κατὰ τρίγωνον μὲν〉 οὖν σχηματίζονται ἐπιθεωροῦντες ἀλλήλους ἀστέρες, ἐπὶ τριῶν ζῳδίων ἔχοντες τὸ μεταξὺ διάλειμμα, κατὰ τετράγωνον δὲ δυεῖν. <ὂν δὲ <ὃν κεφαλῇ μὲν τὰ ὑποκείμενα μέρη πάσχειν] συμπάσχειν συμπάσχειν δὲ καὶ τοῖς ὑποκειμένοις τὴν κεφαλήν, οὕτως καὶ τοῖς ὑπερσεληναίοις τὰ ἐπίγεια. ἀλλὰ γάρ τίς ἐστι τούτων διαφορὰ καὶ ἀσυμπάθεια, ὡς μὴ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐχ·όντων ἕνωσιν. ταύτην τὴν 7—9 vgl. ο. IV 1ff — 11 —14 vgl. Sext. V 37 (o. zu S. 32,3). 20. 14—S. 108, 5 s. S, 32, 8 —33, 7 (Sext. V 39) 1f τροπικὰ Sext.: τροπικὰς Ρ 2 γιν. Sext. μεγάλας ἐμπεριποιεῖ Ρ, verb. nacli Sext. Maury p. 367 3 <τάς> τροπὰς Cruice τροπάς, οἷόν ἐστι Sext. ö.: ἄρρεν ἐστι Ρ τὰ τούτου διάμετρον Sext. 4 ἀπόκερως falsch als Text von Ρ Miller 6 τοῦτον Ρ 9 Κέλβης] vgl. zu S. 33,3 ὀνόματα? Miller 11 καὶ ö.: ἃ Ρ 13 <> Miller, vgl. Sext. ἔν τισι δὲ ἀγαθοποιοῦσιν mit Punkten umgeben 15 ὠς Η Sext. ö.: > Ρ οἳ Ρ 15f <> Sext. ö., s. zu S. 32, 9 σχηματίζονται Sext. ö.: συσχηματίζονται Ρ, in συ steckt wohl das voraufgehende οὖν 17 ἐπιθεωροῦντες Ρ: καὶ ἐπιθεωροῦσιν Sext., vgl. Η ἀστέρες Ρ: οἱ Η, ἀστέρες οἱ Sext. 17 τὸ — 18 διάλειμμα Η ö. τὸ — διάστημα Sext.): τὰ διαλείμματα Ρ 18 κατὰ Η Sext.: καὶ Ρ δυεῖν Ρ: οἱ δυεῖν Η Sext. <> ö. doch s. zu S. 32, 11 18f ἐν τῷ ἀνθρώπῳ Sext. ö.: μὲν τὰ ἄνω Ρ 19 κεφαλῇ μὲν τὰ ö.: κεφαλή, τὰ δὲ Ρ, doch s. zu Ζ. 18f, wo μὲν τὰ vielleicht Correctur zu unserer Stelle ist πάσχειν < > Gö. 19f συμπάσχει καὶ τοῖς κεφαλή Η Sext. 21 ἀλλὰ Sext. Η ö.: ἄλλη F 21f ἀσυμπάθεια Sext. ö.: συμπάθεια PH 22 ὡς ἂν Μ Sext. Η σύστασιν καὶ τὴν διαφορὰν τῶν ἄστρων Χαλδαϊκὴν ὑπάρχουσαν πρὸς ἑαυτοὺς ἐπισπασάμενοι οὓς προείπομεν, ἐπιψευσάμενοι τῷ τῆς ἀληθείας ὀνόματι, ὡς Χριστοῦ λόγον κατήγγειλαν αἰώνων στάσιν καὶ ἀποστασίας ἀγαθῶν δυνάμεων εἰς κακὰ καὶ συμφωνίας ἀγαθῶν μετὰ πονηρῶν προσαγορεύουσι, καλοῦντες τοπάρχας καὶ προαστείους· καὶ ἄλλα πλεῖστα ὀνόματα ἀναπλάσσοντες ἑαυτοῖς οὐχ ὑποκείμενα, ἀλλὰ τὴν τῶν ἀστρολόγων περὶ τοὺς ἀστέρας πᾶσαν φαντασίαν ἀτέχνως τεχνολογοῦντες, μεγάλης πλάνης ὑπόθεσιν ἐπεισάγοντες, ἐξελεγχθήσονται σὺν τῇ ἡμετέρᾳ ἐμμελείᾳ. ἀντιπαραθήσω γὰρ τῇ προλελεγμένῃ τῶν ἀστρολόγων Χαλδαϊκῇ τέχνῃ ἔνια τῶν Περατικῶν συνταγμάτων, ἀφ’ ὧν ὑπάρξει συγκρίναντας κατανοῆσαι, πῶς οἱ Περατικοὶ λόγοι τῶν ἀστρολόγων ὁμολογουμένως εἰσίν, οὐ Χριστοῦ. Δοκεῖ οὖν παρατάξαι μίαν τινὰ τῶν παρ᾿ αὐτοῖς δοξαζομένων βίβλων, ἐν ᾐ λέγει· »ἐγὼ φωνὴ ἐξυπνισμοῦ ἐν τῷ αἰῶνι τῆς νυκτός· λοιπὸν ἄρχομαι γυμνοῦν τὴν ἀπὸ τοῦ χάους δύναμιν. ἡ δύναμις τοῦ ἀβυσσικοῦ θολοῦ, ἡ τὸν πηλὸν ἀναβαστάζουσα τοῦ ἀφθάρτου ἀχανοῦς διύγρου, ἡ τοῦ σπάσματος ὅλη δύναμις ὑδατόχρους ἀεικίνητος, φέρουσα τὰ μένοντα, κατέχουσα τὰ τρέμοντα, ἀπολύουσα τὰ ἐρχόμενα, κουφίζουσα τὰ μένοντα, καθαιροῦσα τὰ αὔξοντα, πιστὴ οἰκονόμος τοῦ ἴχνους τῶν ἀέρων, ἡ τὰ ἀνερευγόμενα ἀπὸ τῶν δώδεκα ὀφθαλμῶν ἐντολῆς ἀπολαύουσα, σφραγῖδα δηλοῦσα πρὸς τὴν μετ’ αὐτῶν οἰκονομοῦσαν τῶν ἐπιφερομένων ἀοράτων ὑδάτων δύναμιν, ἐκλήθη Θάλασσα. ταύτην τὴν δύναμιν ἡ ἀγνωσία ἐκάλεσε Κρόνον, δεσμοῖς φρουρούμενον, ἐπεὶ ἔσφιγγε τὸ σύμπλεγμα τοῦ πυκνοῦ καὶ ὁμιχλώδους ἀδήλου σκοτεινοῦ ταρτάρου. ταύτης ἐγένοντο κατ’ εἰκόνα Κηφεύς, Προμηθεύς, Ἰαπετός.