Οὐ κατεπάτησε τὸν ὅρκον ὁ Διονύσιος, ἀλλ’ ἐπανήκει σοι μετὰ τῶν γραμμάτων, ὃ δὴ καὶ ποιήσειν ὤμοσε. τὴν πόλιν 4 Vii ά, ιά. Vo ιγ΄. D (??)η΄. pr α΄, ιβ΄. Vo ιδ. D θ΄. pr 1 cf. ad t. I 142, 16 3 or. II t. I 208 sq. cf. Sievers p. 149 not. 85 5 Sievers 243, 9. Seeck 189. 467 6 lul. ep. ad Themist. p. 259 D 7 Seeck 272 9 Seeck 126 14 Seeck 244. 466 (cf. 107) 15 Il. δ 167 | Seeck 122 VII 5 τῶ αὐτῶ ι. ε. ὑγιεινῶ) D 7 εἰς ἀρρωστίαν scripsi e D ἀρρωστία V Vo edd ἐν ἀρρωστίᾳ coni Re | ἡμῖν scripsi e VD ἡμῶν Vo edd 8 τὸ om D 9 ἀκμήν. ᾗ δὴ scripsi ut coni Re „non multum refeit TJSri serves an in ᾖ δὴ mutes (qua- propter etiam), quamvis hoc mallem.“) ἀκμὴν ἤδη libri 10 τὴν ante Βιθυνίαν edd delevi | βέλτιον (1) Vo sed έλτιον in ras m 2 11 εἱδότες Vo sed τες in ras m 2 | σοι τοῦ φιλεῖν in ras Vo 2 12 τὸν inser V 5 | ἡγοῦμαι VoD pr | τὸ inserui e V sed in τῶ corr m 5, Vo sed inser m 2, ut coni Re om D edd | τοῦτον D | φιλεῖν libri pr e Reg. Max. corr Spanh. 14 Πρισκιανῷ scripsi e VD ut coni Re Κλαυδιανῷ Vo ἀνεπίγραφος pr ἀνω- νύμῳ Wolf 15 ὅρκον Vo sed ορ in ras m 2 | ἐπανήκει restit. Vo 2 16 δὴ καὶ in ras Vo 2 | ποιήσειν Vo sed ποίη et ειν in ras m 2 δὲ ἡμῶν εὐδαίμονα καλῶν, ἐν ᾗ κατοικεῖν ἔδεισας, παίζεις ἔχων. εἰ γὰρ δὴ ὄντως αὐτὴν ᾤου τοιαύτην, τί παθὼν ἐξὸν κοινωνεῖν τῆς εὐδαιμονίας οὐκ ἠβουλήθης;

τοὺς δ’ ἡμετέ- ρους εἰ μὲν ἀγνοεῖς κινδύνους, ἀδικεῖς, ἀμελῶν γὰρ ἀγνοεῖς καὶ ταῦτα οὕτως ὢν πρόσχωρος· εἰ δ’ ἐπιστάμενος μακαρίζεις <με> μετὰ τῶν δεινῶν, φιλοκινδυνότατος εἶ.