<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2041.tlg001.1st1K-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="fragment" n="81"><p><ref>Re 71</ref> ἐντυχὼν γὰρ Ναρκίσσου τοῦ Νερωνιάδος προεστῶτος ἐπιστολῇ,
ἢν γέγραφεν πρὸς Χρηστόν τινα καὶ Εὐφρόνιον καὶ Εὐσέβιον, ὡς Ὁσίου τοῦ
<lb n="35"/> ἐπισκόπου ἐρωτήσαντος αὐτόν, εἰ, ὥσπερ Εὐσέβιος ὁ τῆς Παλαιστί-
<note type="footnote">16 (πῶς) — 19 41, —10 — —24 125, —25 — —32 28, 28, —29, 6
— —S. 203, 2 26, 10</note>
<note type="footnote">1 Ex. 3, 15 — 5 Ex. 20, — 3 — 8 Ex. 20, 5 — 10 Deut. 4, 39 — 12
Deut. C, 4. 5 — 15 Deut. 32, 39 — 17 vgl. Nr. 65 — 18 Deut. 4, 39 — 19 Deut.
6, 4 — Deut. 4, 35. 32, 39(?) — 22 Baruch 3, —38 — 27 Gen. 1, 26 — 31
Gen. 1, 26 — 32 Gen. 1, 27</note>
<note type="footnote">1 εἶπεν δὲ V u. Lucians LXX καὶ εἶπεν LXX | 10 οὐ διαστραφήσῃ? ἐπιστραφήσῃ
LXX Ι 11 ἄνω üb. d. Ζ. V2 <milestone unit="altpage1" n="8"/>  13 ὑμῶν V2 Ι 17 λέγων V* S. 41, 
(corr. V2) Ι 18 ἄνω &lt; V 125, 15 Ι 22 ἡμῶν m LXX Ι 25 ὥστ’ οὐκ ἂγ . .
λέγοι Re Ι 26 οὐδὲν V, corr. Kl</note>

<pb n="203"/>
νῆς δύο οὐσίας εἶναί φησιν, οὕτως καὶ αὐτὸς λέγοι, ἔγνων αὐτὸν ἀπὸ
τῶν γραφέντων τρεῖς εἶναι πιστεύειν οὐσίας ἀποκρινόμενον.</p></div><div type="textpart" subtype="fragment" n="82"><p><ref>Re 72</ref> διελεῖν γὰρ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ τολμήσας καὶ ἓτερον θεὸν
τὸν λόγον ὀνομάσαι, οὐσία τε καὶ δυνάμει διεστῶτα τοῦ πατρός, εἰς
<lb n="5"/> ὅσην βλασφημίαν ἐκπέπτωκεν ἔνεστιν σαφῶς ἀπ᾿ αὐτῶν τῶν ὐπ’ αὐτοῦ γραφέντων
ῥητῶν ῥᾳδίως μανθάνειν. γέγραφεν δ’ αὐταῖς λέξεσιν οὕτως· οὑ ὒ δήπου δὲ ἡ
εἰκὼν καὶ τὸ οὗ ἐστιν ἡ εἰκὼν ἔν καὶ ταὐτὸν ἐπινοεῖται, ἀλλὰ δύο
μὲν οὐσίαι καὶ δύο πράγματα καὶ δύο δυνάμεις, ὡς καὶ τοσαῦται
προσηγορίαι.</p><lb n="10"/></div><div type="textpart" subtype="fragment" n="83"><p><ref>Re 73</ref> ἀλλ’ ὁ μὲν ἀπόστολος τοιαῦτα περὶ τῆς Γαλατῶν πίστεως
γράφει· Εὐσέβιος δὲ μεταφέρων τὴν ἀποστολικὴν ἔννοιαν δι’ ἢν τοῦθ’ ὁ ἀπόστολος
τῆς προειρημένης αἰτίας ἕνεκα, »τέκνα μου« εἶπεν »οὓς πόλιν ὠδίνω ἄχρις οὗ
μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν« , καθήψατο Γαλατῶν ὡς μὴ ὀρθὴν ἐχόντων περὶ
θεοῦ δόξαν. ὤδινεν γὰρ ἀληθῶς δριμεῖάν τινα καὶ πικρὰν ὠδῖνα, ὅτι ἠπίστατο
<lb n="15"/> Γαλάτας περὶ θεοσεβείας μὴ ὥσπερ ἐκεῖνος δοξάζοντας μηδὲ δύο οὐσίας τε
καὶ πράγματα καὶ δυνάμεις καὶ θεοὺς λέγοντας.</p></div><div type="textpart" subtype="fragment" n="84"><p><ref>Re 74</ref> οὕτω δὲ καὶ Εὐσέβιος ὁ τῆς Καισαρείας γέγραφεν καὶ αὐτὸς
τὴν αὐτὴν ἔχων Παυλίνῳ τε καὶ τοῖς ἔξωθεν περὶ θεῶν δόξαν. γέγραφεν γὰρ
οὐχ ὡς ὄντος μόνου θεοῦ ἀλλ’ ἑνὸς ὄντος τοῦ μόνου ἀληθινοῦ θεοῦ.
<lb n="20"/> ὓδεν τοίνυν μαθὼν καὶ ὁ Ἀστερίου πατὴρ Παυλῖνος νεωτέρους δεοὺς εἶναι
ωετο.</p></div><div type="textpart" subtype="fragment" n="85"><p><ref>Re 75</ref> πῶς οὖν οὐ τὴν αὐτὴν οὗτοι τοῖς ἔξωθεν κακίστην ὀδὸν
τραπέντες τὰ αὐτὰ διδάξαί τε καὶ γράψαι προὔθεντο, τοῦ μὲν Εὐσεβίου Οὐαλεν
τίνω τε καὶ ῾Ερμῇ ὁμοίως εἰρηκότος, τοῦ δὲ Ναρκίσσου Μαρκίωνί τε καὶ Πλάτωνι.</p><lb n="25"/></div></div></body></text></TEI>