<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg2018.tlg002.1st1K-grc2"><div type="textpart" subtype="book" n="2"><div type="textpart" subtype="chapter" n="14"><div type="textpart" subtype="section" n="4"><p>αὐτίκ’
ὁ δηλωθεὶς γόης ὥσπερ ὑπὸ θείας καὶ παραδόξου
<lb n="30"/> μαρμαρυγῆς τὰ τῆς διανοίας πληγεὶς ὄμματα, ὅτε
πρότερον ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας ἐφ’ οἶς ἐπονηρεύσατο πρὸς
τοῦ ἀποστόλου Πέτρου κατεφωράθη, μεγίστην καὶ

<pb n="v.4.p.63"/>
ὑπερπόντιον ἀπάρας πορείαν τὴν ἀπ᾿ ἀνατολῶν ἐπὶ
δυσμὰς ᾤχετο φεύγων, μόνως ταύτῃ βιωτὸν αὐτῷ
κατὰ γνώμην εἶναι οἰόμενος.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="5"><p>ἐπιβὰς δὲ τῆς ῾Ρωμαίων
πόλεως, συναιρομένης αὐτῷ τὰ μεγάλα τῆς
ἐφεδρευούσης ἐνταῦθα δυνάμεως, ἐν ὀλίγῳ τοσοῦτον <lb n="5"/>
τὰ τῆς ἐπιχειρήσεως ἤνυστο, ὡς καὶ ἀνδριάντος ἀναθέσει
πρὸς τῶν τῇδε οἷα θεὸν τιμηθῆναι.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="6"><p>οὐ μὴν
εἰς μακρὸν αὐτῷ ταῦτα προυχώρει. παρὰ πόδας γοῦν
ἐπὶ τῆς αὐτῆς Κλαυδίου βασιλείας ἡ πανάγαθος καὶ
φιλανθρωποτάτη τῶν ὅλων πρόνοια τὸν καρτερὸν καὶ <lb n="10"/>
μέγαν τῶν ἀποστόλων, τὸν ἀρετῆς ἕνεκα τῶν λοιπῶν
ἀπάντων προήγορον, Πέτρον, ἐπὶ τὴν ῾Ρώμην ὡς ἐπὶ
τηλικοῦτον λυμεῶνα βίου χειραγωγεῖ, ὃς οἷά τις γενναῖος
θεοῦ στρατηγὸς τοῖς θείοις ὅπλοις φραξάμενος
τὴν πολυτίμητον ἐμπορίαν τοῦ νοητοῦ φωτὸς ἐξ ἀνατολῶν <lb n="15"/>
τοῖς κατὰ δύσιν ἐκόμιζεν, φῶς αὐτὸ καὶ λόγον
ψυχῶν σωτήριον, τὸ κήρυγμα τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας
εὐαγγελιζόμενος.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="15"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>[Nic. H. E. II, 15] Οὕτω δὴ οὖν ἐπιδημήσαντος
αὐτοῖς τοῦ θείου λόγου ἡ μὲν τοῦ Σίμωνος <lb n="20"/>
ἀπέσβη καὶ παραχρῆμα σὺν καὶ τῷ ἀνδρὶ καταλέλυτο
δύναμις, τοσοῦτο δ᾿ ἐπέλαμψεν ταῖς τῶν ἀκροατῶν
τοῦ Πέτρου διανοίαις εὐσεβείας φέγγος ὡς μὴ τῇ
εἰσάπαξ ἱκανῶς ἔχειν ἀρκεῖσθαι ἀκοῇ, μηδὲ τῇ ἀγράφῳ
τοῦ θείου κηρύγματος διδασκαλίᾳ, παρακλήσεσι δὲ <lb n="25"/>
παντοίαις Μάρκον, οὗ τὸ εὐαγγέλιον φέρεται, ἀκόλουθον
ὄντα Πέτρου λιπαρῆσαι, ὡς ἂν καὶ διὰ γραφῆς
ὑπόμνημα τῆς διὰ λόγου παραδοθείσης αὐτοῖς καταλείψοι
διδασκαλίας, μὴ πρότερόν τε ἀνεῖναι ἢ κατεργάσασθαι
τὸν ἄνδρα, καὶ ταύτῃ αἰτίους γενέσθαι τῆς <lb n="30"/>
τοῦ λεγομένου κατὰ Μάρκον εὐαγγελίου γραφῆς.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p>γνόντα δὲ τὸ πραχθέν φασι τὸν ἀπόστολον ἀποκαλύ-

<pb n="v.4.p.64"/>
ψαντος αὐτῷ πνεύματος ἡσθῆναι τῇ τῶν ἀνδρῶν
προθυμίᾳ, κυρῶσαί τε τὴν γραφὴν εἰς ἔντευξιν ταῖς
ἐκκλησίαις, (Κλήμης ἐν ἕκτῳ τῶν ῾Υποτυπώσεων παρα-
τέθειται τὴν ἱστορίαν, συνεπιμαρτυρεῖ δ᾿ αὐτῷ καὶ
<lb n="5"/> ὁ ῾Ιεραπολίτης ἐπίσκοπος ὀνόματι Παπίας), τοῦ δὲ
Μάρκου μνημονεύειν τὸν Πέτρον ἐν τῇ προτέρᾳ ἐπι-
στολῇ, ἣν καὶ συντάξαι φασὶν ἐπ᾿ αὐτῆς ῾Ρόμης, ση-
μαίνειν τε τοῦτ᾿ αὐτὸν, τὴν πόλιν τροπικώτερον 
Βαβυλῶνα προσειπόντα διὰ τούτων “ἀσπάζεταί ὑμᾶς
<lb n="10"/> ἡ ἐν Βαβυλῶνι συνεκλεκτὴ καὶ Μάρκος ὁ υἱός μου.</p></div></div></div></div></body></text></TEI>