26 Ἔστωσαν γὰρ αἱ δοθεῖσαι εὐθεῖαι αἱ ΑΒ ΒΓ πρὸς ὀρθὰς ἀλλήλαις κείμεναι,
 ὧν δεῖ δύο μέσας ἀνάλογον εὑρεῖν. Συμπεπληρώσθω τὸ ΑΒΓ∠ παραλληλόγραμμον, καὶ ἐκβεβλήσθωσαν αἱ
 ∠Γ ∠Α, καὶ ἐπεζεύχθωσαν αἱ ∠Β ΓΑ, καὶ παρακείσθω
 κανόνιον πρὸς τῷ Β σημείῳ καὶ κινείσθω 2. καὶ — 3.
 ἡ ΑΛ interpolata esse putat Hu, quamvis eadem infra IV cap. 43 et
 apud Eutocium redeant 3. ἡ ΑΛ] ἡ Α∠ AS, corr. B Sca 7. 8. τὸ
 ἀπὸ ΑΛ A1, tum post exitum versus 𝒢` [i. e. ἴσον) τῶι et ante
 mutium proximi versus ἀπὸ ΓΖ. ἴση γὰρ ὑπόκειται ἡ ΑΛ adscripsit A2,
 porro τῆι ΓΖ ἴσον ἄρα καὶ cel. A1 14. Θ A1 in marg. (S), om. B 17. ὃ
 ante ἐκθησόμεθα add. ABS, del. Hu 20. ἀλλήλαις B3S, ἀλλήλας A, om.
 B1 21. τὸ ΑΒ ΓΛ Α, coniunx. BS 22. ἐπεζεύχθωσαν BS, in A manui
 secunda [an alia recentior?) in particula membranarum antiquae
 Scripturae superducta scripsit ἐπεζεύχθκω, tum initio proximi versus
 sequitur σαν pr. m. exaratum 22. αἱ ΛΒ Γ∠ Α, corr. BS 23. B
 σημείῳ] octo decemve litterarui spatium inductum in A, β . . . . . .
 . B Sca, β σημείω B4, om. S 
 τέμνον τὰς ΓΕ ΑΖ, ἄχρις οὗ ἡ ἀπὸ τοῦ Η ἀχθεῖεα ἐπὶ τὴν τῆς
 ΓΕ τομὴν ἴση γένηται τῇ ἀπὸ τοῦ Η ἐπὶ τὴν τῆς ΑΖ τομήν. γεγονέτω, καὶ
 ἔστω ἡ μὲν τοῦ κανονίου θέσις ἡ ΕΒΖ, ἴσαι δὲ αἱ ΕΗ ΗΖ λέγω οὖν ὅτι αἱ ΑΖ
 ΓΕ μέσαι ἀνάλογόν εἰσιν τῶν ΑΒ ΒΓ. Ἐπεὶ γὰρ ὀρθογώνιόν ἐστιν τὸ ΑΒΓ∠ παραλληλόγραμμον, αἱ τέσσαρες
 εὐθεῖαι αἱ ∠Η ΗΑ ΗΒ ΗΓ ἴσαι ἀλλήλαις εἰσίν. ἐπεὶ οὖν ἴση ἡ
 ∠Η τῇ ΑΗ, καὶ διῆκται ἡ ΗΖ, τὸ άρα ὑπὸ ∠ΖΑ μετὰ τοῦ ἀπὸ ΑΗ
 ἴσον ἐστὶν τῷ ἀπὸ ΗΖ. διὰ τὰ αὐτὰ δὴ καὶ τὸ ὑπὸ ∠ΕΓ μετὰ τοῦ ἀπὸ ΓΗ ἴσον ἐστὶν τῷ ἀπὸ ΗΕ. καὶ εἰσὶν ἴσαι αἱ ΗΕ ΗΖ· ἴσον
 ἄρα καὶ τὸ ὑπὸ ∠ΖΑ μετὰ τοῦ ἀπὸ ΑΗ τῷ ὑπὸ ∠ΕΓ μετὰ τοῦ ἀπὸ
 ΓΗ. ὦν τὸ ἀπὸ ΓΗ ἴσον ἐστὶν τῷ ἀπὸ ΗΑ· λοιπὸν ἄρα τὸ ὑπὸ ∠ΕΓ ἴσον
 ἐστὶν τῷ ὑπὸ ∠ΖΑ· ὡς ἄρα ἡ Ε∠ πρὸς ∠Ζ ἡ ΖΑ πρὸς ΓΕ. ὡς
 δὲ ἡ Ε∠ πρὸς ∠Ζ, ἥ τε ΒΑ πρὸς ΑΖ καὶ ἡ ΕΓ πρὸς
 ΓΒ, ὥστε ἔσται καὶ ὡς ἡ ΑΒ πρὸς ΑΖ, ἥ τε ΖΑ πρὸς ΓΕ καὶ ἡ ΓΕ πρὸς ΓΒ·
 τῶν ἄρα ΑΒ ΒΓ μέσαι ἀνάλογόν εἰσιν αἱ ΑΖ ΓΕ.