‟Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀποσβεσθήσεται τὰ ὄρη,
καὶ οἶ βουνοὶ, καὶ οἱ δρυμοὶ, καὶ καταφάγεται ἀπὸ
ψυχῆς ἴως σαρκῶν· καὶ ἔσται ὁ φεύγων ὡς ὁ φεύγων
ἀπὸ φλογὸς καιομένης, καὶ οἶ καταλειφθέντες
ἀπ’ αὐτῶν ἔσονται ἀριθμὸς, καὶ παιδίον μικρὸν μικρὸν γράψει 
ψεῖ αὐτούς. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, οὐκ ἔτι
προστεθήσεται τὸ καταλειφθὲν τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ οἱ
 διασωθέντες τοῦ Ἰακὼβ οὐκ ἔτι πεποιθότες ὦσιν ἐπὶ
τοὺς ἀδικήσαντας αὐτοὺς, ἀλλ’ ἔσονται πεποιθότες
ἐπὶ τὸν θεὸν τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ τῇ ἀληθείᾳ, καὶ 
 10 1. Cor. 9, 9. 21 Es. 10, 17. 

 
ἀναστρέψει τὸ καταλειφθὲν τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ θεὸν
ἰσχύοντα. καὶ ἐὰν γένηται ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν
Ἰσραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, τὸ κατάλειμμα
αὐτῶν σωθήσεται. λόγον γὰρ συντελῶν καὶ συντέμνων
 τέμνων ἐν δικαιοσύνῃ, ὅτι λόγον συντετμημένον
ποιήσει ὁ θεὸς ἐν τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ.” Κἀνταῦθα πρόσσχες ὅτι ἐν τῇ τῶν σκυθρωπῶν
ἀπειλῇ, φησὶν, ἔσται ὁ φεύγων ὡς ὁ φεύγων
ἀπὸ φλογὸς καιομένης· καὶ οἱ καταλειφθέντες ἀπ’
 αὐτῶν ἀριθμὸς ἔσται, καὶ παιδίον μικρὸν γράψει 
αὐτούς. δι’ ὧν τὸ σπάνιον τῶν φευξομένων τὸν
ὄλεθρον τοῦ ἐκ περιτομῆς λαοῦ, καὶ τὸν τῆς Ἰερουσαλὴμ
ἐμπρησμὸν παρίστησιν. οἱ ’δε καταλειφθέντες
οὗτοι, φησὶν, ἀριθμὸς ἔσονται· τοῦτ’ ἔστιν ἀριθμῷ
 ληπτοὶ γενήσονται, οὕτω βραχεῖς καὶ εὐαρίθμητοι
ὄντες. τοσοῦτοι δ’ οὖν ὡς ἐν συγκρίσει τοῦ παντὸς
πλήθους τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους οἶ εἰς τὸν σωτῆρα
καὶ κύριον ἡμῶν πεπιστευκότες γεγόνασιν, οἳ καὶ
κατηξιώθησαν τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφὴς, ὡς δηλοῖ
 φάσκων ὁ λόγος “καὶ παιδίον γράψει αὐτούς·”
προδιδάξας ὅ τι ποτε ἦν τὸ παιδίον ἐν οἶς ἔλεγεν 
‘ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἔξει, καὶ τέξεται υἱόν·
καὶ πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέμα.”