Καὶ μεθʼ ἡμέρας πάλιν τινὰς, ὁ Ξάνθος ἑπομένου τοῦ Αἰσώπου πρὸς τὰ μνήματα παρεγένετο, καὶ ἃ ἐν ταῖς λάρναξιν ἐπιγράμματα ἦν ἀναγινώσκων, ἑαυτὸν ἔτερπε. τοῦ δʼ Αἰσώπου ἔν τινι τούτων ἐγκεχαραγμένα στοιχεῖα ταῦτα ἰδόντος, α. β. δ. ο. ε. θ. χ., ἐπιδείξαντός τε τῷ Ξάνθῳ καὶ ἐρομένου εἰ p. 64 b. ἄρα ταῦτα εἰδείη, ἐπιμελῶς ἐκεῖνος σκεψάμενος, οὐχ οἷός τʼ ἐγένετο τὴν τούτων εὑρεῖν διασάφησιν, καὶ ὡμολόγησεν ἀπορῆσαι τοῖς ὅλοις. καὶ ὁ Αἴσωπος· „εἰ διὰ ταύτης τῆς στήλης, ὦ δέσποτα, θησαυρὸν ὑποδείξω σοι, τίνι με ἀμείψῃ;“ καὶ ὅς· „θάρσει· λήψῃ γὰρ τὴν ἐλευθερίαν σου καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ χρυσίου.“ τότε ὁ Αἴσωπος ἀποσχών τῆς στήλης βήματα τέτταρα καὶ ὀρύξας, ἀνέλαβέ τε τὸν θησαυ- ρὸν καὶ ἤνεγκε τῷ δεσπότῃ, λέγων· „δός μοι τὴν ἐπαγγελίαν, διʼ ἧς εὗρες τὸν θησαυρόν“. καὶ ὁ Ξάνθος· ,,οὐχ ὅσα κἀμὲ εἰδέναι, εἰ μὴ καὶ τὸν νοῦν τῶν στοιχείων μοι φράσεις. τὸ γὰρ μαθεῖν τοῦτο πολὺ τοῦ εὑρήματος ἐμοὶ τιμιώτερον“. καὶ ὁ Αἴσω- πος· „ὁ τὸν θησαυρὸν κατορύξας ἐνταῦθα ὡς σοφὸς ἀνὴρ τὰ στοιχεῖα διεχάραξε ταῦτα, ἃ καὶ φησίν· α, 1 μεθημέρας 2 παρεγένοντο Φ 3 ἁ E τοῖς V cf. Jacobs Ach. Tat. 600 λάρναξι γράμματα Φ 4 ἔτερπεν M D δ᾿] δὲ Φ 5 ἐγγεχαραγμένα P, κεχα- ραγμένα ταῦτα] ταύ P in uersu extremo ἀ. β. γ. δ. ε in Q postea adiecit m. pr., ο in D D 3 6 ἐρωμένου R P E H 7 ἆρα P E H εἰδείη] εί fecit ex οι D 1; εἰδήει E H ἐκεῖνος om, Q οὐχ᾿ H 8 οἷός τε Q οἷος τʼ M D H E K οἶ ός τεγένετο P δι ἀς άφησιν P 9 ὁμολ. P 11 ἀποδείξω Q ἀμείψει D 12 λήψει V σου in A add. A 2 τὸ om. P ἤμεισυ P ἵμισυ b 1530 13 post χρυσίου in P deletum σου, K in marg. χρυσίον 14 τέτταρα M H: τέσσαρα V R Q D Φ E K Z v ἀνέλαβε corr. ex ἀνέ- βαλε A τε τὸν] τόν τε Φ 17 οὐχʼ E H 18 φράσῃς P K Z v 20 ὡς) ὁς P 21 τὰ om. R καὶ] δὴ? φησὶ V R E H ἀποβάς· β, βήματα· δ, τέτταρα· ο, ὀρύξας· ε, εὑρή- σεις· θ, θησαυρόν χ, χρυσίου.“ καὶ ὁ Ξάνθος· „ἐπει- δήπερ οὕτως ἐπήβολος εἶ καὶ πανοῦργος, οὐ λήψῃ σου τὴν ἐλευθερίαν“. καὶ ὁ Αἴσωπος· „ἀναγγελῶ δοθῆναι, ὦ δέσποτα, τὸ χρυσίον τῷ βασιλεῖ Βυζαν- τίων. ἐκείνῳ γὰρ τεταμίευται“. καὶ ὁ Ξάνθος· „πόθεν τοῦτʼ οἶσθα“; κἀκεῖνος· „ἐκ τῶν στοιχείων. τοῦτο γάρ φησιν· α, ἀπόδος· β, βασιλεῖ· δ, Διονυ- σίῳ· ο, ὅν· ε, εὗρες· θ, θησαυρόν· χ, χρυσίου. καὶ ὁ Ξάνθος τοῦ βασιλέως ἀκούσας εἶναι τὸ χρυ- σίον, τῷ Αἰσώπῳ ἔφη· „λαβὼν τὸ ἥμισυ τοῦ ἑρ- μαίου, ἡσύχασον“. κἀνεῖνος· ,,οὐ σύ μοι νῦν τοῦτο παρέχεις, ἀλλ᾿ ὁ τὸ χρυσίον ἐνταυθὶ κατορύξας. καὶ ὅπως, ἄκουσον. τοῦτο γὰρ λέγει τὰ γράμματα· α, ἀνελόμενοι· β, βαδίσαντες· δ, διέλεσθε· ο, ὅν· ε, 1 τέσσαρα V R Φ K Z v ὀρύξας] ὀξέως Φ (ὁξ. P) εὑρήσας b (praeter Neuelet.) 2 καὶ ὁ ξάνθος bis K ἐπείπερ A. ἐπήπερ P ἐπιδήπερ 3 οὗτος D ἐπίβολος b 1530. 