Τῶν συμφωνιῶν εἴδη πόσα; Τρία. Τίνα
ταῦτα; — Ἀπʼ ἐσχάτου ἐπὶ ἔσχατον, ἀπὸ μέσου ἐπὶ
μέσον, ἀφʼ ἡγουμένου ἐπὶ ἡγούμενον. Αὐτὸ οὗν τὸ διάστημα νοητόν ἐστιν ἢ ἀκουστόν;
— Μοητόν. εἰ γὰρ ἥν ἀκουστὸν, καὶ ὁ ἰδιώτης
ἀκούων αὐλητῶν ἢ ψαλτῶν ἢ ᾠδῶν ἤδει ἄν τί ἐστι
τὸ δίαστημα. — Κατʼ ἐνίους δὲ νοητὸν καὶ ἀκουστὸν
δοκεῖ εἶναι· ἀδύνατον γάρ ἐστι νοῆσαι μὴ ἀκούσαντα. 2 οἴῳδηποτοῦν P. cf. A 16Β. 8 καὶ ἰδιὰ P. 12 αὐτοί
PM4Ο, ἑαυτοί M 1V. πρὸς ἀλλήλους καλοῦμεν P, πρὸς ἑαυτοὺς
λαλ. M V 18 ἀπέσχατον libb. ἐπιέσχατον V. ἀπόμεσον
et ἀφηγούμενον omnes, ἑπίμεσον et ἐπιηγούμενον V. 19 redit
πᾶς δὲ φθόγγος ἔχει σχῆμα ὄνομα δύναμιν (§§ 67. 97) in MV
22 ἢ ᾠδῶν ἢ ψαλτῶν invertit P. § 69. πεζὸς de prosa oratione Dionys. de comp. vb. 11. Τίνι οὖν γνωστόν ἐστι μεγέθει; — Τόνῳ ἡμιτονίφ,
ὀξύτητι βαρύτητι . (p. 18) Πόσα οὔν ἐστι τέλεια συστήματα ἐν τῷ ἀμεταβόλῳ
συστήματι; — β. — Τίνα ταῦτα; — Συνημμένον
τε καὶ διεζευγμένον. — Τούτων οὖν διαφοραὶ 
τίνες; — Τοῦ μὲν συνημμένου διὰ πασῶν καὶ διὰ
τεσσάρων, τοῦ δὲ διεζευγμένου διὰ πασῶν καὶ διὰ πέντε. Τετραχόρδων δέ ἐστιν εἴδη πόσα; — Τρία. ἐν
τῷ διατόνῳ πρῶτον μὲν οὗ τὸ ἡμιτόνιον ἐπὶ τὸ βαρύ,
δεύτερον οὗ ἐπὶ τὸ ὀξύ, τρίτον δὲ οὗ περιέχεται.