ἀλλ’, ὦ θαυμάσιε, μὴ τοῦτο ποιοῦ κώλυμα μηδ’ οὕτως οἴου τἀμὰ μικρὰ μηδὲ ἐμὴν τὴν ἑτέρων ζημίαν. ἔστι γὰρ καὶ ἐκείνους ἑτέρωσε πέτεσθαι καὶ ἡμᾶς ἀλλήλων ἔχεσθαι, ἐπεὶ καὶ τὸν καλὸν Φιλάγριον ἡγοῦμαί τε καὶ φίλον καλῶ 15 βεβουλευμένον περὶ τῶν υἱέων ἃ μήποτε μέμψαιτο.

Ὅτι τε ὑγιαίνεις, χαίρω καὶ ὅτι σοι τοῦ πονεῖν πλέον ἐρᾷ Τιτιανὸς ἢ ῥᾳθυμίας ἄλλοι. σοφιστοῦ δὲ εἰ μὲν οὗτος 20 μετέχει βελτίονος ἢ σὺ πρότερον, οὐκ οἶδα· λέγων δὲ χρῆναι 4. Vii β', λς'. Vo α', κθ. pr 17 Vii α', κς' Vo α', λ. S α, πη΄. Vi σλς΄. pr p. 43, 3 Ἐγὼ — 17 δέχεσθαι G fol. 86 1 Aesop. fab. 206 ed. Halm. Greg. Naz. ep. 1 p. 768 B. Apostol. prov. XVI 84 6 Seeck 196. 12. 364. Silomon 24 16 Seeck 237. cf. ep. 89 18 Sievers 224. Seeck 48. 12. 366. Silomon 24 20 Seeck 43 cf. ep. 26 9 βραδέως. προσαγορεύω Wolf | προσαγορεύω Vo sed ω ειν corr m 3 11 σοφοὶ V Vo sed in hoc in σοὶ in ras corr m 3 13 μὴ δὲ Vo 15 καλῶ φίλον coni Re 19 ιὲ V τοῦτον τὴν πατρῴαν παρελθεῖν δεινότητα καὶ πτερὰ μικρὸν ὕστερον ἀξιώσεις γενέσθαι σου τῷ παιδί.