<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg2042.tlg058.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="chapter" n="23" corresp="urn:cts:greekLit:tlg0527.tlg027:23"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="4"><p>??θῶος χομυσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, κ. τ. ἑ.</p><note type="footnote">Joan. 1,16. ⁴¹ Psal. XIV, 1. 42 Philipp. III, 13. 43 Exod. xxxiv. 44 Psal. xxxix, 3. 45 I Cor. x, 4.</note><note type="footnote">(8) Ὅρα δὲ καὶ οὔτως, etc. Schedæ Grabii, Barbarus.</note><note type="footnote">(9) Πρὺ τῆς καὶ οὔτως, etc. Corderius,Barbarus.</note><note type="footnote">(10) Σύγκρινον δὲ ταῦτα, etc. Partim Corderius, et schedæ Grabii, ac Barbarus.</note><pb n="1268"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="5"><p>Πρὸς τὴν ἐρώτησιν (81) ἀποκρίνεται, πρακτικόν τ??
τοῦτον εἶναι καὶ θεωρητικόν. Ἀλλὰ καὶ πολλοὶ τὰς
μὲν πράξεις ἔχουσι καθαρὰς, διʼ ἔπαινον δὲ ἀνθρώπων
τοῦτο ποιοῦντες, οὐκ εἰσὶ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ.
Ματαία δὲ ψυχὴ ἡ λογικὴ μὲν οὖσα, τὸ δὲ βλαβεὸν
οὐ φεύγουσα, καὶ τὸ ἀγαθὸν αἱρουμένη. Ὁ δὲ τὸ
« ναὶ, » καὶ « οὒ, » φυλάττων ἄνευ δόλου ποιεῖται τὸν
ὅρκον, ἆθλον ἔχων εὐλογίαν, καὶ σώσει τοῦτον ὁ θεὸς
ἐλέῳ καὶ χάριτι. Ὁποῖος γάρ ποτε ἂν ᾗ ὁ ἄνθρωπος.
ἐλέου χρήζει τοῦ ἀπὸ Θεοῦ.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="6"><p>Τοῦ αὐτοῦ. Ἰούδας ἀνέβη (82) μὲν εἰς τὸ ὄρος
Κυρίου, οὐκ ἔστη δὲ ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ· οὐ γὰρ
ἦν ἀθῶος χερσὶν, οὐδὲ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, ἀλλὰ
κλέπτης ὢν τὰ βαλλόμενα βαστάζων.
Τοῦ αὐτοῦ. Ἀλλʼ ἐπεί τινες (85) τὰς μὲν πράξεις
ἔχουσι καθαρὰς, οὐκ εἰσὶ δὲ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ.
προσέθηκε τὸ, « καθαρὸς τῇ καρδίᾳ. » Δεῖ γὰρ τὸν
ἐν πράξεσι κατορθοῦντα καὶ καθαρὸν ἐν τῇ γνώσει
τυγχάνειν.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="7"><p>Αὕτη ἡ γενεὰ ζητούντων αὐτὸν, ζητούντων τὸ
πρόσωπον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ. Ἀλλʼ οὐδεὶς ζητῶν
(84) πρόσωπον τοῦ Θεοῦ, ἐνθάδε πρόσωπον θεοῦ
ὄψεται· « Οὐ γὰρ ὄψεται ἄνθρωπος ὢν τὸ πρόσωτόν
μου, φησὶ, καὶ ζήσεται.» Μεταβάλλειν σε δεῖ, ἴνα.
ζητῶν τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ ἴδῃς αὐτό. Ἀποθέσθαι
δεῖ πάντα τὰ ἀνθρώπινα· ἄγγελον ἤδη καὶ Θεὸν
γενέσθαι δεῖ· « Μὴ καταφρονήσητε γὰρ, φησὶν
Σωτὴρ, ἑνὸς τούτων τῶν μικρῶν τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ.
Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ὅτι οἱ ἄγγελοι αὑτῶν
διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρός
μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. » Αὕτη οὗν ἡ γενεὰ ζητούντων
τὸν Κύριον, ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ
Θεοῦ Ἰακώβ.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="8"><p>Τοῦ αὐτοῦ. Εἰ ἀγγέλων ἐστὶ τὸ βλέπειν (85)
πρόσωπον τοῦ Θεοῦ διαπαντὸς, τοῦτο δὲ τὸ πρόσωπον
καὶ οἱ ἄνθρωποι ζητοῦσιν ἰδεῖν, ἀγγέλων ἄρα καὶ τέ
ἄνθρωποι γνῶσιν ἐπιζητοῦσιν, εῖγε δυνατὸν ἄρτονἀγγέλων
φαγεῖν τὸν ἄνθρωπον.</p></div></div></div></body></text></TEI>