1534, ἐπήβουλος E H ἐπίβουλος V, b 1547, ed. Nepel. λήψει E 4 καὶ ὁ αἴσ. om. Φ 5 δοθῆναι φησὶν ὠ Φ τὸ χρυσίον om. Φ Q 7 τοῦτ οἶσθα M D Q A E, Z (post α littera erasa), K v: τοῦτο οἶσθα P τοῦτο οἷδας V κἀκεῖνος om. Φ 8 τοῦτο factum ex τούτω in D, τούτω P φην Q, σὲ Q 2; φασὶν A E φακήν P 9 ε intra lineas in M suppleuit M 1, in A A 2, om. E H Z K a θ in K postea add. m. pr. 10 ἀκούσας post τοῦ β. conlocant V M R Q D, ante τ. β. H E K Z v, post τὸ χρυσίον Φ (τ. β. ε. τὸ χ. ἀκ.); εἶναι om. Q 11 ἔφη τῶ αἰσ. Q, τῷ αἰσ. om. 12 κἀκεῖνος om. add. Q 2 νῦν μοι V τού P 13 περέχεις A. ὅ R τὸ om. Z v χρησίον a ἐν- ταυθὶ V 1 mutauit in ἐνταυθοῖ; ἐνταῦθα Φ; ceteri ἐνταυθοῖ, in E H factum ex ἐνταῦθα 14 γὰρ] καὶ b 15 ἀνελό- μένοι K βαδίσαντες] σ ex ζ in A fecit A 2 δι ἔλέσθαι P ε M Q D Φ, Z (ex corr.?) b: om. V R E H K a εὕρετε· θ, θησαυρόν· χ, χρυσίου.“ καὶ ὁ Ξάνθος „δεῦρο“ φησίν εἰς τὴν οἰκίαν, ὡς ἂν καὶ τὸν θη- p. 66 b. σαυρὸν διελώμεθα, καὶ σὺ τὴν ἐλευθερίαν ἀπολά- βῃς“. ἐλθόντων οὖν, ὁ Ξάνθος φοβούμενος τὸ τοῦ Αἰσώπου λάλον, εἰς εἰρκτὴν αὐτὸν ἐκέλευσεν ἐμβλη- θῆναι. καὶ ὁ Αἴσωπος ἀπαγόμενος „τοιαῦται“ φησίν „εἰσὶν αἱ ὑποσχέσεις τῶν φιλοσόφων; οὐχ ὅτι γὰρ οὐκ ἀ πολαμβάνω μου τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς δεσμ ωτήριον κελεύεις βληθῆναί με.“ ὁ μὲν οὖν Ξάν- θος ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀπολυθῆναι, καὶ πρὸς αὐτὸν ἔφη ,πάνυ καλῶς φὴς, ἵνʼ ἐλευθερίας τυχών, σφο- δρότερός μου γένῃ κατήγορος“. ὁ δὲ Αἴσωπος εἶπεν· „ὅτι ποτέ με κακὸν ἔχεις ποιεῖν, ποίει. πάντως καὶ ἄκων ἐλευθερώσεις με.“

Κατὰ δὲ τοὺς καιροὺς τούτους συνέπεσέ τι τοι- οῦτον ἐν Σάμῳ. πανδήμου ἑορτῆς ἀγομένης αἴφνης,

ἀετὸς καταπτὰς καὶ τὸν δημόσιον ἁρπάσας δακτύ- λιον, εἰς δούλου κόλπον ἀφῆκεν. οἱ μὲν οὖν Σά- μιοι θροηθέντες καὶ εἰς πλείστην περὶ τοῦδε τοῦ σημείου πεσόντες τὴν ἀγωνίαν, κατὰ ταὐτὸν ἀθροι- σθέντες, ἤρξαντο δεῖσθαι τοῦ Ξάνθου, ἅτε πρώτου 1 θ om. K 2 ὡσὰν H E καὶ τὸν] τὸν A. 4 ἐλ- θώντων Z καὶ ὁ ξ. A, sed καὶ punctis deletum φοβ. τοῦ αἰσ. τὸ λ. Q 5 εἰρκτὴν V P, Q (ex corr.), 6 τοιαῦται Q m. pr. fecit ex τοιαῦτα, ταῦτα φησὶν· αὗταί ε. Φ 7> εἰσὶν om. οὐχʼ Q E H οὐκ in marg. suppl. D 3 8 μου in A. add. m. pr., om. Z 9 με ex μὴ fecit A. m. pr. με; V 10 καὶ πρὸς αὐτὸν ἔφη om. 11 φής] φῆς V φὴς D ἴν P 12 δʼ Z 13 ὅ τί (ὅτί Q H) ποτέ με M Q D H K v ὃ τί ποτέ με κακῶς ἔχεις R κακὸν ἕχοις P ἔχεις κακὸν K v, Z (sed post με hoc est signum i) ante πάντως littera erasa in Q 14 ἐλευθερώσης 17 δημό- σον A δημόσων P 18 κόλπων Q οὖν intra uersus M m. pr. 19 θορηβηθέντες a θορυβηθέντες Z b πλεί- στην corr. ex πλεῖστον m. pr. πλήστην H τοῦδε] τού- του R 20 κατὰ ταυτὸν libri praeter Q H E qui καταταυτὸν τῶν πολιτῶν ὄντος καὶ φιλοσόφου, σφίσι τὴν κρίσιν τοῦ σημείου