<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="translation" n="urn:cts:greekLit:tlg2001.tlg043.1st1K-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="71"><p>Quocirca in hunc finem declaratum fuit, nullum ex quinque
simplicibus corporibus esse infinitum, quod autem in universum
infinitum uon inveniatur, Tertio Physicorum Libro declaratum fuit;
etenim eius sententia eo in loco de priucipiis est. Aristoteles etiam
<lb n="30"/> arbitratur idem se in finehuius declaraturum, ubi praemissumac dictum
fuerit: consentaneum autem est, ut videamus, num plures
mundi inveniantur, hinc insuper ad id regrediemur, donee
perspicuum fecerimus id, quod finitum non est, omnino non in-
veniri.</p><lb n="35"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="72"><p>Necesse est igitur corpus omne etc. haec eius ratio
partium divisione nititur numeratisque eius divisionis speciebus ac
modis singulorum investigatis demonstrat fieri non posse, ut in
aliquo eorum declaretur immensum infiuitumque corpus inveniri:
quare fcdsum est, esse in mundo quicquam iufinitum. quamobrem
<note type="footnote">40 ait: corpus omue, aut immensum est, aut determinatum ; spreta
itaque finiti mentione (nostra enim ratio eo non vergit) circa
16 hoc est] 273a22 28 tevtio] cap. 4 sqq. oQ praemissuni] cap. 8 35 Simpl,
227, 27 ἐκ διαιρέσεως προάγει τὸν λόγον 38 ’] sic omnes testes</note>

<pb n="35"/>
infinitum deoccupeniiir, quod certe vel ex partibus inter se <note type="marginal">f. 10v</note>
dissimilibus, vel totum ex similibus constat, sumamus itaque [dissimilium]
partium declaratiouem, — de similibus enim partibus paulo
post inquirendum est — ae deinde illud dividanms dicamusqiie: si
<lb n="5"/> ex dissiniilibus inter se partibus constet, vel ex tiiiitis vel ex iu-
finitis; proprietates vero, quibus eiusniodi res inter se differunt, species
appellantur. cum autem ad banc divisionis partem pervenerit, ab
ultima divisioue exorsus est probare infinitum in ea non inveniri,
incpiieiis: fieri non potest ut infiniti essentia ex speciebus infiyiitis
<lb n="10"/> constet, si uostrae propositiones de omni simplici naturalicpie cor-
pore, quod eius motus simplex existit quodque simplices motus
sunt finiti ac iis motions finitis corpora etiam, quae iis motibus
moventur, sunt finita, propositiones verae erunt. cum autem ex bae
divisione snstulisset, infinitum iuxta bunc modum inveniri posse,
<lb n="15"/> alteram subdidit, incpiiens: si infinitum ex partibus specie finitis
coustaret, necessario oporteret, ut singulae infiniti species magnitudine
infinitae extitissent; cum autem infiniti partes fuerint finitae,
ipsum quoque finitum erit. sed fieri non potest, ut partes eius
secundum speciem magnitudine infinitae existant. bae namque
<lb n="20"/> sunt vel ignis vel aqua aut aliquod ex ceteris elementis. docuimus
autem borum neque gravitatem immensam esse neque levitatem,
tatem, itaque consonum est ut finita existant. praeterea si infiniti
partes magnitudine infinitas esse quis statuat, dabitur alterum infinitum
finitum infinite altero mains; duo igitur erunt iufinita. quod omni
<lb n="25"/> prorsus ratione caret.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="73"><p>Itaque fieri non potest, ut modo aliquo infinitae magnitudiues
constituantur. atquein Ι nniversum si eiusmodi partes magnitudine f.10v
essent infinitae, necesse etiam erit earum loca interminata esse,
quibus infinitis existentibus, motus quoque eorum esse infinitos,
<lb n="30"/> quid probibet? fieri enim non potest ut quicquam infinitum spatium
secet ac deinde quiescat. quare consentaneum non esset, ut ullo
unquam tempore in aquam terramque ignis mutaretur, cum aeris
regionem peragrarit.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="74"><p>Atqui deprebendimus unum elementum in alterius locum reverti
