<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00401.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="94"><p>ἀνύσας τοίνυν τὴν πολλὴν
ὁδὸν μᾶλλον ἢ πρὶν ἐδυσχέραινον τὸ χωρίον. εἰπὼν δὴ
πρὸς τὸν ἄρχοντα ἃ φρονῶ, καὶ βοηθεῖν παντὶ θυμῷ <lb n="10"/>
δεηθεὶς καὶ πείσας αὐτόν τε καὶ &lt;τοὺς&gt; ἰατρούς, τοὺς μὲν
λέγειν, ὡς τῇ κεφαλῇ μοι φάρμακον μὲν ὁ παρ’ ἡμῖν
ἀήρ, ἐχθρὸς δὲ ὁ παρ’ ἐκείνοις, τὸν δὲ ἁπλῶς οὕτω
προσίεσθαι, πείθω πάλιν τῶν τινα ἐν βασιλείοις
νατῶν τῇ τῶν ἰατρῶν γνώμῃ συναγορεύοντα πεῖσαι <lb n="15"/>
βασιλέα μὴ φθονῆσαι τῇ κεφαλῇ· ὁ δὲ ἐβοήθει μέν,
ἐβοήθει | δὲ οὐ &lt;μέν&gt;, διειστήκει γὰρ τοῖς τρό- <note type="marginal">R 67</note>
ποις, ἐνδεικνύμενος δέ, ὡς οὐδὲν ἂν αὐτὸν ἐγχειρή-
σαντα διαφύγοι.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="95"><p>δίδωσι μὲν δὴ ὁ βασιλεὺς ἐπανελ-
θεῖν οὐδὲ τότε εἰς ἅπαξ, λαβὼν δὲ ἐγὼ τα γράμματα <lb n="20"/>
καὶ συσκευαζόμενος δέχομαι πικρὰν ἀγγελίαν τεθνάναι
<note type="footnote">4 I 236, 1 R. ep. 909. Malal. p. 202 14 ep. 411</note>
<note type="footnote">9 ἤτοι ἐμίσουν, καὶ διατοῦτο πρὸς αἰτιατικὴν συντάττεται,
δυσχεραίνω δὲ ἀντὶ τοῦ λυποῦμαι, ἄχθομαι, δοτικῇ V</note>
<note type="footnote">1 ἐμοὶ — 2 ζῆν om ACPBL Ferr 3 τῶν inser et σταθ-
μὼν corr e σταθμὸν C2 τὸν σταθμὸν | 8 τὴν om VL
11 τοὺς inserui 12 ὑμῖν ACVL Ferr 14 πάλιν πάλιν om L | ἐν
βασιλείοις δυνατῶν scripsi e VL δυνατῶν ἐν βασιλείοις ACPB
edd 17 μέν post φιλῶν inserui, post διειστήκει delevi auc-
tore Re | διειστήκειμεν Gasda 18 δὴ L 19 ὁ inserui e
VL 20 εἰσάπαξ PBVL Ferr</note>

<pb n="130"/>
μοι τὴν ἀνεψιάν, κεῖσθαι δὲ τὸν θεῖον ἐν τέφρᾳ τῆς
Τύχης τὴν αὑτῆς διαφθειρούσης δόσιν· οὐ γὰρ ἔτ’ ἦν
μοι βουλομένῳ τὴν πόλιν ἔχειν μέλλοντί γε ἀντὶ τῆς
γυναικὸς τὸν ἐκείνης ὄψεσθαι τάφον. αἰσθομένου δὲ
<lb n="5"/> ἄμφω τοῦ θείου καὶ ὡς εἴην κύριος ἐπανελθεῖν καὶ
ὡς οὐκ ἐθέλοιμι, καὶ τρίτον γε, διότι, καὶ δακρύσαντός
γε, εἰ μηδ’ ὃ μόνον αὐτῷ παραμύθιον λείποιτο, τῆς
ἐμῆς ἀκούοι φωνῆς, καὶ κατηγοροῦντος ἐν γράμμασιν,
<note type="marginal">9</note> εἰ μὴ κινοίμην, ἔρχομαι μέν, οὐχ ὁμοίᾳ δὲ καὶ πρό-
<note type="marginal">R 68</note> τερον τῇ ψυχῇ, ἀλλὰ τότε μὲν ἱλαρᾷ τε καὶ | εὐθυ-
μουμένῃ, ὕστερον δὲ ἄχους τε πλέᾳ καὶ διατεθυμμένῃ.
