XIX. Ἔτι δὲ Κλαυδίου τὰ τῆς βασιλείας διέποντος, 
κατὰ τὴν τοῦ πάσχα ἑορτὴν τοσαύτην ἐπὶ τῶν
Ἱεροσολύμων στάσιν καὶ ταραχὴν ἐγγενέσθαι
συνέβη, ὡς μόνων τῶν περὶ τὰς ἐξόδους τοῦ
ἱεροῦ βίᾳ συνωθουμένων τρεῖς μυριάδας Ἰουδαίων
ἀποθανεῖν πρὸς ἀλλήλων καταπατηθέντων, γενέσθαι
τε τὴν ἑορτὴν πένθος μὲν ὅλῳ τῷ ἔθνει, θρῆνον
δὲ καθ᾿ ἑκάστην οἰκίαν. καὶ ταῦτα δὲ κατὰ
 Joseph. B.I. 2, 247. 248 λέξιν ὁ Ἰώσηπος. Κλαύδιος δὲ Ἀγρίππαν, Ἀγρίππου 
που παῖδα, Ἰουδαίων καθίστησι βασιλέα, Φήλικα
τῆς χώρας ἁπάσης Σαμαρείας τε καὶ Γαλιλαίας
καὶ προσέτι τῆς ἐπικαλουμένης Περαίας ἐπίτροπον
ἐκπέμφας , διοικήσας δὲ αὐτὸς τὴν ἡγεμονίαν
ἔτεσιν τρισὶν καὶ δέκα πρὸς μησὶν ὀκτώ, Νέρωνα
τῆς ἀρχῆς διάδοχον καταλιπών, τελευτᾷ.