑαυτῷ κέκριται. ἀτυχὴς δὲ καὶ ἐκεῖνος ὁ μέγας ὕπαρχος, εἰ μὴ καὶ ἐν ὑπάτου σχήματι καθήμενος φανείη. ἥκει καὶ τοῦτο, ὁ δὲ καὶ πάντα πείθειν ἄγειν τε ᾗ δοκοῖ τὸν βασιλέα βουλόμενος, εἰ οὐκ ἂν οἰός τε εἴη, δεινόν τι τοῦτο, καὶ ἡ Τύχη δυσμενὴς καὶ οὐδ’ ὁτιοῦν τῶν ἑαυτῆς δέδωκεν.

6. Ὡς πραοτάτη γε ἥδε ἡ θεός, ὦ νέοι, καὶ ἴσως που καὶ γελᾷ πρὸς τὴν τῶν οὐ μέγα εἰληφέναι των ἀγνωμοσύνην, ὡς οὐκ ἀγανακτήσασα εὐθὺς ρεῖται τὰ δεδομένα, διδάσκουσα, ὁπόσα ἦν σφίσιν, οἱ δὲ οὐκ ᾐσθάνοντο.