Εὐλογήσω τὸν Κύριον, κ, τ, ἑ, Ὁ ἐν παντὶ καρῷ
(94) ζῶν καὶ ὑπάρχων ἀμετάπτωτος Χριστὸς
ταῦτά φησι. Ἐν τῷ Κυρίῳ ἐπαινεθήσεται ἡ ψυχή, μου, κ,
τ. ἑ. Οὐκ. ἐν ἄλλῳ τινὶ (92) ἐπαινεθήσομα, ἀλλ᾿ ἐν
σοφίᾳ· ὁ γὰρ Κύριος ἡμῶν σοφία ἐστίν. Ἐξεζήτησα τὸν Κύριαν. καὶ ἐπήκουσέ μου,
κ, τ. ἑ. « Πᾶς γὰρ (93) ὁ ζητῶν εὑρίσκει· ὁ δὲ κακῶς
ζητῶν οὐχ εὑρίσκει Προσέλθετε πρὸς αὐτὸν, καὶ φωτίσθητε, κ. τ.
ἑ. Διὰ μὲν πολτείας (92) ὀρθῆς προσε ρχόμεθα, διά
δὲ γνώσεως φωτιζόμεθα. « Φωτίσατε γὰρ, φησὶν,
ἑαυτοῖς φῶς γνώσεως. » Οὗτος ὁ πτωχὸς ἐκέσρξε, καὶ ὁ Κύριος εὶσήκουσεν
αὐτοῦ, κ. τ. ἑ. Οὐ πάντων (95) ἐπακαούει
τῶν κραζόντων ὁ. Κύριος, ἀλλὰ τῶν διὰ τὴν γνῶσιν
τὴν τοῦ Θεοῦ.