δύναμις δεξιὰ ἐξουσιάζει καρπῶν· τοῦτον ἡ ἀγνωσία ἐκάλεσε Μῆνα, οὗ κατ’ εἰκόνα ἐγένοντο Βουμέγας, 15 — 19 vgl. Reitzenstein, Poimandres S. 257, und über die δωδεκάωρος Boll, Sphära S. 309 f und Der ostasiatische Tiercyklus im Hellenismus, Τ‘ oung-Par XII 1912 S. 700ff. 710 — 16f Osiris] nach Boll, ära S. 310 dem Orion gleichgeseetzt — 21. 23. 25 u. S. 110, 2 δύναμις δεξιά, ἀριστερά s. meine Kultur2 S. 157 und Boll, ära S. 383. 563f 1 δαχύνει Ρ 1f λεπτύνουσα oder λεπτὴ διοδεύουσα nach V 19, 3 We. 3f τόπον. ἠ δ’ αὐτῆς Diels, τὸ μηδέν. αὐτῆς Cruice 6 Ἰνώ Miller: ἰή Ρ Νεβρόη wohl corrupt] Νεφέλη? Miller, Νεβρό́δ? We., s. V 16, 11 <ὅδε> περιεσφαιρωκὼς 7 δωδεκαγονιον Ρ 9 Κόρην] Κρόνον Cruice (vgl. V 16, 2) 10 ἄλλοι corrupt? Der 5. Name? We., vor ἄλλοι ücke Miller 13 αἰωρεῖται We.: αἰώρηται Ρ, ᾐώρηται Miller ἀστέρος? ö. 19 ὃν Miller: ὃ Ρ 22 Μύγδων ö.: μυγδώη Ρ 25 Μισώρ bei Philon Byblios (Eus. Praep. 1 10 S. 36 A) Πραξίδίκη? Gö. καιρῶν Cruice 26 βουζύγης Miller Οστάνης, Ἑρμῆς τρισμέγιστος, Κουρίτης, Πετόσιρις, Ζωδάριον, Βηρωσός, Ἀστράμψουχος, Ζωρόαστρις. δύναμις πυρὸς εὐώνυμος· τοῦτον ἡ ἀγνωσία ἐκάλεσεν Ἥφαιστον, οὗ κατ’ εἰκόνα ἐγένοντο Ἐριχθόνιος, Ἀχιλλεύς, Καπανεύς, Φλέγων, Μελέαγρος, † τὰ δύηκεν, Κέλαδος, Ῥαφαήλ, Σουριήλ, Ὀμφάλη. δυνάμεις τρεῖς μέσαι τοῦ ἀέρος κερμάμεναι, αἰτίαι γενέσεως. ταύτας ἡ ἀγνωσία ἐκάλεσε Μοίρας, ὧν κατ εἰκόνα ἐγένοντο οἶκος Πριάμου, οἶκος Λαΐου, Ἰνώ, Αὐτονόη, Ἀγαυή, Ἀθάμας, Πρόκνη, Δαναΐδες, Πελιάδες. δύναμις ἀρσενόθηλυς ἀεὶ νηπιάζουσα, ἀγήρατος, αἰτία κάλλους, ἠδονῆς, ἀκμῆς, ὀρέξεως, ἐπιθυμίας, ὃν ἐκάλεσεν ἡ ἀγνωσία Ἔρωτα, οὗ κατ’ εἰκόνα ἐγένοντο Πάρις, Νάρκισσος, Γανυμήδης, Ἐνδυμίων, Τιθωνός, Ἰκάριος, Λήδαι Ἀμυμώνη, Θέτις, Ἑσπερίδες, Ἰασίων, Λέανδρος, Ἡρώ. οὗτοί εἰσιν οἱ προάστειοι ἕως αἰθέρος·» οὕτω γὰρ καὶ ἐπιγράφει τὸ βιβλίον. Καταφανὴς σύμπασιν εὐκόλως γεγένηται ἡ τῶν Περατῶν αἵρεσις ἀπὸ τῆς τῶν ἀστρολόγων μεθηρμοσμένη τοῖς ὀνόμασι μόνοις· τὸν δὲ αὐτὸν τρόπον περιέχει καὶ τὰ ἕτερα αὐτῶν βιβλία, εἴ τινι φίλον εἴη διὰ πάντων ἐλθεῖν. πάντων γάρ, ὡς ἔφην, τῶν γεννητῶν τῆς γενέσεως αἴτια νομίζουσιν εἶναι τὰ ἀγέννητα καὶ τὰ ὑπερκείμενα, καὶ γεγονέναι κατὰ ἀπόρροιαν τὸν κόσμον τὸν καθ’ ἡμᾶς, ὃν ἰδικὸν ἐκεῖνοι καλοῦσι, καὶ τούτους πάντας ὁμοῦ τοὺς ἀστέρας τοὺς θεωρουμένους έν τῷ οὐρανῷ τῆς γενέσεως αἰτίους γεγονέναι τοῦδε τοῦ κόσμου, ἐναλλάξαντες αὐτῶν τὸ ὄνομα, ὡς ἀπὸ τῶν προαστείων ἔστι συγκρίναντας εὑρεῖν·