<lb n="35"/> intermediaque spatia peregrinare, boc autem per modum
transmutationis eorum tantum fit; itaque consonum est, ut eorum
loca infinita non sint, nee ipsa igitur infiuita erunt. est autem a
nobis palam factum in Octavo de Pbysico Auditu fieri non posse,
ut motus rectus infinitus inveniatur, conclusiones vero eo in loco
<lb n="40"/> declaratae principiorum loco bic sumuntur. quare si id, quod in-
finitum est, ad medium deferri non potest, [nunquam sane ad eum
<note type="footnote">2.3 dissimiliuni] iure supplevit Al 22 praeterea scripsi: at Al ZO fieri enim non
potest] cf. Av. p. 41 G 38 octavo] cap. 9 41 nunquam—movebitur (p. 36, 1) om. codd.</note>

<pb n="36"/>
locum raovebitur.] tiirpe enim esset existimave, eo quicquam ferri <note type="marginal">f.10v</note>
quo uuiKiuam peiveuiie potes. at res exemplo apertius dilucebit:
si fieri uou potest ut aliquis in Aegjiptum perveniat, an non
vaiuim erit opioari ad euin locum illud moveriV itidem si fieri
<lb n="5"/> uou posset, ut gryps fabulosa avis inveuiretur, mirum (hercules)
esset, si ad earn quicquam moveretur. eademque est (piali-
tatis ratio; eteuim si fieri uou potest, ut linea calida vel dulcis
inveuiatur, fieri uou poterit, ut iucalescat vel dulcescat, sique
fieri uou potest, ut translatio tinius gradus menmravi aequans
<lb n="10"/> sit, fieri uou poterit, ut motus indpicd. eademque ratio est in omni-
bus praedicamentis. absurdum itaque est quidquam deorsum ferri,
ad quern saue locum perveuire uou potest, atqui uou poterit
quidquam deorsum pervenire, si positum medium iufiuitum
quae vero subdidit deinde εἰ &lt;καὶ&gt; διεσπασμένα ἐστίν, non admodum
<lb n="15"/> perspicua sunt, atqui banc duhitationem dissohere proposuit. monstratum
quidem est, iufiuitum corpus iuveniri uuUum, quandoquidem
nulla est gravitas uec levitas iufiuita. at iufitiabitur quispiam inquiens
id ea saue ratioue eveuire posse, quouiam corpora, quibus
buiuscemodi motioues iusuut, non sunt coniuncta neque continua, sed
<lb n="20"/> discreta infinita numero. sin autem omnes partes discretae in unum
coniungantur, earum quoque motus infiniti exstiterint. partem namque
(exempli gratia) quae nulla ratioue dividi possunt, gravitatem non
habent. sed ea ratioue, qua dispersae suut, earumque motus, qui
uniuscuiusque illarum proprii suut, iuvicem separati existunt, bac
<lb n="25"/> potissimum ratioue fit, ut iufiuitae miuime iuveuiautur. at si individuae
bae partes iu uuum compellautur atque ex oinuibus uuica
tautum emauet poteutia, quemadmodum dictae partes si iuvicem
copulentur, totius ratioue, iufiuita maguitudo iuuovatur, ita (pioque
earum omuium gravitates si iu uuum couspirent, dubio procul infinitae
<lb n="30"/> exstiteriut. cum itaque bauc dubitationem dissolvere statu-
isset, iuquit, hac etiam ratione fieri uou potest, ut eiusmodi iufiuitum
corpus iuveuiatur, quamvis ipsum eiusque gravitas dissipata diffusaque
supponautur, et absoluto sermoue osteusum a uobis sit,
uullam iufiuitam gravitatem iuveuiri nisi diffusam dissipatamque,
<lb n="35"/> bac etiam ratioue fieri uou potest, omiie enim corpus ad omnes
diviensiones distenditur, quasi diceret ueque uuum est ueque
<note type="footnote">3 in Aegyptum emendavi: ad medium codd.: infinitum ad medium praecipitetur Al
5 gryps correxi ABBREV in ABBREV); meridiana aquila insignis magniludinis Al
9 —incipiat] translationis terminus ascensus terminus sit . . ut sursum versus moveatur
Al (cf. supra p. 27,3 μοιριαῖον διάστημα) 19 non suiit coniuncta sqq.] Al legit: deiunctas
dividuasque sorliunlur partes, numero infinitas existentes. verunlamen idem dissidium
sequitur, eademque plaga recipitur. quamvis enim diffusae dissipataeque sint eiusmodi partes,
invicem tamen connecti atque in unum coire possuiit, ac ita eorum motus erunt infiniti.