διασαφῆσαι. ὃ δὲ τοῖς ὅλοις ἐπαπορῶν, χρόνον ᾔτησε. καὶ ἀφικόμενος οἴκαδε, πολύς ἦν ἀθυμῶν καὶ τῇ λύπῃ βαπτιζόμενος, οἷα δὴ μηδὲν κρῖναι δυνάμενος. ὁ δʼ Αἴσωπος τὴν ἀθυμίαν συν- νοήσας τοῦ Ξάνθου, προσελθών λέγει· „τοῦ χάριν, δέσποτα, οὕτω διατελεῖς ἀθυμῶν ; ἐμοὶ προσανά- θου, χαίρειν εἰπὼν τῷ λυπεῖσθαι· αὔριον δʼ εἰς ἀγο- ρὰν προελθών, εἰπὲ τοῖς Σαμίοις ὡς „Ἐγὼ μὲν οὔτε σημειολυτεῖν ἐπαιδεύθην οὔτʼ οἰωνοσκοπεῖν, παῖς δέ μοι πρόσεστι πολλῶν πεῖραν εἰδώς· αὐτὸς ὑμῖν τὸ ζητούμενον λύσει.“ κἂν μὲν αὐτὸς ἐπιτύχω τῆς p. 68 b.λύσεως, δέσποτα, σὺ τὴν δόξαν ἀποίσῃ τοιούτῳ χρώ- μενος δούλῳ· ἂν δʼ ἀποτύχω, ἐμοὶ μόνῳ ἡ ἐντεῦ- θεν προστριβήσεται ὕβρις.“ πεισθεὶς οὖν ὁ Ξάνθος καὶ τῇ ὑστεραίᾳ εἰς τὸ θέατρον ἀπαντήσας καὶ κα- ταστὰς εἰς τὸ μέσον, κατὰ τὰς ὑποθήκας Αἰσώπου διελέχθη τοῖς συνελθοῦσιν. οἳ δʼ εὐθέως ἠξίουν κληθῆναι τὸν Αἴσωπον. τοῦ δʼ ἀφικομένου καὶ στάντος ἐπὶ τὸ μέσον, οἱ Σάμιοι τὴν ὄψιν αὐτοῦ 2 ὅλλοις R 3 χρόνων P οἴκα-δὲ eraso accentu graui R 4 τῇ Q in ras. m. pr., τι P μηδὲν Q eraso qui in η erat accentu, μὴδὲν H 5 κρίναι V ὅδʼ ἐνοήσας V m. pr. συνοήσας P, A et D m. pr. (ν add. A 2 D 2), b 1530 ὑπονοῆσαι P ὑπνοῆσαι A. 8 τῷ] τὸ V 9 προελθὼν, ε corr. e ς P προσελθὼν Q D E H K Z v εἶπε A ὑπὲ P σαμίας S 10 σημειωλυτεῖν Q οὔτ οἰόνσκ. R οὖτοι ὡνοσκ. P 11 εἰδώς mire dictum pro ἔχων, εἰληφώς αὐτὸς] οὗτος ὑμῶν R m. pr. ἡμῖν M 12 τὸ λυτούμενον R λυ D. σει D 2 κἂν] καὶ εἰ Q 13 ἀποίσει D 14 δ᾿ om. b ἡ] ἢ P 16 τῆ ὑστεραία V: τῇς ὑστεραίας ceteri; in A. ὑστερ. corr. ex ὑστηρ. καταστὰς] στὰς Φ 17 Αἰσ.] τοῦ αἰσ. Φ διειλέχθη M, R (corr. ex δειειλ.), Q A. διηλέχθη V 19 τὸν αἰσ. κληθ. H E K Z v (ἔσωπον E) ἀφικνουμέ- νου V 20 ἐπὶ τὸ μέσον V, Q (τὸ m. pr. corr. ex τοῦ): ἐπὶ τοῦ μέσου ceteri κατανοήσαντες, ἐρεσχελοῦντες ἐφώνουν· „αὕτη ἡ ὄψις σημεῖον λύσει ; ἐκ τοῦ αἰσχροῦ τούτου τί ποτε καλὸν ἀκουσόμεθα;“ καὶ γελᾶν ἤρξαντο. καὶ ὁ Αἴσωπος κατασείσας τῇ χειρὶ καὶ ἡσυχίαν αἰτήσας γενέσθαι, φησίν· ,,ἄνδρες Σάμιοι, τί μου τὴν ὄψιν σκώπτετε ; οὐκ εἰς τὴν ὄψιν, ἀλλʼ εἰς τὸν νοῦν ἀπο- βλέπειν χρή. πολλάκις γὰρ καὶ τῇ φαύλῃ μορφῇ χρηστὸν νοῦν ἡ φύσις ἐνέθηκεν. ἢ τὴν ἔξωθεν τῶν κεραμίων μορφὴν σκοπεῖτε ὑμεῖς, ἀλλʼ οὐ τὴν ἐντὸς γεῦσιν τοῦ οἴνου;“ ταῦτα τοῦ Αἰσώπου πάντες ἀκούσαντες, ἔλεγον· ,,Αἴσωπε, εἴ τι δύνασαι, λέγε τῇ πόλει“. καὶ ὃς μετὰ παρρησίας ἔφη· „ἄνδρες Σάμιοι, ἐπειδήπερ ἡ τύχη φιλόνεικος οὖσα δόξης ἀγῶνα τέθεικε δεσπότῃ καὶ δούλῳ, κἂν μὲν ὁ δοῦ- λος ἥττων τοῦ δεσπότου φανῇ, διὰ μαστίγων ἐλεύ- σεται, εἰ δʼ ἀμείνων, οὐδὲν ἔλαττον καὶ οὕτω πληγαῖς ξανθήσεται, εἰ ὑμεῖς διὰ τῆς ἐμῆς ἐλευ- θερίας παρρησίαν χαρίσοισθέ μοι, ἐγὼ νῦν ὑμῖν ἀδεῶς τὸ ζητούμενον φράσω.