<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="96"><p>Ceterum aliam de medio dubitationem tollamus, quae talis est.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="97"><p>Congruum est (inquiunt nonuuUi) ut cum ignis, turn ceterorum
elementorum species unius formae sint, numero vero plures existant;
quare loca etiam (medium nempe atque extrema) unius speciei
profecto sunt, numero vero plura dicuntur. et quoniam terra alterius
<lb n="20"/> mundi ad eius medium fertur, si ad medium Ι huius mundi mo- <note type="marginal">f: 14r</note>
veretur, non contingeret, ut quippiam a propria natura eam dimoveret,
quandoquidem huius atque alterius mundi medium specie
non ’erunt. eademque ceterorum elementorum ratio erit. haec
autem dubitatio hunc in modum tollitur.</p><lb n="25"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="98"><p>Dum nos elementorum partes specie miuime ditferre affirmamus,
id non ita intellegi debet, ut uni scilicet mundo conveniat,
alteri vero minime, sed aeque omnibus mundis, quorum partes inter
se numero tantum differunt, conveniet, hoc est, ut partes terrae,
quae hie apud nos est, sive ad invicem comparentur, sive alterius
<lb n="30"/> mundi terrae partibus conferantur, secundum unam atque eandem
rationem deprehendantur et unaquaeque a quavis numero tantum
difterat. sique aliqua terrae, quae hie est, pars sumpta fuerit, nihil
inter eam atque alteram eiusdem terrae abscissam partem interest; hae
namque, tametsi numero differant, ad eundem locum proficiscuntur ;
<lb n="35"/> partes autem, quae in alio mundo sunt, quamvis ab his partibus
non diiferant, cum inter se numero tantum differant, ad eundem
locum atque hae partes miuime feruntur, sin autem, ut dictum est,
illarum partium numeri diversitas in causa sit, ut ad diversa
numero loca eiusmodi partes proficiscautur, &lt;quid est quod &gt; hae,
<lb n="40"/> quamvis plures sint in hoc mundo, ad unum atque eundem numero
locum feraniur.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="99"><p>Si vero nos quispiam redargueret inquiens propriam proportionem,
quam ad alterum locum habent, in causa esse, ut ad
eum locum proficiscautur : ea igitur principia fundamentaque

<pb n="49"/>
tolleuda eruut, quibus hoc uecessavio deducebatur, quae istaec <note type="marginal">f. 14r</note>
sunt: simplex motus est terminatus corporaque simplicia ad eum
consequuutur, siquidem simplicia dicuntur, quouiam simplicem motum
in se babeut, ac rursus quae eiusdem speciei sunt, ad unum atque
<lb n="5"/> euudem locum necessario feruutur. eteuim si baec fuiidameuta
statuerimus, necessario fiet, ut terra, quae in alio mundo est, ad
huius muudi medium proficiscatur, nee nou etiam commemorata
absurda necessario cousequeutur; quod si eiusmodi sermo admitten-
dus non est, plures igitur mundi non sunt, quare consonum erit,
<lb n="10"/> ut unus tantum mundus existat. hoc autem Aristoteles declaravit,
dum perspicuum fecit, consentaneum esse, ut ea, quae in alio
mundo sunt, si inveniretur, ad unum atque eundem locum moverentur,
nec minus terra, quae illic est, congruum esset, ut ad hoc
medium proficisceretur.</p><lb n="15"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="100"><p>Esse autem horum corporum loca terminata, ex aliis etiam
explicavit dicendo terminatum locum inveniri, quo suapte natura
terra, alterumque, quo natura sua ignis feratur. hoc vero expojiit,
sicuti modo declarabimus. in universum, omne quod aliquo
motu cietur, ex alio ad aliud movetur. atque baec,
<lb n="20"/> ex quo motus principium ducit et in quod desinit, specie
differunt. cum autem motus sit finitus, omnino fiet, ut ex quo
motus initium ducit eo in quod desinit, progrediatur. quemadmodum
id, quod curatur, motus eius ex morbo in valetudinem tendit; non
enim uUo unquam tempore fieri potest, ut curetur atque ex morbo
<lb n="25"/> in valetudinem commutetur, si id, quod curatur, privatum sit, ut
pervenire ad sanitatem possit, sed omnino necesse est, ut earn
assequatur. quod enim suapte natura vel esse vel fieri tale non
potest, id ab initio non movetur. itidem iis de rebus statuendura
est, quae reliquis motibus feruntur, aequum itaque est eum motum,
<lb n="30"/> quo ’d per locum movetur, ita se habere, ut in eo id, ex quo,
et id, quo, ea ratione differant, quemadmodum morbus, ex quo quod
curatur initium ducit, et valetudo, in quam desinit, diiferunt inter
se. neque differant modo consonum est, verum etiam terminata
sint, oportet, ut morbus valetudoque. non enim quo res tulerit,
<lb n="35"/> sed ad rem terminatam motus eius proficiscitur. congruum est
ergo, ut ignis etiam terraque in terminata atque ex terminatis locis
moveantur, quae etiam contraria esse debent inter se, hoc est id
ex quo, et id quo, haec autem loca supra infraque sunt; quare
convenit, ut supra et infra sint terminata. omnia igitur, quae eadem
<lb n="40"/> specie conveniunt, ad eundem numero locum moventur; quare terra,
<note type="footnote">12 invenirentur Al 19 post cietur codd. Al male repetunt: [ABBREV ABBREV ABBREV
ABBREV ABBREV] in universum omnino aliquo motu cientur, quibus verbis Al. vim, quam
non habent, subiecit, cum vertit: omnino quidem, id eo moveri motu contingit.</note>

<pb n="50"/>
quae est iu alio raiiudo, ad lioc medium movebitur, quod absurdum <note type="marginal">f. 14r</note>
ac dissentaiieum est. rationi itaque couseutaueum erit, ut
mundi pluralitatis speculatiouem lelinquamus.</p></div></div></div></body></text></TEI>