ἐγὼ δὲ εἰς τὴν θάλασσαν ἔβλεπον ἤδη κεκλεισμένην ὑπὸ τῆς ὥρας ναυτίλοις, ἐντυχὼν δέ τινι λαμπρῷ κυβερνήτῃ 3 τῇ τοῦ Πανολβίου Mor 4 τοῦτο B 12 δεινῶς πι- κρὸν] δεινὸν B 13 ὀδύνῃ] δάκρυσιν Ferr in Ferr in marg Mor Be 19 αὐξομένου BV 23 δὴ Gasda δὲ libri et edd 25 τὴν om L | θάλατταν VB Ferr | κεκλειμένην PV et corr. in κεκλι- σμένην m. rec. (s) C κεκλιμένην T 26 λαμυρῷ M Schmidt Philol. X 615 μνησθείς τε χρυσίου πείθω ῥᾳδίως καὶ ἐμβὰς χὼν τοῦ Ποσειδῶνος ἐκομιζόμην τερπόμενος, Πέριν- θόν τε παραπλέων Ῥοίτειόν τε καὶ Σίγειον καὶ τὴν τὰ δεινότατα παθοῦσαν, τὴν Πριάμου πόλιν ἀπὸ τῶν κατα- στρωμάτων ὁρῶν τόν τε Αἰγαῖον διέδραμον οὐ χείρονι πνεύματι χρησάμενος Νέστορος, ὥστε μοι κέρδος γενέ- σθαι τὴν ἀδυναμίαν τοῦ ξένου.

καταπλεύσας οὖν εἰς Γεραιστόν, ἔπειτα εἰς λιμένα τινὰ Ἀθηναίων, οὗ δὴ καὶ ἐκοιμήθην, τῆς ἐπιούσης ἐν ἄστει τε ἦν ἑσπέ- ρας καὶ ἐν χερσὶν ὧν οὐκ ἂν ἐβουλόμην, ἔπειτα τῆς ὑστεραίας ἐν ἑτέρων αὖ χερσὶν ὧν οὐδὲ τούτων ἐβου- λόμην· οὗ δὲ ἦλθον μετασχήσων, τοῦτον οὐδ’ ὁρᾶν εἶχον ἐν πίθῳ μικροῦ καθειργμένος, οἷα τὰ ’κείνων εἰς τοὺς ἀφικνουμένους τῶν νέων. ἐβοῶμεν δὴ διεστηκότες, 14 ὁ σοφιστὴς μὲν | ἐμοῦ, ’κείνου δὲ ἐγὼ στερόμενος· R 14 τοῖς ἔχουσι δὲ λόγος οὐδεὶς τῆς βοῆς, ἀλλ’ Ἀριστό- 6 Od. γ 176 sq. 12 Eun. vit. § 2 (Ἐπιφάνιος) 16 1268 ὑπὲρ τὸν Ἀριστόδημον ἐτηρεῖτο. ΙΙΙ 379, 21 R. Diom. H. Arch. VII 7 et 8 1 τυχὼν τοῦ Ποσειδῶνος ἤτοι σωτῆρος, ἀφῆκε δὲ ἀφῆκε συνηθεία, καὶ Ἀριστείδης τυχὼν τῆς θεοῦ (t. I 172, 11 11 D.), ἐάσας εἰπεῖν συμμάχου V Cf. Aesch. Suppl. 148 K 2 εὐμενοῦς post τυχὼν L et inser Cs, post Ποσειδῶνος B 3 sq. Eustath. ad Dion. Per. 815 Λιβάνιός που Αἰγαίου μὲν πελά- γους καὶ ἄλλων τινῶν τόπων πρὸς ὄνομα ψιλὸν καὶ μόνης ἁπλῶς οὕτω μέμνηται τῆς Τροίας οὐχ οὕτως, ἀλλὰ τὴν τὰ δεινότατα παθοῦσαν Πριάμου πόλιν φησὶν οἰκτισάμενος ὡς ἐκ παρόδου αὐτήν. 