“ τότε ὁ δῆμος ἀπὸ μιᾶς γλώττης πρὸς τὸν Ξάνθον ἐβόων· ,,ἐλευθέρω- σον Αἴσωπον, ὑπάκουσον Σαμίοις. χάρισαι τὴν ἐλευ- 1 κατανοήσαντες] θεασάμενοι R 2 λύσει] ει corr. ex η D 3 ὁ om. A 1 add. A 2 4 κατασιγήσας E. cf. 280, 8 5 γενέσθαι om. Φ 8 ἐπέθηκεν V ἐνέθηκε Φ ἀνέθηκεν E H 9 ἐ. μορφὴν τῶν κεραμείων Q κεραμείων R Q οὐ τὴν ἐντὸς γεῦσιν] οὐκ εἰς τὴν γεῦσιν 11 ἀκ.π. εἴ τι] ὅτι V; in Q ει in ras. m. pr. δύναται ed. Neuel., δύνασαι corr. ex δην. P 13 φιλόνεικος] debebat scr. aut φιλόνικος (ut est in H) aut φιλονεικής: quorum hoc praestat 13 δόξ ἀγῶνα R 14 τέθηκε V P H ed. Neuel. δεσπ.] καὶ δεσπ. Φ, in A καὶ punctis deletum κἂν] ἂν Z 15 ἥ. φανῇ τοῦ δ. H E K Z v τοῦ δεσπότου om. D 16 ἀμείνων Z οὐδὲν] οὐδ ἂν A οὐδὰν P οὕτως V 17 ἐμῆς om. b; τῆς ἐν ἐμῆς, sed ἐμῆς corr. ex ἐμοὶ, A; τὴς ἐμὴς ἐμῆς P 18 παρρησίαν om. Φ χαρίσησθε χαρίσεσθε R χαρίσαι- σθε? νῦν in A add. A 1 20 εὐοων Q P 21 ὑἐπα- κουσον P σαμίοις] συ μίης P θερίαν αὐτοῦ τῇ πόλει·“ ὁ δὲ Ξάνθος οὐκ ἐπένευε. καὶ ὁ πρύτανις ἔφη· „Ξάνθε, εἰ μή σοι δοκεῖ ὑπα- p. 70 b.κοῦσαι τῷ δήμῳ, ἐγὼ τῆσδε τῆς ὥρας Αἴσωπον ἀπε- λεύθερον ἂν ποιήσαιμι, καὶ τότε σοι ὁμότιμος ἔσται.“ τηνικαῦτα τοίνυν ὁ Ξάνθος ἀνάγκῃ τὴν ἐλευθερίαν ἐπέδωκε. καὶ ὁ κήρυξ ἐβόα· ,,Ξάνθος ὁ φιλό- σοφος ἐλευθεροῖ Σαμίοις Αἴσωπον.“ κἀν τούτῳ πέρας ὁ τοῦ Αἰσώπου λόγος εἰλήφει, φαμένου πρὸς τὸν Ξάνθον ὡς ,,καὶ ἄκων ἐλευθερώσεις με.“' Αἴσωπος οὖν ἐλευθερίας τυχών, στὰς εἰς τὸ μέσον ἔφη· ,,ἄνδρες Σάμιοι, ὁ μὲν ἀετός, ὡς ἴστε, βασιλεὺς τῶν ὀρνίθων ἐστίν. ὅτι δὲ τὸν στρατηγι- κὸν δακτύλιον οὗτος ἁρπάσας ἀφῆκεν εἰς δούλου κόλπον, τοῦτο σημαίνειν δῆλον, ὅτι τῶν νυνὶ βασι- λέων τις βούλεται ὑμῶν τὴν ἐλευθερίαν δουλῶ- σαι, καὶ τούς κυρίους νόμους ἀκύρους δεῖξαι. ταῦτα οἱ μὲν Σάμιοι ἀκούσαντες, κατηφείας 1 ἐπένευεν M 3 τῆς δὲ Z; in τῆςδε corr. ex τῆς δὲ ὥρας] cf. alteram recensionem αἴσωπον om. Φ ἐλεύ- θερον H E Z K v 4 ποιήσαι μοι P ποιῆσαι μι E 5 ἐλευ- τερίαν Z 6 ἀπέδωκε Φ E Z v εὐόα P 7 σαμίης P Αἴσωπον] τὸν αἴσωπον E K Z v κῶν Rm. pr., κἀκ deletum. κᾂν b κὰν P 8 τοῦτω factum ex τοῦτο Z λόγος εἰλήφει om. Φ redolet sermonem Noui Foederis 9 ὡς καὶ] ὡς Φ inter με et Αἴσωπος in A. unus uersus in serie orationis et tres in margine erasi, unus (qui erat κακὸν εἰπεῖν ποίει. πάντωσ καὶ ἄκων ἐλευθερώσεις με) detritus 10 οὖν] τοίνυν Q τὸ] τὸν pars edd. 11 μέσων P ὡς in mar- gine suppleuit K ἴσθε R K 12 στρατηκὸν A στρατη cum compendio quo significatur κὸν P 13 οὗτος ἀφαρπάσας Q ἁρπάσας οὗτος Φ ἀρπ. mut. in ἁρπ. δοῦλον Z δού- λον P δοῦλου a 14 σημαίνειν (σημένειν P) δ.] σημεῖον δῆλον Q. σημειώσειν βούλεται K Z v τῶν om. A 1, add. A 2 βασιλεύων A 15 τίς R Q D P Z v, τὶς K ὑμῶν] ὑμῖν Q ἡμῶν P 16 μυρίους D, κ supra l. μ D 2 δεῖξαι non oportet mutari in ἀποδεῖξαι 17 ταῦτα om. Φ μὲν] μὲν οὖν Φ κατηφίας P ἐπλήσθησαν.

