Ὁ τόνος πόσων διέσεων; — δ. — Πόσων δὲ ἡμιτονίων;
- β. Τί πρῶτον στοιχεῖον τῶν κατὰ μουσικήν;—
Φθόγγος· ὅ ἐστι φωνῆς τάσις ἐπὶ μίαν πτῶσιν
μέλους. Πᾶς δὲ φθόγγος ἔχει σχῆμα ὄνομα δύναμιν. Τόνον ἐν μουσικῇ ποσαχῶς λέγομεν ὑπάρχειν;—
Δισσῶς· τὸν μὲν ἐπʼ ὀξύτητος, τὸν δὲ ἐπὶ διαστήματος. Ποῖον ἐπʼ ὀξύτητος; — Τ ἄδειν ἕτερον ἑτέρου
 3 σύνθετον δὲ M. 8 διτόνου P, διατόνου M V. 11 ἐπι-
τείνεται ego, ἐστὶν ἀνίεται M V, ἀνίεται P. 17 post β spatium
liberum in M. 19 haec ita corrupta in libb. (πτῶσιν τέλους V.
emendana ex § 4. 
 § 67 cf. Nicomach. c. 12. A 22a. de schematae cet. v.
ad § 68 cf. Clecnidem c. 12. Gaud. p 4. 

 
ὀξύτερον ἢ βαρύτερον, ἢ ὄργανον ὀργάνου ἡρμόσθαι
βαρύτερον ἢ ὀξύτερον ῴδηποτοῦν διαστήματι. Τὸν δὲ ἐπὶ διαστήματος ποῖον; Ὦι μείζων ἡ
διὰ ε συμφωνία τῆς διὰ τεσσάρων. Φθόγγων δὲ πόσα λέγομεν εἶναι γένη; Δύο. 
τούτων δὲ οὕς μὲν ἐμμελεῖς καλοῦμεν, οὕς δὲ πεζούς. Ἐμμελεῖς ποῖοί εἰσιν; — Οἷς οἱ ἂδοντες χρῶνται
καὶ οἱ διὰ τῶν ὀργάνων τι ἐνεργοῦντες. τούτου γὰρ
μὴ (p. 17) ὑπάρχοντος ἀδύνατόν τι τῶν κατὰ μουσικὴν
 δεξδι. Πεζοὶ δὲ ποῖοί εἰσιν; Οἷς οἱ ῥτορές χρῶνται
καὶ οἷς αὐτοὶ πρὸς ἀλλήλους λαλοῦμεν. καὶ οἱ μὲν
ἐμμελεῖς ὡρισμένα ἔχουσι τὰ διαστήματα, οἱ δὲ πεζοὶ
ἀόριστα. Φθόγγων δὲ πόσα λέγομεν εἴδη; — Τρία. —
Τίνα ταῦτα; Ἔσχατον, μέσον, ἡγούμενον.