3 τὰ om L 4 τὴν om VL Mor Re Πριάμου πόλιν] πόλιν πριάμου V 5 τό L Ferr 6 κέρδος κέρδος inser P2 8 in γεραιστὸν littera ι inser L2 10 χεροῖν L | ἐβουλόμην] ἐβουλόμην· οὐδὲ ἦλθον μετασχήσων L 11 ἑτέρων supra ρων L2 | χερσὶν] incipit A fol 15 | αὐτῶν L 13 μικρῶ B 15 ἐκείνου V | δ’ VL 16 Ἀριστοδήμῳ V et in marg B2 et supra ἀριστόδημος Cs. De sophista Atheniensi cogitaverunt Re, Sievers (Leben des Lib. p. 46), Rauschen, Griechisch-Römisches Schulwesen zur Zeit des ausgehenden Heidentums (Bonnae 1901) p. 80, de Aristomene Messeniorum duce Cobet Mnem. N. S. III 247, utrique male. 1 ὁ Σύρος ἐγὼ Ferr in marg Wyttenb p. 86 Cobet | ὀμωμοκότι APB Mor Re 2 ἤδη] ἦ μὴν Cobet, fortasse recte | τίς VB 4 δὴ τὸν inser A2 | τὸν om L 7 ὑπ’ ἀνδρῶν inser A2 8 διαφερόντως L 9 πλη- μελεῖν L et in πλημμελεῖν corr. Vl 11 καταπραύνων L | κεκω- λῦσθαι? 13 γραμματείων edd | ἄλλων Ferr in marg Mor 15 Κἀν τοῖς] ἐν τοῖς M Schmidt Philol. X 614 | δὲ P edd μὲν MSchmidt 18 δόξαν — τοιαύτην citat Plan fol 21 | μὲν om Plan 19 τουτὶ] καὶ τουτὶ L δῆμος μέχρι τῶν ὅρκων ἐτηρούμην ὁ Σύρος. ὀμωμο- κότι δὲ ἤδη τοῖς παροῦσιν ἀγαπήσειν ἀνοίγει τις τὴν θύραν, καὶ ἠκροώμην τοῦ μὲν εὐθὺς ἐν τάξει μαθη- τοῦ, τοῖν δυοῖν δὲ κατὰ νόμον δὴ τὸν τῶν ἐπιδείξεων.

καὶ ὁ μὲν κρότος πολὺς εἰς ἀπάτην τῶν τότε πρῶτον γευομένων ἐγειρόμενος, ἐγὼ δὲ ᾐσθανόμην ἐπ’ οὐδὲν σεμνὸν ἀφιγμένος τῆς ἀρχῆς τῶν νέων ὑπ’ ἀνδρῶν οὐ πολύ τι νέων διαφερόντων ἡρπασμένης. καὶ ἐδόκουν R 15 δὴ πλημμελεῖν τε εἰς τὰς Ἀθήνας | καὶ δίκην ὀφλεῖν οὐχὶ θαυμάζων τοὺς ἄρχοντας. μόλις οὖν τὴν ὀργὴν καταπραύνω σφίσι σιγῇ φήσας θαυμάζειν, κεκωλῦσθαι γὰρ ὑπὸ τῶν νοσημάτων τὴν βοήν, δεικνυμένων δὲ ἤδη τῶν ἐμῶν ἔκ τε γραμματίων καὶ ἄλλως εἰκός τι παθεῖν ἐδόκουν οὐχὶ θαυμάσας.