20 sin emendavi: quamvis omues testes</note>

<pb n="37"/>
CDUtiuuuiu sed divisum dissipatumque. at dissolutiini hoc argumentum, <note type="marginal">f.10v</note>
si liibet, illi condonemiis: qui autem fieri poterit, ut infiniti
plures dissiiniles jiartes ’nitudine iiifinitae existant? illud prae-
terea aiiimadverteudum nobis est, quod quaravis Aristoteles declarasset
<lb n="5"/> infiniti partes non esse nee specie uec magnitudine infinitas,
uihilo secius adhiic declarandiim erat, eas neque etiam mimero infinitas
esse, qua de re ue verbum quideni fecit, quamvis maior
’um pars qui infinitum mundum posuere, eius partes numero infinitas
esse statuerunt, sicuti ii (pii ex insecabilibus atque etiam ii,
<lb n="10"/> qui ex consimilibus partibus mundum constare affirmabant. divisionis
autem infiniti altero modo investigato, hoc est infinitum ex
partibus inter se dissimilibus nulla ratioue inveniri posse, in alterum
divisionis modum regreditur atque bunc in modum ostendit
fieri non posse, ut universum ex similibus inter se partibus constet.
<lb n="15"/> si infinitum ex consimilibus inter se partibus constaret, motu simplici
praeditum esset. at duo sunt simplices motus recti, qui sursum
nempe quique deorsum fertur, quamobrem horum alter sit eius
motus consonum erit. atqui si ad supera feratur, leve, si vero ad
infera Ι detrudatur, omniuo pouderosum erit, cum vero ita res se f. <note type="marginal">f. 11r</note>
<lb n="20"/> habeat, cum gravitas turn levitas infinita inveniretur, quarum utraque
fieri non potest; quare neque etiam infinitum corpus consimilium
partium inveniri unquam poterit. transtulit autem conmlto sermonem
ex corpore consimilium partium in corpus simplex, tametsi corpora
quaedam consimilium partium inveuiantur, quae simplicia non sunt,
<lb n="25"/> ut caro et os, quandoquidem (ut inquit Alexander) a ratione
alienum (?) non est. eteuim quod ex consimilibus partibus constat,
tametsi aliqua ratioue ex pluribus rebus constituatur, de eo tamen
idem prouuntiare possumus ac de illo, quod finitarum &lt;non&gt; consimillium
partium existit nee non ex illo declarabitur, fieri non posse,
<lb n="30"/> ut infinitum inveniatur, quandoquidem eius quoque partes nee
specie infinitae nee magnitudine existunt. atqui consentaneum est,
ut de (eiusmodi) magnitudine hoc tantum dicamus, tametsi ex pluribus
rebus constitueretur, a vincente tamen motum eius unum proficisci.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="75"><p>Is tandem motus relinquitur, qui in orbem incitatur. impossibile
<lb n="35"/> autem est infinitum ferri circulo. verumtamen ex
his, quae dicta sunt, non fuit omnino declaratum, infinitum corpus
absolute fieri non posse, ut in circulum feratur, sed corpus quintum
tantum. ad sensum namque apparet eius conversionem fiuito tempore
absolvi. itaque speculationem de infiuito quinto corpori adiungit
<lb n="40"/> dicendo: nihil enim interest, utrum hoc dicatur an caelum esse
interminatum dicatur. sed ne omnino quidem quod infinitum
est, moveri potest, nam aut suapte natura aut vi contra naturam
movebitur. si contra naturam et vi, consentaneum est,
ut ipsi etiam sit motus aliquis naturalis. eteuim fieri non potest,

<pb n="38"/>
ut extenio motu praeditum sit, iiaturali vero caveat, ac utraqiie <note type="marginal">f. 11r</note>
ratione siniul quando recto motu cietiir, quaerendus est ei locus
alius iiifiuitas, in (luem fevatur; verum hic primus locus est infinitus;
quare couseutaneum erit, ut in illo iufiuito miuime infinituni sed
<lb n="5"/> finitum cousistat. hoc autem impossibile est animadversione
autem dignum est, qua nam ratioue dictum sit Avistotelem won
impug-uare iufinitum in uuivevsum absoluteciue, sed dato quod in-
finitum moveatur, liac ratione inveniri non posse, ceterum praesentem
sermonem subsequenti hoc ordine connectit.</p><lb n="10"/></div></div></div></body></text></TEI>