Τοῦ δὲ διὰ πέντε τέσσαρά ἐστιν εἴδη. πρῶτον μὲν οὗ πρῶτος ὁ τόνος ἐστὶν ἐπὶ τὸ δξὺ, οἷον τὸ ὑπάτης καὶ παραμέσης· δεύτερον δὲ οὗ δεύτερος, τὸ παρυπάτης καὶ τρίτης· τρίτον οὗ τρίτος, τὸ λιχανοῦ καὶ παρανήτης· τέταρτον οὗ τέταρτος, οἷον τὸ μέσης καὶ νήτης.

Τοῦ δὲ διὰ πασῶν εἴδη ἐστὶν ἑπτά. πρῶτον μὲν οὗ πρῶτος ἐπὶ τὸ ὀξὺ ὁ τόνος, οἶον τὸ ὑπάτης ὑπάτων καὶ παραμέσης, ἐκαλεῖτο δὲ ὑπὸ τῶν ἀρχαίων μιξολύδιον. δεύτερον δὲ (p. 19) οὗ δεύτερος ἐπὶ τὸ δξὺ, οἶον τὸ παρυπάτης ὑπάτων καὶ τρίτης διεζευγμένων, ἐκαλεῖτο δὲ λύδιον. τρίτον οὗ τρίτος, 1 ita interpungit N. ἐστι; Μεγέθει τόνῳ vell. 2 addunt libri ῥυθμὸς δὲ τί ἐστι; χρόνου καταμέτρησις μετὰ κινήσεως γινομένη (sic , γινομένης M V) ποιᾶς τινος (═ § 93). 5 καὶ om. P. τούτου P. διαφοραί cf. anon. Bell. § 103. 8 ἐν τῷ ego, ἐν μὲν libb, ὧν ἐν Meib. 11 ἐστιν] εἰσιν M. 12 ἐστιν om. OP. οἶον] ο V 13 ὑπάτη V. οὗ δεύτερον MP, om. V. 20 μιξολύδιον P, μιξολύδιος MV. οὗ P, om. M V. § 74 de systematis diez. ambitu v. A 8b. § 75 de formis diatessaron v. § 27. § 76s. de formis diapente et diapason Cleon. c. 9. JA2 11. οἷον τὸ λιχανοῦ ὑπάτων καὶ παρανήτης, ἐκαλεῖτο δὲ φρύγιον. τέταρτον οὗ τέταρτος, οἷον τὸ ὑπάτης μέσων καὶ νήτης, ἐκαλεῖτο δὲ δώριον. πέμπτον οὗ πέμπτος, οἷον τὸ παρυπάτης καὶ τρίτης ὑπερβολαίων, ἐκαλεῖτο δὲ ὑπολύδιον. ἕκτον οὗ ἕκτος, οἷον τὸ λιχανοῦ καὶ παρανήτης ὑπερβολαίων, ἐκαλεῖτο δὲ ὑποφρύγιον. ἕβδομον δὲ οὗ ἕβδομος, οἷον τὸ μέσης καὶ νήτης ὑπερβολαίων, ἐκαλεῖτο δὲ ὑποδώριον καὶ κοινὸν καὶ λοκριστί. αἱ οὗν λιχανοὶ καὶ αἱ παρανῆται ἰσοδυναμοῦσι ταῖς διατόνοις. τοσαῦτα μὲν οὖν ἐστι τῶν συμφωνιῶν τὰ εἴδη ἐν τῇ μουσικῇ τέχνῃ, διʼ ὧν πᾶσα μελοποιία συνίσταται.

Μέλος δὲ τί ἐστι; — Τ ἐκ φθόγγων καὶ διαστημάτων καὶ χρόνων συγκείμενον.

Θέσεις δὲ τετραχόρδων οἷς τὸ μέλος ὁρίζεται εἰσὶν ἑπτὰ· συναφὴ διάζευξις ὑποδιάζευξις ἐπισυναφὴ ὑποσυναφὴ παραδιάζευξις ὑπερδιάζευξις. Τούτων δὲ ὡρισμένοι 1 λιχανῆς vidt. M, λιχανόν V. 3 μέσων OP, μέσης M. μέσον V. 4 et 6 ὑπερβολέων V, item l. 8. 6 καὶ om. MMδV 9 λοκριστίν M. αἱ et ταῖς Meib., οἱ et τοῖς libb. 15 γένος P, γεν///, γένους V. μέλ///M. ἦθος] an εἶδος (ῆθος legit Sext. Emp. adv. mus. 48〉. παρεμφαῖνον PΟ (M in ras ) παρεμφαίνων V. καὶ add. V. 16 ἔχον P (M in ras ) ἔχων V. 12 οἷς PΟ, ἠς MV, αἶς Βyenn. barm. III, 11. 18 ἀποδιάζευξις VP. bis hoc scribit, om. rel. ad ὑπερδιά- ζευξις P. 19 ὡρισμένων (M4 corr.). § 79 JA 22. ad §§ 80ss. cf Bry. iIl, 11, τί δὲ διοίσει ἡ ώρισμένη θέσις τῶν τετραχόρδων τῆς ἀορίστου; Ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς ἀορίστου τῶν τετραχόρδων θέσεως τὸ αὐτὸ μέλος ὑφʼ ἑτέρου τρόπου δύναται γίγνεσθαι, ἐπὶ δὲ τῆς ὡρισμένης οὐδαμῶς. v. et JA2 22-23. μὲν τέσσαρες, ἀόριστοι δὲ τρεῖς. ἀόριστοι μὲν (p. 20) οὔν εἰσιν ἢ τε συναφὴ καὶ ἡ διάζευξις καὶ ἡ . ὑποδιάζευξις, ὡρισμέναι δὲ ἢ τε ἐπισυναφὴ καὶ ἡ ὑποσυναφὴ καὶ ἡ παραδιάζευξις καὶ ἡ ὑπερδιάζευξις. τὴν δὲ διαφορὰν ἔχουσιν αἱ ἀόριστοι θέσεις τῶν τε— τραχόρδων παρὰ τὰς ὡρισμένας τήνδε· ὅταν ἐν τῷ 0ἀμεταβόλῳ συστήματι τὸ αὐτὸ μέλος δύνηται ἐφʼ ἑτέρου τόπου καὶ ἄλίου γίνεσθαι, τὸ δὴ τοιοῦτον μέλος ἀόριστον καλεῖται.