καὶ τί ἂν νο- μισθεῖεν οἱ ἅμα τε ἀνηγμένοι καὶ καταδύντες, οἷα πολλὰ δρᾶται τοῖς ἐξαίφνης ἀνέμοις; εἰ γὰρ δὴ τόδε ἐλεεινόν, ὁ πελάγη τε διαβαλὼν καὶ πολλάκις μὲν κατηρ- κώς, πολλάκις δὲ ἀναχθεὶς πράσει τε τῇ τῶν φορτίων τὸ βαλάντιον ηὐξηκὼς πῶς οὐκ ἂν μετὰ Τύχης ἧφθαι τῆς ἐμπορίας δοκοίη; ἀφ’ ὧν τοίνυν καταψεύδονται 13 Soph. Ai. 1083 1 γε UI εἰς οm U μάχην] ἐν μάχη Β et Ι sed in hoc ἐν m3 inser μάχῃ Ferr Mor 6 τε] τὰς Β 7 ἔτι — τε om UI 9 τῆς τύχης ἐπέπρακτο ΙΒ 10 οἶδα δὲ] οἶδ’ Β et in ras trium litterarum Ι 13 μὲν om Β | ἐξουρίων Ρ 15 τίνες Β et ex τί corr I3 et γρ Mor in marg 16 τε om ΙΒ 17 ἀν΄ μοις U 18 κατηρτηκὼς Mor 19 τὲ corr e τῆ Ι3 τῇ om ΙΒ | ν in τῶν in ras C p | φορτί ν U 20 βαλλάντιον CAPV cf. p. 296, 3 | ποιεῖσθαι post ἂν Β et in ras I3 et γρ Mor in marg | μετὰ τῆς τύχης Β | ἧφθαι om ΙΒ et γρ Mor in marg 21 τὰς in ras I3 et γρ Mor in marg | δοκοίη corr e δοκοῖ C δοκοῖ V δοκῆ B | καταψεύδονται μὲν τῆς Β τῆς Τύχης ἀρκεῖ τε οὐδὲν αὐτοῖς, ἀπὸ τῶν αὐτῶν τού- των λῦπαι τε αὐτοῖς καὶ ἀνίαι καὶ τὸ τήκειν σφᾶς αὐτούς.

15. Ἀλλ’, ὦ ἄνθρωπε, προσκύνει τὴν θεόν, ὡς εὐτυχὴς, ἢν ὑγιαίνῃς μὲν τὴν ψυχήν, ἀκέραιον δὲ ᾖ σοι τὸ σῶμα, ἡ γυνὴ δὲ σωφρονῇ, κόσμιοι δὲ ὦσιν οἱ παῖδες, μένῃ δὲ τὰ πατρῷα, φίλων δὲ ἀπολαύῃς σαφῶν.