Ματθαῖος ἀπόστολος τὸν πρότερον βίον οὐκ ἀπὸ σεμνῆς διατριβῆς ὡρμᾶτο, ἐκ δὲ τῶν ἀμφὶ τὰς τελωνίας καὶ πλεονεξίας σχολαζόντων, καὶ τοῦτο τῶν λοιπῶν εὐαγγελιστῶν οὐδεὶς δῆλον ἡμῖν ἐποίησεν, οὐχ ὁ συναπόστολος αὐτοῦ Ἰωάννης οὐδέ γε Λουκᾶς οὐδὲ Μάρκος, οἱ τῶν λοιπῶν εὐαγγελίων συγγραφεῖς, αὐτὸς δὲ ὁ Ματθαῖος τὸν ἑνυτοῦ στηλιτεύων βίον καὶ κατήγορος αὐτὸς ἑαυτοῦ γινόμενος. ἐπάκουσον γοῦν ὅπως διαρρήδην ὁνομαστὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ μεμνημένος ἐν τῷ οἰκείῳ συγγράμματι τόνδ’ ἱδτορεῖ τὸν τρόπον »καὶ παράγων ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον ὀνόματι, καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. καὶ ἐγένετο ἀνακειμένου αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ ἐδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοῖ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ «. καὶ πάλιν προϊὼν ἑξῆς τόν τε κατάλογον τῶν λοιπῶν μαθητῶν ἐξαριθμούμενος αὐτὸς ἑαυτῷ τὸ τοῦ τελώνου προστίθησιν ὄνομα. λέγει δ’ οὖν· »τῶν δὲ δώδεκα ἀποστόλων τὰ ὀνόματά ἐστι ταῦτα. πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος καὶ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Φίλιππος καὶ Βαρθολομαῖος, Θωμᾶς καὶ Ματθαῖος ὁ τελώνης«. οὕτως μὲν ὁ Ματθαῖος δι’ ὑπερβολὴν ἐπιεικείας τὸ φιλάληθες ὑποφαίνων τοῦ ἰδίου τρόπου καὶ τελώνην ἑαυτὸν ἀποκαλεῖ , μὴ ἐπι- 1 vgl. Matth 24 5. 23–27 5—8. 35, 6 = Σ 197 23–198 17 D III 5 81—85 12 = Matth 9 9f. 19= Matth 10 2f. 1 παύσονται Mai παύονται A 2. 3 ἡ ἀλήθεια — εἴληφεν] von welchen eben auch Zeugnis über die Wahrheit des Vorheruissens unseres Erlösers emrfängt Σ (verderbt) 5 A beginnt: ἄξιον θαυμάσαι τὸ ἄπλαστον καὶ φιλάληθες ἦθος (vgl. Σ 196 8) καὶ τὴν φιλοσοφίαν τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου < Σ |Ματθαῖος ἀπόστολος Σ D οὗτος γὰρ A 7 καὶ Α < D | λοιπῶν Σ Α < D |οὐδεὶς ~ D hinter τοῦτο |δῆλον — ἐποίησεν Α ἐδήλωσεν D 9 οἱ —συγγραφεῖς Σ Α < D |συγγραφεῖς + einen Satz A < Σ |ὁ A < D 10 αὐτὸς Σ D < A 11 ἐπάκουσον — διαρρήδην Σ D < A | ἐπ’ ὀνόματος αὐτοῦ D 12 μέμηνιαι D | οἰκείῳ ] πρὸς αὐτοῦ γραφέντι D | τόνδ’ ἱστορεῖ Α Σ < D 14–17 καὶ — αὐτοῦ Σ D < A 17 αὐτοῦ + einen Satz A < Σ 18 λοιπῶν A Σ < D 19 ὄνομα μροστίθησιν ~ D 19–23 λέγει — Ματθαῖος Σ D < A 19 δ’ οὖν] so Σ 23 μὲν] also Σ 23. 24 τὸ —ἀποκαλεῖ Σ D < A 24 ἀποκαλεῖ Gr ἀπεκάλει D κρύπτων τὸν πρότερον ἑαυτοῦ βίον, καὶ ἁμαρτωλοῖς ἑαυτὸν συναριθμεῖ καὶ τοῦ συναποστόλυ δεύτερον ἑαυτὸν κατελέγει. Συνεζευγμέωος γοῦντῷ Θωμᾷ ὡς Πέτρος Ἀνδρέᾳ καὶ Ἰάκωβος Ἰωάννῃ Φίλιππός τε καὶ αρθολομαίῳ προτάττει ἑαυτοῦ τὸν Θωμᾶν, προτιμῶν ὡς κρείττονα τὸν συναπόστολον, τῶν λοιπῶν εὐαγγελιστῶν τοὐναντίον πεποιηκότων. Μai εἰ γὰρ δὴ πλάττεσθαι αὐτοῖς ὁ σκοπὸς ἦν καὶ λόγοις ψευδέσι Σ τὸν διδάσκαλον ἐπαίρειν καὶ θαύμασι κοσμεῖν, οὐκ ἄν ποτε αὐτοῖ καθ’ ἑαυτῶν τὰ προειρημένα κατέγραφον οὐδ’ ἄν ἐδήλουν τοῖς μετὰ ταῦτα ἀνθρώποις, ὅτι δὴ ὁ πρὸς αὐτῶν πρεσβευόμενος ἐλυπεῖτο καὶ ἠδημόνει καὶ τετάρακτο φυχήν, ἤ ὁτι αὐτοῖ αὐτὸν ἀπολιπόντες ᾤχοντο ἤ ὅτι ὁ πάντων αὐτῶν προκεδριμένος ἀπόστολός τε και μαθητὴς αυτὸς ἐκεῖνος ὁ βοώμενος Πέτρος βασάνων ἐκτὸς καὶ ἀρχοντικῆς ἀπειλῆς τρίτον αὐτὸν ἐξωμόσατο. 8—15= Σ 201 16—22 D III 5 100 11 vgl. Matth 26 37 12 vgl. Joh 12 27 15 vgl. Matth 26 34.75 1.2 καὶ — συναριθμεῖ Α Σ < D 2 συναποστόλου Α Σ συζύγου D | καταλέγει Α κατέλεγεν D 3 γοῦν] nämlich Σ | ὡς] ὁ D | τῷ Ἰωάννῃ D | Φίλιππός τε καὶ Βαρθολομαῖος Α καὶ Φίλιππος Βαρθολομαίῳ D Σ 4 ἑαυτοῦ < Σ 5 συναπόστολον Mai Σ D ἀπόστολον Α 8—13 εἰ — πάντων nach Σ D. Mai beginnt ὅρα δὲ τὸ φιλάληθες τοῦ εὐαγγελιστοῦ, πῶς οὐ καταχαρίζεται τῷ Πέτρῳ, ἀλλὰ τὸ πάθος αὐτοῦ ὠς ἔχει διηγεῖται, ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι ἀπολιπόντες τὸν διδάσκαλον ᾤχοντο, ὁ δὲ πάντων κτλ 8 αὐτοῖς + ὁ Σ 9 ἐπαίρειν — θαύμασι] κυ erhöhen und mit Wundern Σ < D | αὐτοὶ — ἑαυτῶν Σ αὐτοῖς D 11 ὁ — πρεσβευόμενος] er dessen Gesandte sie waren Σ < D 12 ἤ Σ < D 12. 13 ἤ ὅτι ΣD < Mai 13. 14 αὐτὸς — Πέτρος Mai Σ αὐτοῦ Πέτρος D 14 ἀρχοντικῆς Mai D] der Qualen Σ (innersyr. Verderbnis)