<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2050.tlg001.1st1K-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="14"><p>ἱκα- <lb n="20"/>
νὸς δὲ ἦν καὶ πολιτικοῖς ὁμιλῆσαι πράγμασι καὶ παρὰ τοὺς
λόγους ἓτερά τινα συντολμῆσαι καὶ ῥᾳδιουργῆσαι εἰς τέρψιν
θεατρικωτέραν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="15"><p>τῶν δὲ μετὰ ταῦτα βασιλέων καὶ τῶν
ἀξιωμάτων τὸ μέγιστον αὐτῷ προσθέντων, τὸν γὰρ τῆς αὐλῆς
ἔπαρχον μέχρι προσηγορίας ἔχειν ἐκέλευον, οὐκ ἀπεδέξατο <lb n="25"/>
<note type="footnote">3 ἀ(??)λισμὸν Α cf. Schneider, Pericul. crit. in Anthol.
p. 124 7 γινόμενος Α 9 Λαισποδίαν corr. Valesius Emed.
III 18 coll. Eupol. fr. II 475 Mein. I ρ. 284 Kock. ταδὶ δὲ τὰ
δένδρα Λαισποδίας καὶ Δαμασίας αὐταῖσι ταῖς κνήμαισιν ἀκολου-
θοῦσί μοι (Schol. ad Ar. Αν. 1569) et Plut. Quaest. conviv. VII
3 p. 712 Α δεήσει γραμματικὸν ἑκάστῳ τὸ καθ’ ἕκαστον ἐξηγεῖ-
σθαι, τίς ὁ Λαισποδίας παρ’ Εὐπόλιδι 10 δεσποσίαν Α δεσπω-
σίαν L 11 οὗτος Α 12 ὑφ’ ἁπλότητος L 13 καθαίρων
corruptum videtur. num αἴρων ? 17 θειότατος] βασιλεὺς L
18 τοῖς om. L 22 πρὸς A 24 τὸ? 25 ὕπαρχον L | ἀπεδέξατο
scripsi coll. Lib. πρὸς τοὺς βαρὺν αὐτὸν καλέσαντας I 174, 1
τί ταῦτα λέγω,. λέγειν ἔχων τὸ γραμματεῖον ἐκεῖνο ὃ διεωσά-
μην, ὅπως μὴ σεμνότερος γεγενῆσθαι δόξαιμι . . . . οὐδέ γε ἡγησάμην μέγα Με ταῖς διὰ τὸν τρόπον μου τιμαῖς ἠξίωσα προσ-
θεῖναι τὰς ἀπ᾿ ἐκείνων τῶν γραμμάτων (Vales. ad Amm. Marc.
XV 3 ρ. 71 vertit: recusavit) ἐπεδείξατο AL Ceterum cf.
Sievers l. l. ρ. 293 et Th. Mommsen Herm. XXXVI 210 4 ἀλλ’
ἐτελεύτησε] ἐτελεύτησε μέντοι L 6 Τούτῳ — 7 συμβάντων
om. A</note>

<pb n="8"/>
φήσας τὸν σοφιστὴν εἷναι μείζονα. καὶ τοῦτό ἐστιν οὐκ
ὀλίγος ἔπαινος, ὅτι δόξης ἐλάττων ἀνὴρ μόνης ἥττητο τῆς
περὶ τοὺς λόγους, τὴν δὲ ἄλλην δημώδη καὶ βάναυσον ὑπε-
λάμβανεν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="16"><p>ἀλλ’ ἐτελεύτησε καὶ οὗτος εἰς γῆρας ἀφικό-
<lb n="5"/> μένος μακρότατον καὶ θαῦμα οὐκ ὀλίγον ἀπολιπὼν ἅπασιν.</p><p>17. Τούτῳ δὲ ὁ ταῦτα γράφων οὐ συνεγένετο ἄλλοτε
ἄλλων ἐμποδισμάτων ἐπηρείᾳ τύχης συμβάντων.</p><pb n="9"/><p>Iam sequantur Libanii ipsius opera ac primum quidem
quae summi momenti sunt, orationes.
Has autem libentissime ordine chronologico proposuis-
sem, dummodo id in omnibus per aetatis signa satis clara
licuisset. At licet hanc tantum in parte earum certis ter-
minis circumscribere. Itaque melius esse duxi cum Reiskio
ordinem sequi optimorum et vetustissimorum librorum.</p></div></div></body></text></TEI>