τί δαί; τοὺς
φοιτῶντας ὡς ἡμᾶς οὐκ οἶδα, καὶ τίνος ἕκαστος καὶ
πόθεν, ὀνόματά τε αὐτῶν καὶ τύχας, καὶ τίνι μὲν
αὐτῶν ἔνι χρήματα, τίνι δὲ οὔ; ἀλλ’ ἐπὶ τὸ δειπνεῖν
ἐρχόμενος ἐμνήσθην τοῦ σιτίου μὲν ὡς ποτοῦ, ποτοῦ 
δὲ ὡς σίτου; καὶ τί δεῖ περὶ τὰ τοιαῦτα διατρίβειν,
ἀλλ’ οὐκ ἐξ ὧν αὐτῶν δεῖ, καλῶς τὴν κατηγορίαν
ἐλέγχειν; ἐὰν γάρ με λάβῃς ἀγνοοῦντα, τίς εἶ σὺ καὶ
τίνων γέγονας, μαίνεσθαί με μᾶλλον ἢ τὸν Ὀρέστην
λέγειν. 7 Μάξιυον cf. Zosim. IV 47. Oros. VII 35. Pacat. Paneg.
Theod. c. 40 sq. | Ἀρκάδιος cf. Hydat. chron. ed. Mommsen
Chron. Min. saec. IV—VII t. 2 p. 15, 14 20 λέγειν ἤτοι λέγε· τῆς ἀττικῆς καὶ τοῦτο συνηθείας· καὶ
ποιηταὶ τούτῳ χρῶνται Σοφοκλῆς τότ’ ἤδη φάσκειν ἐμὲ μαν-
τικῇ μηδὲν φρονεῖν (Oed. R. 462. Cf. Bruhn, Sophokles, Anhang
§ 123), καὶἈριστείδης πολλαχοῦ τῶν ἑσυτοῦ λόγων τούτῳ χρῆται V 1 το ς cum rasura unius litterae U 2 οὖν om Μο |
ἡμῖν Ι 4 ποτέρωθεν Μο 6 πῆ Ι 7 ὡς om Bong
10 δὲ Β 11 δὲ VBMo Sintenis 14 δ’ Re | ἀλλὰ Ι
15 μὲν τοῦ σιτίου Re | τοῦ om Μο 16 σιτίου V 17 αὐτῶν
Re e Μο αὐτὸν reliqui libri Bong 20 ειν in λέγειν in
ras P3 λέγειν Α sed γε supra γειν m2 λέγε U R 213 15. Κώμη τις ἤνεγκέ σοι τὸν πατέρα, φυγὼν | δὲ
ἐκεῖνος πόνους τοὺς τῷ γεωργῷ προσήκοντας καὶ κατὰ
τοῦτο τήν τε γῆν ἀδικήσας οἷς τε τῶν καρπῶν μέλει
θεοῖς θυρωρὸς ἄρχοντος κιναίδου καθίσταται καὶ ᾧ
 κιναίδων ἔδει, καὶ τὸ τὰ τοιαῦτα τοῦτον ὑπηρετεῖν
δύνασθαι δοῦλον αὐτῷ τὸν ἄρχοντα ποιεῖ, τοῦτο δὲ
τούτῳ χρυσίον.