<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00403.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="18"><p>ὑμεῖς
δὲ | ἐπὶ τὰ ᾄσματα πάλιν, ὧν ἄριστα ἀπομνημο- R 202
νεύετε, λήθῃ τὸν Δημοσθένη παραδόντες ὁμοίως ἅ τε <lb n="10"/>
τελευταῖα γέγραπται καὶ ἃ πρῶτα. κἂν κἂν τις
ὑμᾶς, εἰ εἴποιμι καὶ ὅ τι, τὸ μὲν ὡς εἶπον, ἀκούσεται,
ὅ τι δὲ τοῦτό ἐστιν, οὐκ ἔτι.</p><p>19. Νὴ Δία, χείρων γὰρ ἐγὼ νῦν, καὶ τὰ νῦν
οὐκ ἴσα τοῖς πρότερον. ἀλλ’ οὐ ταῦτά φασιν οἱ <lb n="15"/>
οὔπω τε γέροντες οὗτοι καὶ γέροντες, οἱ μὲν ἔτ’
ὄντες ἐν τῷ συνδικεῖν, οἱ δὲ δι’ ἐκείνων τῶν ἄθλων
ἐπὶ τοὺς τῶν ἀρχῶν ἥκοντες, οὓς οὐδὲ μικρὸν ἐᾷ
καθῆσθαι τῶν λεγομένων ἕκαστον. ὧν ἔστιν ἀκούειν
βοώντων ὑπ’ ἐμαυτοῦ με νενικῆσθαι· καλῶν γὰρ γὰρ ὄν- <lb n="20"/>
των τῶν προτέρων εἶναί τι πλέον ἐν τοῖς νῦν καὶ τὸ
γῆρας οὐ διακωλύειν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="20"><p>οὐ τοίνυν ὑμῖν ἔστιν ἐπί
<note type="footnote">3 ἐνταυθὶ I edd | ἄλλου IB 4 ἀπελθόντες Re | καὶ ἔνα
ποιεῖν Re Anim 6 οὖσι πολλοῖς B 7 ᾑρημένα Ferr Re |
ἀκαγγέλλειν post εἰρημένα inser Kayser Philostr. II p. VI ed.
Teub., ἀναφέρειν post πατέρας coni Mor | ν in τριῶν in ras
P4 καὶ om B 9 &lt;ἴτε&gt; ? 10 Δημοσθένην IB 12
καὶ Ι | ὅτι IB 13 ὅτι IB | οὐκἔτι P οὐκ ἔστι IB 14 νῦν
ἐγὼ I 15 πρό in πρότερον abreptum et m. rec. (p) suprapos. C
προτέροις Re 16 οὔπω τε scripsi auctore Re οὔπω τότς
CPVU edd οὔκοτε IB 17 ὄν in ὄντες in ras P4 | ν τ in
. ἐν τῷ in ras 18 num τοὺς &lt;θρόυς&gt; ? 20 λεγόντων Ι
με in marg B2 om edd | κεκινῆσθαι Re Anim 21 num
πρότερον, ut 1. 15 ?</note>

<pb n="274"/>
τι τοιοῦτον καταφυγεῖν· ὁ γὰρ παρ’ ἐκείνων ἔπαινος
μαρτυρίαν ἔχων τοῦ κρείττονος ὑμᾶς ἀποκλείει τῶν
κατὰ τῶν λόγων μέμψεων. οὐ γὰρ δὴ δεξιώτεροι
φαίητ’ ἂν ἐκείνων εἶναι κρῖναι λόγον· οὓς περι-
<lb n="5"/> φανῶς καὶ αὐτοὺς ὑβρίζετε διὰ τῆς ὑμετέρας ἐν τῇ
κινήσει τῇ ’κείνων ἡσυχίας. καίτοι χρῆν, εἰ καὶ τυφλοί
τινες ἦτε περὶ τοὺς λόγους, ἀντὶ χειραγωγῶν ἐκείνοις
χρωμένους κοινωνεῖν τῆς βακχείας.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="21"><p>ἀλλ’ οὐκ ἐσχή-
<note type="marginal">9</note> κάτε ψυχὰς νέων ὅ τι ποτέ ἐστιν ὁ σοφιστὴς εἰδότων, |
<note type="marginal">R 203</note> οἷς ἐν τοῖς ὑπὲρ ἐκείνων πράγμασι καὶ τὸ μὴ σω-
φρονεῖν καλόν. ὁ γοῦν εἰπὼν αὐτοὺς ἐνταῦθα μαί-
νεσθαι φίλος, οὐκ ἐχθρός, καὶ κεκόσμηκεν, οὐ διαβέ-
βληκεν.</p></div></div></body></text></TEI>