</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="96"><p>καὶ γὰρ αὖ πρὸς τοῖς ἰδίοις ζάλη τις κατειλήφει
τὸ κοινόν, ὀργὴ βασιλέως εἰς φόνον προελθοῦσα· καὶ
οἱ μὲν ἔκειντο, τοὺς δὲ ὡς κτείνειεν, ἔδησεν, ἅπαντας
<lb n="15"/> ἀγαθούς· ἐν οἷς καὶ τὸν ἐμαυτοῦ διδάσκαλον ἑώρων·
ἦλθον γὰρ δὴ οὗπερ ἐδέδεντο, καὶ τὸν οὐδὸν ὑπερβὰς
πεσὼν ὠλοφυρόμην ἐν πᾶσιν ὀδυρομένοις. καὶ τῆς
ὑστεραίας ἐλέλυντο καὶ ἐγένετο δόξα συνεισελθεῖν τινά
μοι τῶν βελτιόνων δαιμόνων, ὑφ’ οὗ στορεσθῆναι τὰ
<lb n="20"/> κύματα.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="97"><p>τῆς δὲ ἐπιούσης προσειπὼν τὸν βασιλέα
δεύτερον αἰτηθεὶς λόγον, ἄκων μέν, φόβῳ δὲ
μιάζω κύκλῳ περιερχόμενος· καὶ παρῆν μὲν ὁ διδά-
<note type="footnote">13 Ep. 394a. Amm. Marc. XIV 7, 2 15 Ζηνόβιον cf.
p. 132, 9 et ep. 407 16 Od. θ 80. π 41</note>
<note type="footnote">19 δόξα συνεισῆλθε δηλονότι ὡς ἀπὸ κοινοῦ V</note>
<note type="footnote">2 ἀήτης VL | διαφθειράσης? 4 ἐκεῖ L, sed ν, m2 6
του AVL 7 λίποιτο V et corr in λείποιτο L2 11 διατεθυμ-
μένῃ scripsi auctorinus Re et Cobeto Mnem. III 249 coll. Anth.
Pal. V 131, 4 ψυχὴ τυφομένη, etsi veritatem lectionis praestare
nolo διατετυμμένῃ libri edd 12 τίς Β 14 κτείνοιεν Β</note>

<pb n="131"/>
σκαλος οὔπω καθαρῶς ἀναπεπνευκώς, εἰσάγω δὲ αὐτὸν
εἰς τὸν λόγον ὡς δὴ ἐπῃνεκότα πρός με πολλάκις τοῦ
βασιλέως τὴν γλῶτταν, ὁ δὲ ἡσθεὶς ὀρέγει τὴν δεξιὰν
τὸ διηλλάχθαι δηλῶν, καὶ ὁ μὲν κατεφίλει προσκεκυ-
φώς, ἡμεῖς δὲ ἐβοῶμεν, ὁπόσα ἐν τοιούτοις εἰκὸς) εἰς <lb n="5"/>
βασιλέα δέους ἠλευθερωκότα διδάσκαλον γέροντα.
</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="98"><p>Τῶν τοίνυν ἐν μέσῳ μοι γιγνομένων ἐπιδεί-
ξεων συχνῶν τε οὐσῶν καὶ οἵων ἐφέλκεσθαι νέους
νεανίσκος πολλὰ | δεῖπνα δεδειπνηκὼς ἐπὶ τῷ σώματι <note type="marginal">R 69</note>
μισθῷ μεγάλῳ παρὰ τοῦτον τὸν βασιλέα δραμὼν <lb n="10"/>
δυοῖν γυναίοιν ἔφη με κεφαλὰς ἀποτεμόντα κεκτῆσθαι
τῇ μὲν ἐπ’ ἔκρινον χρώμενον, θατέρᾳ δὲ ἐπὶ τὸν πρε-
σβύτερον. ἦν δὲ τοῦ ψεύδους ὁ μισθὸς συγκοίμησις
ὀρχηστοῦ τινος πάντα πειθομένου τοῖς ἀμφ’ ἐκεῖνον
τὸν σοφιστήν. εἰ μὲν δὴ καὶ ἐκομίσατο τὸν μισθόν, <lb n="15"/>
ὅ τε λαβὼν ὅ τε δοὺς οἶδεν, ἐφ’ ᾧ δ’ οὖν ἐτόλμα
ἅπερ ἐτόλμα, τοῦτο ἦν.</p></div></div></body></text></TEI>