Re 12 »ἀρχὴν» δὲ »ὁδῶν« διά τοῦτο εἰκότως εἴρηκεν τὸν δεσπότην
ἠμῶν τὸν σωτῆρα, διότι καὶ τῶν ἑτέρων, ὧν ἐσχήκαμεν, ὁδῶν μετὰ τὴν πρώτην
 ὁδὸν ἀρχὴ γέγονεν, τὰς διὰ τῶν ἱερῶν ἀποστόλων δηλῶν παραδόσεις τῶν »μετὰ
ὑψηλοῦ« κατὰ τὴν προφητείαν »κηρύγματος« κηρυξάντων ἡμῖν τὸ καινὸν τοῦτο
μυστήριον. Re 13 »ἐκτισεν οὖν μὺ φησὶν ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα ἔργα αὐτοῦ«.
ποῖα δὲ ἔργα φησίν; περὶ ὧν ὁ σωτὴρ λέγει ὁ πατήρ μου ἕως ἂρτι ἐργάζεται,
 κἀγὼ ἐργάζομαι« καὶ αὖθις »τὸ ἔργον« φησὶν »ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι«. Re 13 τίς γὰρ πρὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἀποδείξεως ἐπίστευσεν ἂν
ὅτι λόγος θεοῦ διὰ παρθένου τεχθεὶς τὴν ἡμετέραν ἀναλήψεται σάρκα καὶ τὴν
πᾶσαν θεότητα ἐν αὐτῇ σωματικῶς ἐπιδείξεται; Re 14 πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με,,, θεμέλιον μὲν τοῦτον ὀνομάζων,
 τὴν κατὰ σάρκα αὐτοῦ προορισθεῖσαν οἰκονομίαν. ὡς καὶ ὁ ἀπόστολος
 3—6 46, —21 — —11 46, 23—27. 144, —18; 9 ἔκτισεν)
145, —10, 151, —13 — —15 145, —4 — —17 145, —21 — 22
145, —28 — —25 146, —28 — —28 146, —33 — —S. 188, 3
ἕφη1) 46, —36; 29 θεμέλιον) — S. 188,2 Χριστὸς) 147, —17; S.188, 
(ἑνὸς) — 4 147, 21 
 1 Prov. 8, 22 — 4 Proν. 8, 22 — 8 Prov. 8, 22 — 11 Prov. 8, 22 — 12
II Kor. 5, 17 — 14 Prov. 8, 22 — 17 Joh. 14,6 — Prov. 8, 22 — 18 Prov. 8, 22
20f Prov. 9, 3 — 23 Prov. 8, 22 — 24 Joh. .5, 17 — 25 Joh. 17, 4 — 28
Kol. 2, 9 — 29 Prov. 8, 23 
 3 οὐκ οὖν g | 9 εἰς —́ αὐτοῦ < 144, 16 | γάρ < 151, 11 | 10 γὰρ
V 46, 26 Ι ἡμῶν] + ὁ 144, 17. 145, 8. 151, 12 Ι 10 f ἀλλὰ — ἔκτισεν < V
46, 27 — 11 ἀρχὴν — αὐτοῦ < 46, 27. 144, 18. 151, 13 | 29 μὲν < 147, 14 

 
λέγει »θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν
Ἰησοῦς Χριστός«. ἑνὸς δὲ αἰῶνος ἐνταῦθα μέμνηται, ἀφ’ οὗ τὰ κατὰ τὸν Χριστὸν
τεθεμελιῶσθαι ἔφη, καίτοι πολλῶν παρεληλυθότων αἰώνων, ὡς ὁ Δαυὶδ ἔφη »ὁ
ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων«.