μετὰ δʼ οὐ πολύν χρόνον καὶ γράμ- ματα παρὰ Κροίσου τοῦ Λυδῶν βασιλέως ἥκει Σα- μίοις κελεύοντα τὸ ἀπὸ τοῦδε φόρους αὐτῷ πα- ρέχειν, εἰ δὲ μὴ πείθοιντο, πρὸς μάχην ἑτοίμους εἶναι. ἐβουλεύσαντο μὲν οὖν ἅπαντες — ἔδεισαν γὰρ ὑπήκοοι γενέσθαι τῷ Κροίσῳ — συνοῖσον εἶναι μέντοι καὶ Αἴσωπον ἐρωτῆσαι. κἀκεῖνος ἐρωτηθεὶς εἶπε· „τῶν ἀρχόντων ὑμῶν γνώμην δεδωκότων εἰς φόρου ἀπαγωγὴν ὑπακούειν τῷ βασιλεῖ, συμβου- λὴν μὲν οὐδʼ ὥς, λόγον δὲ ἐρῶ ὑμῖν, καὶ εἴσεσθε τὸ συμφέρον. ἡ τύχη δύο ὁδούς ἔδειξεν ἐν τῷ βίῳ, θατέραν μὲν ἐλευθερίας, ἧς ἡ μὲν ἀρχὴ δύσβατος, τὸ δὲ τέλος ὁμαλόν· θατέραν δὲ δου- λείας, ἧς ἡ μὲν ἀρχὴ εὐπετής τε καὶ βάσιμος, τὸ δὲ τέλος ἐπώδυνον.“ ταῦτα ἀκούσαντες οἱ Σά- μιοι, ἀνεβόησαν· „ἡμεῖς ἐλεύθεροι ὄντες ἑκόντες οὐ γινόμεθα δοῦλοι“, καὶ τὸν πρεσβευτὴν οὐ σὺν εἰρήνῃ ἀπέπεμψαν. ὁ μὲν οὖν Κροῖσος ταῦτα μα- θών, ἐβούλετο πόλεμον κατὰ Σαμίων κινεῖν, ὁ δὲ p. 72 b. 1 πολλὺν D χρόνων P καὶ om. Φ 2 κρόισων P τοῦ] τῶν Q ἤκι P 3 τοαποτοῦδε V M, τοαπο- τοῦδῃ D et τοαποτουδε Q erasis accentibus et spiritibus 4 πύθοιντο Q πείθειντο E πείθοντο ἕτοιμος A, corr. A 2 5 οὖν] γὰρ Φ, om. E H post ἄπαντες add. in mar- gine φόρους δοῦναι τῶ βασιλεῖ Q 2 ἔδησαν P γὰρ δ᾿ Φ 6 μέντοι εἶναι Z v; εἶναι om. Q 7 καὶ] καὶ τὸν Q εἶπεν M 8 in Q ὑμῶν m. pr. fecit ex ἡμῶν. ἡμῶν (D K) Z v φόρων φόρον R 9 μὲν in A add. A 2 10 οὐδʼ ὣς,] fortasse οὐδαμῶς. —οὖδῶς P (δ corr. ex ν) οὐ δίδωμι Q δὲ om. Φ εἴσεσθε Z, l. ε extrema e corr. τὸ] τὸν A. 12 θατέρας 14 τε om. Q 15 ἀκου- σαντὲ Q ς Q 2 17 οὑγυνόμεθα P 18 ante ἀπέπ. in F deletum ἀπέψ 19 ἐβούλετο V: ἐβουλεύετο M R Q Φ (ἐβου- λέβετο P); ἐβουλεύετο D, κα D 2; ἐβουλεύσατο H E K Z v κινῆσαι Φ πρεσβευτὴς ἀνήνεγκεν, ὡς οὐκ ἂν δυνηθείη Σα- μίους ὑπὸ χεῖρα λαβεῖν, Αἰσώπου παρʼ αὐτοῖς ὄντος, καὶ γνώμας ὑποτιθέντος. „δύνῃ δὲ μᾶλλον,“ εἶπεν „ὦ βασιλεῦ, πρέσβεις ἀποστείλας ἐξαιτῆσαι παρʼ αὐτῶν Αἴσωπον, ὑποσχόμενος αὐτοῖς ἀντʼ αὐτοῦ χάριτας ἄλλας τε δώσειν, καὶ λύσιν τῶν ἐπιταττομένων φόρων. καὶ τότε τάχα οἷός τε ἔσῃ τούτων περιγενέσθαι.