III Ι. Τὰ μὲν δὴ κατὰ Ἰουδαίους ἐν τούτοις ἢν·
τῶν δὲ ἱερῶν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀποστόλων τε
καὶ μαθητῶν ἐφ’ ἅπασαν κατασπαρέντων τὴν
οἰκουμένην, Θωμᾶς μέν, ὡς ἡ παράδοσις περιέχει,
τὴν Παρθίαν εἴληχεν, Ἀνδρέας δὲ τὴν Σκυθίαν,
Ἰωάννης τὴν Ἀσίαν, πρὸς οὓς καὶ διατρίψας ἐν
 1 Pet. 1, 1 Ἐφέσῳ τελευτᾷ, Πέτρος δ’ ἐν Πόντῳ καὶ Γαλατίᾳ
καὶ Βιθυνίᾳ Καππαδοκίᾳ τε καὶ Ἀσίᾳ κεκηρυχέναι
τοῖς ἐκ] διασπορᾶς Ἰουδαίοις ἔοικεν· ὃς καὶ ἐπὶ
τέλει ἐν Ῥώμῃ γενόμενος, ἀνεσκολοπίσθη κατὰ
κεφαλῆς, οὕτως αὐτὸς ἀξιώσας παθεῖν. τί δεῖ
 Rom. 15, 19 περὶ Παύλου λέγειν, ἀπὸ Ἱερπουσαλὴμ μέχρι τοῦ
Ἰλλυρικοῦ πεπληρωκότος τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ
καὶ ὕστερον ἐν τῆ Ῥώμῃ ἐπὶ Νέρωνος μεμαρτυρηκότος;
ταῦτα Ὠριγένει κατὰ λέξιν ἐν
τρίτῳ τόμῳ τῶν εἰς τὴν Γένεσιν ἐξηγητικῶν
εἴρηται.