14, 18

Τὸ μέν οὖν ὁλοσχερὲς τῆς παραβολῆς οὕτως. Ἐκλάβοις δέ καὶ ἄλλως κατὰ τὸν τόπον. Ὅσον ἄνθρωποί ἐσμεν expl. <ἐν θεῶν>.

k*mεμ (den Anfang d. Schol. bildet Fragm. LXIX) tom. XVII, (IV, 126, 17—129, 9

17, 34

Δύναται δὲ σημαίνεσθαι καὶ τὰ δύο expl. ὡς ἀναξία αφιεμενη.

dCS vet. int. 58 (IV, 338, 22—339, 3

18, 24

Ὅρα ὅτι οὐ πάντῃ ἀπέκλεισε τὸν πλούσιον expl. καὶ τὰ τῆς λεγομένης.

W* tom. XV, 20 (III, 367, 17—369. 18

19, 29

Οἱ δύο μαθηταὶ ἤτοι Πέτρος καὶ Παῦλος expl. εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

W* tom. XVI, 19 (IV, 59, 410

23, 17

Διὰ τί δέ εἶχον ἀνάγκην ἀπολῦσαι expl. διὰ τὸν λαὸν τὸν Ἰωνάθαν.

a (auch in ο mit Lemma: Theophylactus) vet. int. 120 (V, 33, 419 Lomm.)