<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00401.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="202"><p>καί ποτε δείλης βιβλίων ἐγγύς μοι
κειμένων καὶ ἰατροῦ γέροντος παρακαθημένου ἐρόμενος
ὃ ἠπιστάμην, εἰ τυφλός μοι γέγονεν ἀδελφός, τῶν
φρενῶν τε ἐξώσθην καὶ οὐκέτ’ εἶχον οὐδὲν ὧν τέως
ᾔδειν εἰδέναι-οὔτε οὗ κατεκείμην οὔθ’ ὅ τι εἰρήκειν
<lb n="10"/> οὔθ’ ὅ τι χρὴ ποιεῖν οὔθ’ ὅ τι μή.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="203"><p>πειρωμένου
δέ με ἐπανάγειν τοῦ γέροντος καὶ αὖθις ποιεῖν ὑγι-
αίνειν, λόγῳ γε ὂν ἐτύγχανον συντιθείς, κελεύσαντος
προσθεῖναί τι, τὸ γραμμάτιον ἀναιροῦμαι μὲν καὶ ἐνε-
χείρουν, εἰς ἄγνοιαν δὲ τῆς ὑποθέσεως καταστὰς ἀπ’
<lb n="15"/> οὐδενός τε τῶν γεγραμμένων ἐμαυτὸν ἔχων διδάξαι,
τί ποτε ἦν μοι βουλόμενος ὁ λόγος, τὸ μὲν ἔρριψα,
πρὸς δὲ τὸν ἰατρὸν εἰπών, ὡς οὐδὲν ἔτ’ εἴην, ἐκείμην
ῥᾴων καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην ἐπὶ τοῖς τοιούτοις μανείς.
</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="204"><p>οὐ γὰρ οἶδ’, ὅ τι ἂν τούτῳ παρεξετάσας κακόν,
<lb n="20"/> καίτοι μυρίοις βεβλημένος, ἢ μεῖζον ἢ ἴσον εὗρον ἄν.
ὥστε καὶ ᾐτιώμην τοὺς δαίμονας, ὅτι μὴ θάνατος ἀντὶ
τοῦ παρόντος ἐπῆλθεν. οὐδὲ γὰρ τῶν μοι γενομένων
ἀγαθῶν ἔσθ᾿ ὅ τι ἂν ἀντίρροπον αὐτοῦ δόξειε. ποία
γὰρ ἐπίδειξις; τίνες εὐφημίαι; τίς κρότος; τίνες ἐκ
<note type="footnote">1 καὶ om L 2 ὄιν in αὐτοῖν in ras P3 | βρέξας Re
βρέξασαν libri Ferr Mor 5 μου CL et supra μοι P3 et edd
12 γε scripsi ex ACPBV γρ Mor in marg τε L edd | κελεύ-
σαντος scripsi e Ρ (sed ν m2 in ras) et Β auctore Re κελεύσας
reliqui libri 16 τε scripsi e V et γρ Mor in marg auctore
Re γε reliqui libri edd 18 γρ ἐπὶ supra ἐν P3 ἐν A
20 Ἶσον ACPVL edd | εὗρεν Β 22 ἐπῆλθεν scripsi e libris
et γρ Mor in marg ἐπελήλυθεν edd | οὐδὲν Β</note>

<pb n="175"/>
βασιλέων τιμαί; πλοῦτος μὲν γὰρ οὐκ ἐγένετο, καὶ
τὸν | Γύγου δὲ νικῶν ἡττᾶτο ἂν τοῦ πάθους.</p><note type="marginal">R 129</note><p>205. Καίτοι Ἄι ἐν αὐταῖς ταύταις ταῖς τοῦ πάθους
ἡμέραις ἀπ’ ἔργου τοῦδε θαυμαστὸς ἐδόκουν εἶναι καὶ
ἅμα μακάριος. ἀπολελαύκει μὲν οὐ χρηστοῦ τοῦ τοῦ χει- <lb n="5"/>
μῶνος ἡ γῆ, μετριωτέρα δὲ οὐδὲν ἡ μετ’ ἐκεῖνον ὥρα.
καρπῶν δὲ τῶν μὲν οὐδ’ ἀναφύντων, τῶν δὲ ὡς ὀλι
γίστων καὶ οὐδὲ αὐτῶν ὑγιῶν, ἐκεκίνητο μὲν ἐπὶ τὴν
βουλὴν ὁ δῆμος οὐδενὶ δικαίῳ, οὐ γὰρ ὄμβρων ἡ
βουλὴ κυρία, σῖτον δὲ οἱ ἄρχοντες πανταχόθεν ἐκά- <lb n="10"/>
λοῦν, αἱ τιμαὶ δὲ τοῖς ἄρτοις ἐπὶ τὸ πλέον ἧκον.
</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="206"><p>Φιλάγριος δέ, ἀνὴρ ἐνδοξότατος, ἐπὶ τὸν μείζω
θρόνον ἥκων, κρείττω μὲν οὐκ ἔχων τὰ πράγματα
ποιῆσαι, ἀγαπῶν δέ, εἰ μὴ φαυλότερα, παρεκάλει μὲν
τὸ τῶν σιτοποιῶν ἔθνος εἶναι δικαιοτέρους, ἀνάγκας <lb n="15"/>
δὲ οὐκ ᾤετο δεῖν ἐπάγειν, δεδιὼς τὴν ἐπὶ πλεῖον
ἀπόδρασιν, ᾧ ἂν εὐθὺς ἐβαπτίζετο τὸ ἄστυ, καθάπερ
ναῦς ἐκλιπόντων τῶν ναυτῶν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="207"><p>ἐνταῦθα οἱ τῇ
δόξῃ τῶν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ῥηγνύμενοι τὸν ἄνδρα ἄνδρα <note type="marginal">19</note>
τες ἰσόθεον νομιζόμενον αἰτιῶνται οἱ δυσσεβεῖς, | τὴν <note type="marginal">R 130</note>
περὶ τὸ πρᾶγμα σοφίαν οὐ σοφίαν εἶναι λέγοντες,
πρᾶσιν δὲ ὀφειλομένης ὀργῆς. ἐγὼ μὲν οὖν αὐτός τε
ἐγέλων ἐκεῖνόν τε ἠξίουν. ὁ δὲ τὴν πρώτην πειθό-
μενος ἐπειδὴ χωροῦσαν ἐώρα τὴν ἀπάτην, πάσχει τέ
τι καὶ ἧκεν ἐπὶ μάστιγας, οὗ πλεῖστοι τοῦτο ἔμελλον <lb n="25"/>
<note type="footnote">4 or XXXII 1;. 2, 268, 6 et or. XXXVII ib. 329, 26</note>
<note type="footnote">2 ἡττᾶτο scripsi ἡττῷτο libri edd 3 ταυταισὶ L ταύταισι
Ferr in marg Mor Re 4 ἀπ’ Re ἐπ’ libri Ferr Mor cf. Thuc. VI
12 | ἔργου Ferr in marg ἔργῳ ACPB Ferr 7 οὐδὲ L | ὡς om
L | ὀλιγίστων scripsi e VL ὀλιγοστῶν ACPB edd 8 ι in
ὑγιῶν in ras P2 12 Φυλάγριος Ferr Mor 14 α in φαυ-
λότερα corr ex ον P3 16 ἐπιπλεῖστον V 22 πρᾶσιν AC
PBL edd 26 οὐ L</note>

<pb n="176"/>
ὄψεσθαι.</p></div></div></body></text></TEI>