14, 18 Τὸ μέν οὖν ὁλοσχερὲς τῆς παραβολῆς οὕτως. Ἐκλάβοις δέ καὶ ἄλλως
 κατὰ τὸν τόπον. Ὅσον ἄνθρωποί ἐσμεν expl. <ἐν θεῶν>. k*mεμ (den Anfang d. Schol. bildet Fragm.
 LXIX) tom. XVII, (IV, 126, 17—129, 9 17, 34 Δύναται δὲ σημαίνεσθαι καὶ τὰ δύο expl. ὡς ἀναξία αφιεμενη. dCS vet. int. 58 (IV, 338, 22—339, 3 18, 24 Ὅρα ὅτι οὐ πάντῃ ἀπέκλεισε τὸν πλούσιον expl. καὶ τὰ τῆς
 λεγομένης. W* tom. XV, 20 (III, 367, 17—369. 18 19, 29 Οἱ δύο μαθηταὶ ἤτοι Πέτρος καὶ Παῦλος expl. εἰς τὴν
 Ἱερουσαλήμ. W* tom. XVI, 19 (IV, 59, 410 23, 17 Διὰ τί δέ εἶχον ἀνάγκην ἀπολῦσαι expl. διὰ τὸν λαὸν τὸν
 Ἰωνάθαν. a (auch in ο mit Lemma: Theophylactus) vet.
 int. 120 (V, 33, 419 Lomm.)