<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg2042.tlg058.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="chapter" n="20" corresp="urn:cts:greekLit:tlg0527.tlg027:20"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="16"><p>Τοῦ αὐτοῦ. Τότε κλινόμεθα, ὅτε παρὰ φύσιν κινούμεθα.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="17"><p>Ὅτι θήσεις αὐτοὺς νῶτον· ἐν τοῖς περιλοίπϲ
σου ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπον αὐτῶν, κ. τ. ἑ. Μετὰ
τίθεσθαι (47) τοὺς μισοῦντας τὸν Κύριον ὡς κλίβανον
πυρὸς εἰς καιρὸν τοῦ προσώπου αὐτοῦ, καὶ συιταράσσεσθαι
αὐτοὺς ὑπὸ Κυρίου ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ.
καὶ ἡνίκα καταφάγηται αὐτοὺς πῦρ, καὶ ἀπολέση ??
Κύριος τὸν καρπὸν αὐτῶν ἀπὸ γῆς, ἐπείπερ οὐ πνεύματος
καρπὸς ἦν· καὶ ἐπὰν τὸ σπέρμα αὐτῶν ἀπιλέσῃ
ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων (ἕκλιναν γὰρ οἱ μισοῦντες
Κύριον κακὰ εἰς αὐτὸν, καὶ διελογίσαντο βουλὰ
ἃς στῆσαι οὐ δύνανται)· καὶ ἐπὰν μετὰ ταῦτα θῇ
αὐτοὺς φεύγοντας νῶτον, τότε ἑτοιμάσει τὸ πρόσα
πον αὐτῶν ἐν τοῖς περιλοίποις, ἵνα καὶ ἐν τούτας;
μετὰ τοὺς τοσούτους ἀνέσεως τύχωσι, καὶ θεωρήσωσι.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="18"><p>Υψώθητι, Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου· ᾄσεμετ
καὶ ψαλοῦμεν τὰς δυναστείας σου, κ. τ. ἑ. Ε??
δύναμις Θεοῦ (48) ὁ Χριστὸς, ὑψούμενος ἐν τῇ δυνάμει
ἑαυτοῦ ὁ Κύριος, ἐν Χριστῷ ὑψοῦται. ᾌδευ δέ
<note type="footnote">(46) Διὰ πάντων οἱ φαῦλοι, etc. Schedæ Gra
bii.</note>
<note type="footnote">(47) Μωτὰ τίθεσθαι, etc. Codex Coislinianus Eusebio
tribuit, Corderius anonymo, schedæ Grabii
Origeni. Certe in Eusebii commentariis in Psalmosnihil
simile reperitur.</note>
<note type="footnote">(48) Εἰ δύναμις Θεοῦ, etc. Cordetius.</note>

<pb n="1253"/>
τις θεωρῶν, καὶ ψάλλει κατ᾿ ἀρετὴν ἐνεργῶν. Δεῖ δὲ
καὶ θεωρεῖν τὰς δυναστείας αὐτοῦ, καὶ κατὰ ταύτας
πράττειν.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="21" corresp="urn:cts:greekLit:tlg0527.tlg027:21"><head>ΨΑΛΜΟΣ ΚΑ΄.</head><div type="textpart" subtype="paragraph" n="1"><p>Ὁ Θεὺς, ὁ Θεός μου, πρόσχες μοι· ἵνα τί ἐγκατέλπτές
με, κ. τ. ἑ. Αὕτη ἡ φωνὴ (49) τοῦ Κυρίου
Χριστοῦ, τῷ σταυρῷ προσηλωμένου, καὶ ἄλλως δὲ
τυποῖ τὸ ἡμέτερον πάθος. Ἡμεῖς γὰρ ἦμεν οἱ ἐγκαταλελειμμένοι
καὶ παρεωραμένοι πρότερον· εἶτα νῦν
προσειλημμένοι καὶ σεσωσμένοι τοῖς τοῦ ἀπαθοῦς
πάθεσιν, ῶσπερ τὴν ἀφροσύνην ἡμῶν καὶ τὸ πλημμελὲς
οἰκειούμενος, διὰ τῶν ἑξῆς τοῦ ψαλμοῦ φησι·
« Μακρὰν ἀπὸ τῆς σωτηρίας μου οἱ λόγοι τῶν παραπτωμάτων
μου.» Ὡς ἔλεγε (50)· Μακράν με ποιοῦσι
τῆς σωτηρίας αἱ ἁμαρτίαι.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="2"><p>Σὺ δὲ ἐν ἁγίῳ κατοικεῖς ὁ ἔπαινος τοῦ Ἰσραὴλ,
κ. τ. ἑ. Ἐντεῦθεν μανθάνομεν (51), ὅτι αὐτοέπαινός
ἐστιν ὁ Κύριος, καὶ ἔπαινος μακρὰν τοῦ
Ἰσραήλ.</p></div></div></div></body></text></TEI>