“ καὶ ὁ μὲν Κροῖσος κατὰ ταῦτα πρεσβευτὴν ἀποστείλας, ἔκδοτον ᾔτει τὸν Αἴσωπον. Σάμιοι δὲ τοῦτον ἐκδόσθαι γνώμης ἐγένοντο. Αἴσωπος δὲ τοῦτο μαθών, ἐν μέσῳ τε τῆς ἀγορᾶς ἔστη καὶ φησίν· ,,ἄνδρες Σάμιοι, κἀγώ μὲν περὶ πολλοῦ ποιοῦμαι παρὰ τούς πόδας ἀφικέ- σθαι τοῦ βασιλέως· ἐθέλω δὲ ὑμῖν ἕνα μῦθον εἰπεῖν. καθʼ ὃν χρόνον ὁμόφωνα ἦν τὰ ζῶα, πόλεμον οἱ λύκοι τοῖς προβάτοις συνῆψαν. τῶν δὲ κυνῶν συμ μαχούντων τοῖς θρέμμασι καὶ τούς λύκους ἀποσο- βούντων, οἱ λύκοι πρεσβευτὴν ἀποστείλαντες, ἔφα- σαν τοῖς πρόβασιν, εἰ βούλοιντο βιοῦν ἐν εἰρήνῃ 1 ἀνήγγελεν Q σαμίους om. Φ 3 γνῶμοις P ὑποτιθέντες Φ δύνῃ] εἰ δύνῃ Q 4 ὦ βασιλεῦ εἷπε Φ, (erasa l. ν); ἀποστείλας in Z factum ex ἀπὸστειλας ἐξαίτησαι eraso qui in η erat accentu circumflexo 5 αὐ- τοῖς post δώσειν conlocat Φ 6 ἄλλάς τε R P λύσειν M 7 ἐπιτεταμένων Q ἐπιτομένων m. pr. οἷος τε M R Z H E οἷος τὲ οἷος τ᾿ Q D 8 περιγεναίσθαι P 9 ταὐτὰ P τὰ αὐτὰ A. πρέσβεις Φ ἤττει P 10 ἐκ- δόσθε P 11 ἐγέντο (τ pro erasa l. ε) m. pr. Q, ἐγίνοντο R τοῦτο] τούτον P τε] δὲ K Z a b 1530 (om. b 1534, 1543, Neuel.) τὲ 4 E H Q 12 φησί Φ E φησιν (corr. ex φηση) ταῦτα Z σάμοιοι P κἀγώ] μᾶλλον Φ 13 περι- πολλοῦ R P, D (extrito acc. granui) 14 θέλω V 15 ὁμό- φρονα ἤγουν ὁμόφωνα 16 λῦκοι D 18 λύκοι corr. ex λάκοι P 18 ἔφησαν Φ, ἔφασαν H sed α in ras. 19 προβάτοις Φ βούλοντο P καὶ μηδένα πόλεμον ὑποπτεύειν, τούς κύνας αὐτοῖς ἐκδοῦναι. τῶν δὲ προβάτων ὑπ’ ἀνοίας πεισθέν- των καὶ τοὺς κύνας ἐκδεδωκότων, οἱ λύκοι τούς τε κύνας διεσπάραξαν καὶ τὰ πρόβατα ῥᾶστα διέφθει- ραν.“ οἱ Σάμιοι τοίνυν τὸ τοῦ μύθου βούλημα συννοήσαντες, ὥρμησαν μὲν παρʼ ἑαυτοῖς κατασχεῖν τὸν Αἴσωπον. ὃ δὲ οὐκ ἠνέσχετο, ἀλλὰ τῷ πρεσβευτῇ συναποπλεύσας, πρὸς Κροῖσον ἀπῄει. ἀφικομένων δʼ αὐτῶν εἰς Λυδίαν, ὁ βασιλεύς ἐπίπροσθεν αὐτοῦ στάντα τὸν Αἴσωπον θεασάμενος, ἠγανάκτησε λέγων· „ἴδε ποταπὸν ἀνθρώπιον ἐμποδών μοι γέγονε νῆσον ὑποτάξαι τοσαύτην;“ καὶ ὁ Αἴσωπος· „μέγιστε βα- p. 74 b. σιλεῦ, οὐ βίᾳ οὐδʼ ἀνάγκῃ πρὸς σὲ παρεγενόμην, ἀλλʼ αὐθαίρετος πάρειμι. ἀνάσχου δέ μου μικρὸν ἀκοῦσαι. ἀνήρ τις ἀκρίδας συλλέγων καὶ ἀποκτιν- νύς, εἶλε καὶ τέττιγα. ἐπεὶ δὲ κἀκεῖνον ἠβούλετο κτεῖναι, φησὶν ὁ τέττιξ· ,,ἄνθρωπε, μὴ με μάτην ἀνέλῃς. ἐγὼ γὰρ οὔτε στάχυν βλάπτω, οὐτʼ ἄλλο τι 1 μὴδένα H 2 ὑπʼ ἀνοίας om. R 3 τούς τε corr. D ex τοὺς 4 τὰ πρόβ. . . . τοίνυν in marg. suppl. Z διέφθηραν P 6 συνοήσαντες V R P, pars edd. μὲν] μὴ E H 8 συναποβλέψας Φ 10 ἠγανάκτει V 11 πο- ταπὸν] πον in ras. Q; ποταπῶν P ποταμόν a, ποταπόν μοι Q (altero pr. μοι 11 non omisso) ἄνθρωπίον D inter μοι et γέγονε in Z λέγεται est deletum νῆσον om. A 1 suppl. A 2 inter νῆσ et ον in littera erasa 12 ὑπο- τᾶξαι μέγισται P 13 οὐδʼ V: οὐδὲ ceteri προσὲ P πρὸς σε Z πρὸς σε uel πρός σε edd. παραγενόμην E H παρα- γενομένων· ἀλαυθαίρετος P 14 αὔθέρετος K πάρημι V ἀνέσχου A, ἀνάσχου M sed ά ut uidetur e corr. μου om. V 15 ἀποκτιννὺς M D H Φ F Z a: ἀποκτείνεις V m. pr. ἀποκτινὺς l. ι facta ex ει E ἀποκτιννὺς K ἀποκτεινὺς Q b, ἀποκτα- νὺς R 16 τέττιγα] P in marg. γρ. τινά ἠβούλετο V m. pr. in marg., in serie uerborum εἴλετο, ἐβούλετο Q 18 στά- χυς V βλάπτιω erasa l. ν D ἄλλό τι M D E H, Q V R J (coniunctis uu.), ἀλλότι P ἄλλοτι F Z v τῶν ἀπάντων σε ἀδικῶ, τῇ κινήσει δὲ τῶν ἐν ἐμοὶ ὑμένων ἡδὺ φθέγγομαι, τέρπων τούς ὁδοιπόρους. φωνῆς οὖν παρʼ ἐμοὶ πλέον οὐδὲν εὑρήσεις.“ κἀκεῖ- νος ταῦτα ἀκούσας, ἀφῆκεν ἀπιέναι. κἀγὼ γοῦν, ὦ βασιλεῦ, τῶν σῶν ποδῶν ἅπτομαι, μή με εἰκῆ φο- νεύσῃς. οὐδὲ γὰρ οἷός τʼ εἰμὶ ἀδικῆσοι τινα, ἐν εὐτελείᾳ δὲ σώματος γενναῖον φθέγγομαι λόγον.“ ὁ δὲ βασιλεύς θαυμάσας ἅμα καὶ οἰκτείρας αὐτόν, ἔφη· ,,Αἴσωπε, οὔκουν ἐγώ σοι δίδωμι τὸ ζῆν, ἀλλʼ ἡ μοῖρα. ὃ γοῦν θέλεις, αἴτει καὶ λήψῃ.“ καὶ ὅς· „δέομαί σου, βασιλεῦ, διαλλάγηθι Σαμίοις“. τοῦ δὲ βασιλέως εἰπόντος „διήλλαγμαι“, πεσὼν ἐκεῖνος ἐπὶ τὴν γῆν, χάριτάς τε αὐτῷ ὡμολόγει, καὶ μετὰ τοῦτο τούς οἰκείους συγγραψάμενος μύθους, τούς καὶ μέχρι νῦν φερομένους, παρὰ τῷ βασιλεῖ κατέλιπε. δεξάμενος δὲ παρʼ αὐτοῦ γράμματα πρὸς Σαμίους, ὡς ἕνεκεν Αἰσώπου τούτοις διήλλακται, καὶ δῶρα πολλά, πλεύσας ἐπανῆλθεν εἰς Σάμον. οἱ μὲν οὖν Σάμιοι τοῦτον ἰδόντες, στέμματά τε αὐτῷ προσή- νεγκαν καὶ χορούς ἐπʼ αὐτῷ συνεστήσαντο. ὃ δʼ 1 σε om. Q, σὲ ἐνεμοὶ P H a; in D ἐν add. D 2 3 παρεμοὶ Q ut saeσ οὐδὲν πλέον Q εὐρήσης P 4 γοῦν] οὖν R 5 τῶν ποδῶν σῶν J ἅπτ. πρδῶν R φωνεύσης F 6 γάρ om. A. οἷοστʼ Q R Z οἷ ὄς τι μὶ P τίνα A in marg. γρ. τί, τί P 7 εὐτελία P 8 οἰκτή- ρας F αὐτὸν] αὐτοῦ E H 9 οὐκοῦν Z 10 μίρα V ὁ P θέλοις P λήψει D K 12 βασιλελέως P διήλλαγμαι] αι 2 in rasura 13 τῆς γῆς Q ὡμολόγει factum in D ex ὁμ., in K ex ὀμ.; ὁμολόγει P μετατοῦ- το M 14 οἰκίους Z συγκρ. P καὶ μέχρι νῦν M V, R (νυν), Φ D καὶ μέχρι καὶ νῦν E H (ante μέχρι in H dele- tum νῦν) μέχρι καὶ νῦν F J K Z v μέχρι νῦν (om. u. καὶ) 16 δεεξάμενος δὲ om. 17 διήλακται D διήλ- λεκται R 18 οὖν om. Z 19 ἰδόντες] ες Z in ras. ma- iore; ἰδοντες R D τε om. A. Z αὐτοῖς τά τε τοῦ βασιλέως ἀνέγνω γράμματα, καὶ ἀπέδειξεν ὡς τὴν εἰς αὐτὸν γενομένην παρὰ τοῦ δήμου ἐλευθερίαν ἐλευθερίᾳ πάλιν ἠμείψατο.

