Ἐγώ σου μέλλων αἰτιᾶσθαι τὸ χαίρειν ἀγροῖς καὶ νομί- ζων οὐκ εἶναί σοι λόγον, ὅς δείξει τὸν ἐκεῖσε δρόμον εὔλογον, 13 Vii α΄, ιζ΄ (debebat esse ις΄). Vo α΄, δ΄. S ε΄, ια΄. pr 7 sq. Il. β 196 11 Plat. leg. I p. 624 Α sq. Min. p. 319 C. sq. cf. Richtsteig, Libanius qua ratione Platonis operibus usus sit 14 cf. ep. 1284 | Seeck 92 II. 352. Silomon 23 2 τὰ inserui cum V 2 om VoS ViD edd 8 ἀγαθὸν D | ἄλλως—4 ἀφιέναι praemissis verbis τίμημα ἡ τιμωρία. ὁ αὐτὸς (cf. ad p. 19, 7) ἐν ἐπιστολὴ τῇ Πρότερον μὶν ἐθαύμαζον laudavit Thom. M. s. v. τιμῶ p. 350, 3 R | ὅτι Thom 4 ἔχη Vi 6 ἐξηπα- τηκότων scripsi e VSD ἠπατηκότων Vo Par. 3036 (Boiss. Anecd. IV 308) edd 7 μέγας om ViD 8 ὑπάρχων scripsi e VSViD et Par. 3035 (Boiss. Anecd. II 269) ut coni Re ὑπάρχει Vo edd | ἄνδρα D 10 αὐτοῦ V Vo ViD Wolf | μίνω ante παῖδα D 11 τοῦ ante διός Vo edd | ἐννάτου VoD | ὦν et νόμων scripsi ὃν et νόμον libri sed in ὧν et νόμων corr V 4 οὓς et νόμους edd 12 ὃν scripsi e V ViD οὓς Vo edd οὗ S | μὴ ante κινεῖσθαι VoS ViD edd delevi „aut μὴ est del. et suffragatur cod. Vatic. [i. e. V] aut leg. μὴ κεῖσθαι“ Re 15 σοι S ἐπειδὴ τὴν ὀπώραν ἔλαβον καὶ εἶδον. οἷα παρὰ σοὶ τίκτει τὰ δένδρα, θαυμάζω μεταβαλών, ὅτι δὴ τοιαύτης γῆς καὶ μικρὸν ἀπανίστασαι χρόνον.

ἴσως που τοιοῦτος ἦν ὁ κῆπος ὁ δόξας μῆλα δεδωκέναι χρυσᾶ, ἃ χρυσᾶ μὲν οὐκ ἦν, οὐ γὰρ οὗτος φυτῶν νόμος, διὰ δὲ κάλλος ἐκτήσατο τὴν ἀπὸ τοῦ χρυ- σοῦ φήμην. ἀλλὰ καὶ τοιαύτης οὔσης σοι τῆς ὀπώρας κατὰ τὴν ὥραν ἐκράτει τὰ γράμματα· τοσοῦτον ἄνθους μετεῖχε.