οἶδα δὲ ἔγωγε
 4 Plut. de tuend. san. p. 124 F 
 6 τοὺς τὸν χριστιανισμὸν εἰσαγαγόντας ὑβρίζει C s 
 1 τούτους Μο 4 τοῖς— ἐν om V 5 δὲ ἡ? 6 τῶν (3) om ΒΜ
9 τὸ m3 supra τῶ Ρ τωι C τῶι Α 10 ἂν om BMV et
cancellavi, ut fortasse ortum e syllaba ultima lectionis variae
δικαίαν | ἐνέγκῃ Μο | δίκαιον in marg, in textu δικαίαν Μο
ἐνέγκῃ δικαίαν Re 11 ἢ] καὶ Fabr Re, qui tamen coniecit
(quod etiam Sintenis proposuit) ἢ γὰρ οὐδ᾿ ἅπαξ (sc. δεῖ λέγειν)
λεκτέα scripsi δίκαια libri edd δίκαιον Gasda 12 καθ’ ἑκά-
στην ἡμέραν ΒΜ 15 ἠτίμασσεν Re | παρὰ Cobet Mnem. V
104 (Coll. crit. 100) 16 ὑμῶν UI Fabr 17 ἡμῖν V 20 δ’ ΒΜ 

 
πολλοὺς ἐπὶ δεινοῖς τισιν ἐν θρήνοις ἀποθανόντας,
ὧν οὐδεὶς κατηγόρησεν, ὅτι μὴ προεπαύσαντο, ἀλλὰ
καὶ καλῶς ἔδοξαν ᾐσθῆσθαι τῶν κακῶν αὐτῷ τῷ συν-
εκβεβιωκέναι τῇ λύπῃ. στῆσον τὴν λύμην τὴν
περὶ ἕκαστον καὶ στήσεις μοι τοὺς περὶ αὐτῆς λόγους. 
εἰ δὲ ἐκείνη χωρεῖ, τί μοι τὴν γλῶτταν ἀποφράττεις;
αὐτὰ γάρ με κινεῖ τὰ πράγματα πρὸς τὰ ῥήματα· σὺ
δ’ ὅμοιόν τι ποιεῖς, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἰατρὸς οὐκ ἔχων
ἕλκος ἰάσασθαι τὸν ὀδυνώμενον ἐκέλευε μὴ στένειν.