τῶν δὲ μετὰ ταῦτα βασιλέων καὶ τῶν
ἀξιωμάτων τὸ μέγιστον αὐτῷ προσθέντων, τὸν γὰρ τῆς αὐλῆς
ἔπαρχον μέχρι προσηγορίας ἔχειν ἐκέλευον, οὐκ ἀπεδέξατο 
 3 ἀ(??)λισμὸν Α cf. Schneider, Pericul. crit. in Anthol.
p. 124 7 γινόμενος Α 9 Λαισποδίαν corr. Valesius Emed.
III 18 coll. Eupol. fr. II 475 Mein. I ρ. 284 Kock. ταδὶ δὲ τὰ
δένδρα Λαισποδίας καὶ Δαμασίας αὐταῖσι ταῖς κνήμαισιν ἀκολου-
θοῦσί μοι (Schol. ad Ar. Αν. 1569) et Plut. Quaest. conviv. VII
3 p. 712 Α δεήσει γραμματικὸν ἑκάστῳ τὸ καθ’ ἕκαστον ἐξηγεῖ-
σθαι, τίς ὁ Λαισποδίας παρ’ Εὐπόλιδι 10 δεσποσίαν Α δεσπω-
σίαν L 11 οὗτος Α 12 ὑφ’ ἁπλότητος L 13 καθαίρων
corruptum videtur. num αἴρων ? 17 θειότατος] βασιλεὺς L
18 τοῖς om. L 22 πρὸς A 24 τὸ? 25 ὕπαρχον L | ἀπεδέξατο
scripsi coll. Lib. πρὸς τοὺς βαρὺν αὐτὸν καλέσαντας I 174, 1
τί ταῦτα λέγω,. λέγειν ἔχων τὸ γραμματεῖον ἐκεῖνο ὃ διεωσά-
μην, ὅπως μὴ σεμνότερος γεγενῆσθαι δόξαιμι . . . . οὐδέ γε ἡγησάμην μέγα Με ταῖς διὰ τὸν τρόπον μου τιμαῖς ἠξίωσα προσ-
θεῖναι τὰς ἀπ᾿ ἐκείνων τῶν γραμμάτων (Vales. ad Amm. Marc.
XV 3 ρ. 71 vertit: recusavit) ἐπεδείξατο AL Ceterum cf.
Sievers l. l. ρ. 293 et Th. Mommsen Herm. XXXVI 210 4 ἀλλ’
ἐτελεύτησε] ἐτελεύτησε μέντοι L 6 Τούτῳ — 7 συμβάντων
om. A 

 
φήσας τὸν σοφιστὴν εἷναι μείζονα. καὶ τοῦτό ἐστιν οὐκ
ὀλίγος ἔπαινος, ὅτι δόξης ἐλάττων ἀνὴρ μόνης ἥττητο τῆς
περὶ τοὺς λόγους, τὴν δὲ ἄλλην δημώδη καὶ βάναυσον ὑπε-
λάμβανεν.