Μετὰ δὲ τοῦτο τῆς νήσου ἀπάρας, περιῄει τὴν οἰκουμένην, τοῖς ἀπανταχοῦ τῶν φιλοσόφων διαλεγό-p. 76 b. μένος. ἀφικόμενος δὲ καὶ πρὸς Βαβυλῶνα καὶ τὴν ἑαυτοῦ σοφίαν ἐπιδειξάμενος, μέγας παρὰ τῷ βασι- λεῖ Λυκήρῳ ἐγένετο. κατʼ ἐκείνους γὰρ τοὺς χρό- νους οἱ βασιλεῖς πρὸς ἀλλήλους εἰρήνην ἔχοντες, καὶ τέρψεως χάριν προβλήματα τῶν σοφιστικῶν πρὸς ἀλλήλους γράφοντες ἔπεμπον. ἅπερ οἱ μὲν ἐπιλυό- μενοι φόρους ἐπὶ ῥητοῖς πρὸς τῶν πεμπόντων ἐλάμ- βανον· εἰ δὲ μὴ, τοὺς ἴσους παρεῖχον. ὁ τοίνυν Αἴσωπος τὰ πεμπόμενα τῶν προβλημάτων Λυκήρῳ συνὼν ἐπέλυε, καὶ εὐδοκιμεῖν ἐποίει τὸν βασιλέα. καὶ αὐτὸς δὲ διὰ Λυκήρου ἕτερα τοῖς βασιλεῦσιν ἀντέπεμπεν, ὧν ἀλύτων μενόντων, φόρους ὁ βασι- λεύς ὅτι πλείστους εἰσέπραττεν.

Αἴσωπος δὲ μὴ παιδοποιησάμενος, ἕνατινὰ τῶν εὐ- γενῶν, Ἔννον τὴν κλῆσιν, εἰσεποιήσατό τε καὶ ὡς γνή- σιον παῖδα τῷ βασιλεῖπροσενέγκας συνέστησε. μετὰ δʼ 1 τάτε] τὰ Φ ἀνέγνω om. Φ 2 ὡς εἰς τὴν αὐτῶν Φ ὡς εἰς τὴν αὐτὸν (accentus grauis corr. e circumflexo) Q γενομενειν P γεναμένην E H 3 ἐλευθερίᾳ] ἐλευθερίους Φ 4 ἀπάρρας P περήει Q D 5 φιλολόγων M Q D φιλοσῶφων P 6 δὲ καὶ] δὲ Z 7 ἐπιδεικνύμενος Φ (ἐπι- δυκν. P) 8 κήρω R m pr. κατεκύνους P ut saepe γὰρ in A. fecit ex οῦν A 2. inter γὰρ et τοὺς in Q duodecim fere litterae erasae. χρόνους] καιροὺς D 10 τέρψαως P σοφιστικὸν P σοφιστῶν A 12 ἐπηρητοῖς P τῶν] τὸν P 13 εἰ V Φ K, ed. Neuelet.: οἱ M Q D R H E Z v 15 ἐπέλυεν M 17 ἀντέπεμψεν Z, ψ ex corr. in ras. 19 ἕνά τινα M D R H E Z K ἔννατηνᾶ P 20 Ἔννον] id est Αἶνον τε om. P ὡς] ὁς P 21 συνέστησεν D μεταδ᾿ οὐ E H ut saepe οὐ πολύν χρόνον τοῦ Ἔννου τῇ τοῦ θεμένου παλ- λακῇ συμφθαρέντος, Αἴσωπος τοῦτο γνούς, ἀπελαύ- νειν ἔμελλε τῆς οἰκίας. ὃ δὲ τῇ κατʼ ἐκείνου ὀργῇ ληφθείς, ἐπιστολήν τε πλασάμενος παρʼ Αἰσώπου δῆθεν πρὸς τούς ἀντισοφιζομένους Λυκήρῳ, ὡς αὐ- τοῖς ἕτοιμός ἐστι προστίθεσθαι μᾶλλον ἢ τῷ Λυ- κήρῳ, τῷ βασιλεῖ ἐνεχείρισε, τῷ τοῦ Αἰσώπου ταύ- την σφραγισάμενος δακτυλίῳ. ὁ δὲ βασιλεύς τῇ τε] σφραγῖδι πεισθεὶς καὶ ἀπαραιτήτῳ ὀργῇ χρησάμε- νος, παραχρῆμα τῷ Ἑρμίππῳ κελεύει, μηδὲν ἐξετά- σαντα οἷα δὴ προδότην διαχειρίσασθαι Αἴσωπον. ὁ δὲ Ἕρμιππος φίλος τε ἦν τῷ Αἰσώπῳ καὶ τότε δὴ τὸν φίλον ἐπέδειξεν. ἔν τινι γὰρ τῶν τάφων p. 78 b.μηδενὸς εἰδότος κρύψας τὸν ἄνθρωπον, ἐν ἀπορρή- τοις ἔτρεφεν. Ἔννος δέ, τοῦ βασιλέως κελεύσαντος, πᾶσαν τὴν διοίκησιν Αἰσώπου παρέλαβε.