ἀλλ’ ἕνα μή τις τῶν σοὶ παραπλησίων ὑπολάβῃ τι τοιῦτον ἀκούων τὸ μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσε, διὰ τῆς εὐχῆς Ἀγαμέμνονος ἅπαν τοῦτ’ ἀνεῖλεν, ἣν ἐποιήσατο πρὸς τὸν Δία καὶ τὸν Ἀπόλλω καὶ τὴν Ἀθηνᾶν νίκην αἰτῶν. ἀφεὶς γὰρ Αἴαντα τὸν Λοκρὸν καὶ τὸν μέγαν καὶ τὸν Τυδέως καὶ αὐτὸν τὸν Ἀχιλλέα 7 Cf. [Lucian.] Macrob. § 21 | [Luc.] l. l. § 23 8 Cf. [Luc.] l. l. §§ 24 et 23. Plin. n. h. VII § 156 9 Philostr. vit. Apollon. Tyan. VIII 29 p. 171 10 Cf. [Lucian.] l. l. § 3 11 II. α 269 15 II. α 252 16 ΙΙ. β 371 sq. 3 τοῦ χρόνου edd χρόνον Μο | πολλοὶ Ι 4 τούτω Ι 6 ἁυτῶι in textu, γρ ταὐτῶ in marg A ταυτῶ PBMMo Βong ταυτὸ Ι 7 πλάττων Ι | ἐλήρει δὲ] καὶ ΒΜ | ἰσοκράτης Α σωκράτης Μ σωκράτης PIBMo 8 η in σοφοκλῆς in ras duarum litterarum C v 10 παθὼν Bong 11 συναγωνισά- μενον Bong 12 ἄγοντα Μο | ἦ scripsi ἢ libri edd 13 a φερόμενος Μο ἐκφερόμενον Re 14 ὑπολάβοι ΒΜ sed in hoc οι in ras | τί CAIMo om V 15 δὲ om BM τ tertium in τριτάτοισιν in ras C v 18 Αἴαντε vel Αἴαντας Gasda 19 καὶ secundum inser P4 om CAVUMo Re δέκα συμβούλων ἐμνήσθη Νέστορι παραπλησίων, ὡς οὕτω δράσων, ἐφ’ ὅπερ ἧκεν.

7. Εἶεν. ἀλλ’ ἐκεῖνα μὲν ἀρχαῖα καὶ παλαιά, τί δαὶ Ἡρώδης ὁ Ἀθηναῖος ὁ πονεῖν είδώς, ὁ τῷ θη- 4 σαύρῳ πλούσιος; τί | δαὶ ὁ Σπαρτιάτης σοφιστὴς ὁ R 210 τῷ πίνειν εὐπορώτερος εἰς λόγους γιγνόμενος; τί δ’ ὁ παρ’ ἐκεῖνον μὲν οὐ φοιτήσας, παρ’ ἔνα δὲ τῶν νου μαθητῶν, ὁ Καππαδόκης, ᾠ καὶ τεθνεῶτι τῶν βασιλέων τις τὸν νεκρὸν τιμήσας ἀπέπεμψε;