<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg2018.tlg002.1st1K-grc2"><div type="textpart" subtype="book" n="2"><div type="textpart" subtype="chapter" n="17"><div type="textpart" subtype="section" n="19"><p>φησὶ γὰρ δὴ τοῖς περὶ
<lb n="20"/> ὧν ὁ λόγος καὶ γυναῖκας συνεῖναι, ὧν αἶ πλεῖσται
γηραλέαι τυγχάνουσι παρθένοι, τὴν ἁγνείαν οὐκ
ἀνάγκῃ, καθάπερ ἔνιαι τῶν παρ’ Ἕλλησιν ἱερειῶν,
φυλάξασαι μᾶλλον ἢ καθ’ ἑκούσιον γνώμην , διὰ
ζῆλον καὶ πόθον σοφίας, ᾗ συμβιοῦν σπουδάσασαι
<lb n="25"/> τῶν περὶ τὸ σῶμα ἡδονῶν ἠλόγησαν , οὐ θνητῶν
ἐκγόνων, ἀλλ’ ἀθανάτων ὀρεχθεῖσαι, ἃ μόνη τίκτειν
ἀφ’ ἑαυτῆς οἵα τέ ἐστιν ἡ θεοφιλὴς ψυχή.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="20"><p>εἶθ’
ὑποκαταβὰς ἐμφαντικώτερον ἐκτίθεται καὶ ταῦτα “ αἱ
δ’ ἐξηγήσεις τῶν ἱερῶν γραμμάτων γίνονται αὐτοῖς
<lb n="30"/> “δι΄ δι’ ὑπονοιῶν ἐν ἀλληγορίαις. ἅπασα γὰρ ἡ νομο
<note type="footnote">19 Philo vol. 2. p. 482. 20 Ibid. p. 483.</note>

<pb n="v.4.p.69"/>
“θεσία δοκεῖ τοῖς ἀνδράσι τούτοις ἐοικέναι ζῴῳ , καὶ
‘σῦμα μὲν ἔχειν τὰς ῥητὰς λέξεις, ψυχὴν δὲ τ·ὸν ἐνα-
‘ ποκείμενον ταῖς λέξεσιν ἀόρατον νοῦν, ὃν ἤρξατο
“ διαφερόντως ἡ θρησκεία αὕτη θεωρεῖν, ὡς διὰ κατό-
“ πτρου τῶν ὀνομάτων ἐξαίσια κάλλη νοημάτων ἐμφαι- <lb n="5"/>
“νόμενα κατιδοῦσα.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="21"><p>τί δεῖ τούτοις ἐπιλέγειν τὰς
ἐπὶ ταὐτὸν συνόδους , καὶ τὰς ἰδίᾳ μὲν ἀνδρῶν, ἰδίᾳ
δὲ γυναικῶν ἐν ταὐτῷ διατριβὰς, καὶ τὰς ἐξ ἔθους
εἰσέτι καὶ νῦν πρὸς ἡμῶν ἐπιτελουμένας ἀσκήσεις,
ἃς διαφερόντως κατὰ τὴν τοῦ σωτηρίου πάθους ἑορτὴν <lb n="10"/>
ἐν ἀσιτίαις καὶ διανυκτερεύσεσιν , προσοχαῖς τε
τῶν θείων λόγων ἐκτελεῖν εἰώθαμεν.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="22"><p>ἃ καὶ ἐπ’
ἀκριβέστερον αὐτὸς, ὃν καὶ εἰς δεῦρο τετήρηται παρὰ
μόνοις ἡμῖν τρόπον, ἐπισημηνάμενος ὁ δηλωθεὶς ἀνὴρ
τῇ ἰδίᾳ παραδέδωκε γραφῇ · καὶ μάλιστά γε τὰς τῆς <lb n="15"/>
μεγάλης ἑορτῆς παννυχίδας καὶ τὰς ἐν ταύταις ἀσκήσεις,
τούς τε λέγεσθαι εἰωθότας πρὸς ἡμῶν ὕμνους
ἱστορῶν, καὶ ὡς ἑνὸς μετὰ ῥυθμοῦ κοσμίως ἐπιψάλλοντος
οἱ λοιποὶ καθ’ ἡσυχίαν ἀκροώμενοι τῶν ὕμνων
τὰ ἀκροτελεύτια συνεξηχοῦσιν , ὅπως τε κατὰ τὰς δεδηλωμένας <lb n="20"/>
ἡμέρας ἐπὶ στιβάδων χαμευνοῦντ ἐς οἴνου
μὲν τὸ παράπαν, ὡς αὐτοῖς ῥήμασιν ἀνέγραψεν, οὐδ’
ἀπογεύονται, ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἐναίμων τινὸς, ὕδωρ δὲ
μόνον αὐτοῖς ἐστι ποτὸν , καὶ προσόψημα μετ’ ἄρτου
ἅλες καὶ ὕσσωπον.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="23"><p>πρὸς τούτοις γράφει τὸν τῆς <lb n="25"/>
προστασίας τρόπον τῶν τὰς ἐκκλησιαστικὰς λειτουργίας
ἐγκεχειρισμένων, διακονίας τε καὶ τὰς ἐπὶ πᾶσιν
ἀνωτάτω τῆς ἐπισκοπῆς προεδρίας. τούτων δ’ ὅτῳ
πόθος ἔνεστι τῆς ἀκριβοῦς ἐπιστάσεως, μάθοι ἂν ἐκ
τῆς δηλωθείσης τἀνδρὸς ἱστορίας.</p></div></div></div></div></body></text></TEI>