δεῖ δή σε φιλούμενον ὅσα ἂν ἐξῆ ἐν ταῖς παραινέσεσιν ὠφελεῖν ἐκεῖνον μὴ κατοκνεῖν· ἔξεστι δὲ νῦν ὑπὲρ ἀδικουμένου φίλου κωλῦσαι φίλον ἁμαρτάνειν. Νικέν- τιον γὰρ τὸν καλόν, ὃν σὺ πρὸς ἡμᾶς ἐπῄνεις ἐν γράμμασι, καὶ τὸ γράμμα γε ἐκεῖνο φιλίαν ἡμῖν εἰργάσατο, τοῦτον δὴ τὸν ἄνδρα, δι’ ὃν ἐπιδημεῖ μὲν ἡ δίκη, βία δὲ οἴχεται, πανή- γυρις δὲ ἡμῖν ἡ πόλις, εὐφημίας ἐλπίζοντα περιέστηκε ζημία λυποῦσα μὲν καὶ τῇ βλάβῃ, πένης γὰρ ἡμὶν ἐπὶ τοσαύταις 1 Vii α΄, ιζ΄ (debebat esse ιε΄). Vo α΄, γ΄. S γ΄, πη΄. Vi ρλς΄. D σκβ΄. pr 2 Sievers 224. Seeck 85 350. Silomon 19 3 Amin. Marc. xlx 12, 6. Sievers 225, 6. Seeck 173 IV 12 Sievers 73. Seeck 220 2 ἀρισταινέτω Vi 4 μέλλειν Vo sed λ(2) eras, S Vi 5 δὴ om Vi | τε inserui e V om VoSViD edd | καὶ τινὸς (tandem) coni Re 6 λέγεται — 7 ποιεῖν praemissis verbis ἡγοῦμαι τὸ νομίΣω αἰτιατικῇ· Λιβάνιος citat Georg. Lacapenus de constr. verb. ed. Hermann de emend. rat. gramm. graec. p. 374, 21 7 ποιεῖσθαι S Vi et Par 3035 (Boisson. Anecd. nov. 309) 10 ψήφω S Vi | δέ V 12 κωλύσαι S ViD pr fortasae recte cf. t. I 272, 5 13 ἐπαίνεις S | ἐν om D | post ἐν ras 3—4 14 γ' Vi | ἡμῖν om. S | δὴ Vo sed η in lit m 2 2 ὡραία πάνυ ἡ παροῦσα in marg S ἀρχαῖς ὁ Νικέντιος, ἔχουσα δέ τι πικρότερον τῆς βλάβης τὴν ἀδοξίαν. ἡ γὰρ καταδίκη ζημία τίς ἐστι κατεγνωκυῖα κακίαν.

τοῖς μὲν οὖν ἀδικοῦσιν Ἑρμογένης ἐπαγέτω δίκην ἐγὼ πρῶτος ἐπαινῶ τὴν ὀργήν, κἂν παύσηται τῆς ἐπὶ τοῖς τοιού- τοις ὀργῆς, καὶ ἐγὼ τῶν ἐπαίνων, τὸ νῦν δὲ τοῦτο παραγωγή τίς ἐστι καὶ ἔργον ἀπάτης, οὐ τῆς Ἑρμογένους φύσεως.