<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg044.1st1K-lat1"><div type="textpart" subtype="chapter" n="4"><p>Non ens autem tribus modis dicitur, uno modo quod
penitus non est, altero ut privatio rei ortae opposita, tertio quod
potentia est. duobus igitur prioiibus modis quidquam fieri nequit.
<lb n="30"/> quid enim fieri potest ex eo, quod omniuo non est, aut ex privatione,
dum ipsa manet? sed ex corpore mutationi subiecto aliquid fieri
potest; nam potentia est id, quod fit, actu vero non est. stantibus
his non ex quocumque corpore quolibet modo cuiuslibet rei generatio
erit. navis enim miuime ex lapillis fabricatur neque ex quacumque re
<lb n="35"/> gignitur homo, sed navis ex lignis construitur, domus vero ex lapidibus
et homo ex semine humano oritur, non tamen quilibet ex quolibet,
sed unusquisque ex semine, ex quo ortum habuit. pari modo equus
ex semine equi gignitur. at si corpus, ex quo ea, quae fiunt, originem
ducunt, secundum omnem sui rationem unum esset nec primum esset
<note type="footnote">3 post] Ar. 229 ti 9 καὶ ἡ εἰς τὸ ἔμπροσθεν τῇ εἰς τὸ ὄπισθεν 20 non ex et sq.]
partim est om. A et C; cf. Alex. 672,28 καὶ οὔτε ἐκ τοῦ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντος γίνεται τὰ
γινόμενα . . ἀλλ’ ἐκ τοῦ πῇ μὲν ὄντος πῇ δὲ μὴ ὄντος 22 quod fit actu est non ens
BCD: quod actu erit AF; cf. infra</note>

<pb n="6"/>
in eius natura habilitas (iiiaedam varia, quam ceniiraus niultituiliiiem <note type="marginal">f. 4</note>
ex eo non emanaret. nam quod vere unum est, non suscipit multitudinem.
sed oportet habeat primum potestatem adnexam, qua,
tametsi unum sit, multitudinem recipere queat. quodsi recipiens
<lb n="5"/> huiusmodi non fuerit, non est quidem rectum dieere illud eo modo
a creatore positum esse, qui deineeps cogat ipsum, ut multitudinem
subeat; hoc euim sapientis non esset. Auaxagoras autem creatorem
unum itemque sapieutem coucedit; undenam igitur genevabilium
pluvalitas creatore uno existente et corpore, ex quo generatio fit,
<lb n="10"/> non multiplicabili, iuterrogatus: mens, iuquit, creatoris, ac si aedificator,
faber liguarius aut aurifex esset, accipit quoddam corpus
illudque disiuugit opportuna disiunctione et conectit, construit
componitque variis formis, prout decet. nos vero se aliter res
habere cernimus, atque dicit Auaxagoras. nam prius mutatum est
<lb n="15"/> universum corpus in elementa quatuor et deineeps in stirpes et
animalia. at rerum multitudo a duobus provenit: cum a creatore
ob formarum multitudinem, quam corpori praebuit, turn a corpore
ipso, quod quidem ad recipiendum aptum est. perinde ac si quempiam
ceram accepisse llngamus et ex ea multas animalium, plantarum,
<lb n="20"/> inanimatorum figuras confecisso, tunc harum figurarum
pluralitas a duobus proveniat, ab artifice effingeute et ex cera ipsa;
ab artifice quidem, quia multas figuras finxit, ex cera vero, quia
potest multas figuras recipere.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="5"><p>Insuper in Physicis expositum est neque formam per se solam
<lb n="25"/> generari posse, neque recipiens per se solum, rotunditas euim
sola per se arte aurificis non fit, neque fit aurum per se; sed
aurum fit aurum vena, rotundum autem ab auriflce redditur. qui
vero utrumque tamquam rem separatam poneret, eo inducertur, ut
generationem infinitam statuercf; etenim si recipiens recipiens generari
<lb n="30"/> posset, necessarium esset, ut ex alio rccipiente generaretur; similiter
si corrumpi posset, in aliud corpus resolveretur.</p></div></div></body></text></TEI>