Et ecce unus accedens
dixit ei: magister bone, quid boni
faciam ut habeam vitam aeternam?
 2f Vgl. I. Kor. 13, 11 – 5 I. Kor. 3, 1–2 – 11 Luc. 18, 15 –
22 Luc. 18, 17 – 25ff Vgl. Marc. 10, 13 – 16
5 <ὡς> Koe 6 ἐδυνήθην Η
28 vorher: Περὶ τοῦ ἐπερωτήσαντος
πλουσίου τὸν Ἰησοῦν καὶ εἰπόντος· διδάσκαλε ἀγαθὲ καὶ ἑξῆς Η 29 διδάσκαλε
+ bone lat. (?)
13 pueros] parvulos B 16 dixit
+ eis B 18/19 statim] et statim
y 20 amen + amen y
28/29 Et – ei] VIIII Secundum mathum.
Interrogavit Iesum unus de
turba dicens L 29 [ bone] Kl, vgl. gr. 

 
 (19, 16–30). qui dixit ei: quid me dicis bonum?
nemo bonus nisi unus deus. Cum sit scriptum
et de homine bono: »bonus homo de
bono thesauro cordis sui profert
bona«,
et de angelis bonis et de spiritu
sancto bono et de filio dei bono,
hic salvator ad eum qui dixit:
quid boni faciam, ut habeam vitam
aeternam? ita respondit, ut proprie
nulli conveniat esse bonum,
nisi tantummodo deo, dicens:
quid me dicis bonum? unus est
enim bonus deus. scire autem
oportet, quoniam hic quidem
proprie bonum soli conventire dicitur
deo, in aliis autem abusive.
quod ergo invenitur in aliis
<multis> appellatio boni, non est 
contrarium
 8 Ps. 33, 13 f – 13 Luc. 6, 45: vgl. S. 375, 17 gr. – 19f Vgl. Hautsh
TU. 34, 2 a, 61 – 23 Wie S. 376, 18: vgl. Marc. 10, 18 Luc. 18, 19
8 ἀγαπῶν + καὶ Η 32 ἐπ’]
ἐπὶ Η
2 unus] solus B | deus + omelia
Origenis de eadem letione L
6 scriptum sit L 24 [deus] ? Kl,
vgl. gr., aber s. auch S. 375, 15 lat. B 
S. 376, 19 ff 31 in aliis invenitur y 
32 <multis> Diehl, vgl. gr. 

 
 <>« <>
 huic dicto quod ait:
»nemo bonus, nisi unus, deus«,
quoniam omnes (sicut diximus)
abusive dicuntur boni, unus
autem deus proprie. 
Ipse quoque dominus, qui
est »imago dei invisbilis«, sic
et »bonitatis illius imago« est: et
sicut ipse distat a bonitate patris
quasi imago bonitatis a principali
bonitate, sic et omnes, in quibus
bonitatis nomen positum invenitur,
distant a bonitate filii.
 1 Ps. 33, 14 – 10 Marc. 10, 18; Luc. 18, 19 – 17 Luc. 6, 45 – 20 ff Vgl. Orig.
de princ. I, 2, 13 (V, 47, 2 ff.) – 21 Kol. 1, 15 – 22. 29 Vgl. Sap. Sal. 7, 26
2 τοῦ <Η 4 πυθόμενον Ηu πειθόμενον
Μ Η 18 <τῆς–αὐτοῦ> Κl nach
25 ἀγαθὸς Κoe ἀγαθὸν Μ Η 31 πρὸς] 
εἰς Η | ἤ καὶ] ἤτοι Κoe 32 τῆς <Η
1 <»fac bonum«> huic Diehl, vgl.
gr. 13 omnes <alii> ? Diehl, vgl.
gr. 15 deus x* (+ dicitur bonus B)
<L 20 qui] lat. las ὅς st. ὡς 

 
 
plus auten distant omnes boni a 
bonitate filii, quam bonitas filii a
bonitate paterna, quoniam plus
filius propinquus est patri in
omnibus bonis, quam omnes filio.
forsitan autem et propter eum
qui dixit: quid boni faciam,
ut habeam vitam aeternam,
hoc Christus respondit ad dum:
quid me dicis bonum? nemo bonus
nisi unus
deus, ut illud confirment
quod alibi dicit: »cum omnia
feceritis, quae praecepta sunt
vobis, debetis dicere: servi inutiles
sumus. quod debuimus facere
fecimus«. nam etsi omnia
fecerimus, quae praecepta sunt
nobis, nec sic (quantum ad haec
verba) bonum aliquid fecimus;
nec enim, si vere bona essent
quae facimus, scriptum fuisset,
ut facientaes ea dicamus esse nos
inutiles servos,
si proprie conveniret hominibus 
applelatio bonitatis: quoniam omne
bonum nostrum
 1.7. 12 Vgl. Sap. Sal. 7, 26 – 10 Joh. 14, 28 – 18 Vgl. zu S. 374, 23 –
22. 31 Luc. 17, 10
5 πλείων Ηu πλεῖον Μ Η | ὑποδοχὴ 
Μ 22 ὅταν + δὲ Μ
23 ἡμῖν Μ 27 ὡς <Μ 30 πεποιηκέναι
Diehl, vgl. lat. γεγονέναι Μ Η 

 abusive et non proprie
dicitur bonum.
vere enim quando declinamus »a 
malo« et facimus »bonum«, quan-
tum ad conparationem ceterorum
hominum
nolentium declinare »a malo« et
facere »bonum«
dicuntur bona quae facimus;
quantum autem ad veritatem,
secundum quod dicitur in hoc
loco quia unus est bonus, bonum
nostrum non est bonum.
et sicut »non iustificabitur in
conspectus dei omnis vivens«,
quoniam, quantum ad con-
parationem iustitiae dei, omnis
iustitia hominum invenitur neque
iustitia esse, sic nec bonus in- 
venietur quisquam in conspetu
<boni> dei quantum ad con- 
parationem bonitais illuis,
quamvis quantum ad conpara-
tionem ceterorum hominum bonus
quis appelletur.