εἰδυῖα τοίνυν ἡ 1 ὃν ἐβουλόμην κτήσασθαι διδάσκαλον ἀλλ’ ὃν ἐβιάσθην Vf 1 ὥσπερ PBL, corr. ex ὅσπερ Cn, corr. manu secunda ex ὅπερ ita tamen ut σ denuo deleretur A ὅπερ V ὅπερ Num γενέσθαι δὲ <διδάσκαλον> οὐχ ὅνπερ ἔσπευδον, ἀλλ’ ὃς αστο? | ὡς ex ὡς ex ὡ corr. L2 2 τῆς τύχης λος V 4 τά m. rec. corr. in τὸ Α τὸ Re δέ L 8 χωρῶν L | μέσοις L 9 τε om V 10 καὶ δὴ καὶ ἐπ- ελέγχους M Schmidt Philol. X 610 καὶ καταδίκας Gasda 11 τε τολμώμενα] τετολμημένα L | πάντα — ὅπως] πάντα ἐτολ- μᾶτο τοῖς νέοις ὅπως τόδε Plan fol 21 12 ἐν inserui 13 μενος L | τε V et e coniectura Re δὲ ACPBL Ferr Mor 15 τοσαῦτα L 17 ἁρπαγὴν BL 20 δανείσαντα A θεὸς εἰς τὸν εὐπρεπῆ με τοῦτον ἐκπεσούμενον ὄλεθρον, ᾧ τοὔνομα μάλα εὔφημον; ὁ τοῦ χοροῦ προστάτης, ὑπὲρ ὅτου μὲν ταῦτα ἡγούμην μοι προσήκειν ὑπενεγ- κεῖν σοφιστοῦ, τούτου μέν με σοφώτατα, ὥσπερ εἴωθε ποιεῖν, ἀπήγαγε, φέρουσα δὲ ἑτέρου ποιεῖ, παρ’ ὅτῳπερ ἔμελλον μόνους εἴσεσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν λόγων μό- χθους. ὅ δὴ καὶ ὧδε ἔσχεν. αὐτός τε γὰρ ὡς ἂν ὑβρι- σμένος ταῖς ὅρκων ἀνάγκαις οὐδὲν ὧν ἔφην ἠξίουν | R 17 λειτουργεῖν, ἄλλος τ’ ἂν οὐδεὶς ἐπέταττε διὰ τὸ οὐχ ἑκόντα δεδεκέναι, καὶ ἅμα δέος ἦν, μὴ δυσχεραίνων τὸ φορτίον ἕτερόν τι βουλεύσω πρὸς τὸν ὅρκον ἀπο- λογησάμενος οἷς προσηναγκαζόμην.

ἦν οὖν ἀτελὴς ἐξόδων τε καὶ στρατειῶν καὶ ἀγώνων, ἐφ’ οἶς ἔρχεται Ἄρης, καὶ παρατάξεων, καὶ δὴ κἀν τῇ μεγάλῃ μάχῃ πάντων συμπεπτωκότων καὶ ὅσους ὁ χρόνος ἀφίει. μόνος πόρρω που καθήμενος ὅ,τι ἕκαστος λάβοι κακὸν ἤκουον πληγῶν τε διεγενόμην καθαρός, ὅσας ὀργαὶ ποιοῦσιν ἑνὸς πρὸς ἔνα, οὐ δούς ποτε, οὐ λαβὼν οὐδὲ μελλήσας οὐδέτερον | καίτοι ποτὲ Κρὴς λελουμένος ἐντυχών μοι λουσομένῳ, μέσος δὲ ἐπορευόμην δυοῖν, 2 ὁ πρῶτος τῶν μαθητῶν V m rec. 15 καὶ ὅσους ὁ νος ἀφίει ἤτοι ἀφίει τῆς μάχης, ὡς δηλονότι γέροντας ἢ ἀσθε- νεῖς V 18 οὐδὲ μελλήσας οὐδέτερον ἤτοι οὐδὲ παρολίγον ἐλ- θὸ,ν δοῦναι πληγὴν ἢ λαβεῖν V 1 supra θεὸς m. rec. (s) τύχη V | ἐκπρεπῆ PB εὐτρεπῆ? Sintenis | ἐμπεσούμενον VB Gasda 6 οἴσεσθαι B et in ras P2 et Sintenis, fortasse recte 7 ὡσὰν B 8 οὐδὲν ὧν ἠξίουν ἔφην Re Anim 10 δεδωκέναι V Mor 11 ἀπολογησόμενος VL 13 num οὓς? cf Amm. XXIV 4, 24 14 post ἄρης ὅσους quinque fere litterarum rasura in A 15 οὓς V οὓς V 18 οὐ δούς] ὁδούς L 19 μελλήσας corr. e μελήσας Af μελή- σας B Ferr Mor | ποτὲ] γέ ποτε Ferr γε Mor 20 δυοῖν supra δυεῖν L2 τὸν μὲν ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπάταξεν ἀσελγαίνων, οὐκ ἀμυνόμενος, ἐμοὶ δὲ οὐδὲ ἀντέβλεψεν, ἐδόκουν δὲ ὅμως ἠδικῆσθαι τῷ ἐν ἐμοῖς τὰ τοιαῦτα | ὀφθαλμοῖς τε- R 18 τολμῆσθαι.