XΙ καὶ εἶπεν Ἁβραὰμ πρὸς Μιχαήλ· Κύριε, τίς ἐστιν οὗτος ὁ κριτὴς, καὶ τίς ἐστιν ὁ ἄλλος, ὁ ἐλέγχων τὰς ἁμαρτίας; καὶ λέγει Μιχαὴλ πρὸς Ἁβραάμ· Θεωρεῖς τὸν κριτήν; οὗτός ἐστιν ὁ Ἄβελ, ὁ ἐν πρώτοις μαρτυρήσας· καὶ ἤνεγκεν αὐτὸν ὧδε ὁ θεὸς κρίνειν. καὶ ὁ ἀποδεικνύμενος οὗτός ἐστιν ὁ διδάσκαλος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ γραμματεὺς τῆς δικαιοσύνης Ἐνώχ· ἀπέστειλεν γὰρ κύριος αὐτοὺς ἐνταῦθα, ἵνα ἀπογράφωσιν τάς ἁμαρτίας καὶ τάς δικαιοσύνας ἑκάστου. καὶ λέγει ὁ Ἀβραάμ· Καὶ πῶς δύναται Ἐνὼχ βαστάσαι τὸ βάρος τῶν ψυχῶν, μὴ ἰδὼν θάνατον; ἢ πῶς δύναται δοῦναι πασῶν τῶν ψυχῶν ἀπόφασιν; καὶ εἶπεν Μιχαήλ· Ἐὰν δώσῃ ἀπόφασιν περὶ 4 φόνον οὐκ ἐποίησας] φώνος διά σου οὐ γέγονεν B; φόνος ἐξ ἐμοῦ οὐ γέγονεν C 7, 8 καὶ ε τι— νεότ. αὐτῆς] om B 8 γυνὴ] om B; ψυχὴ C 10 ἂς- κόσμῳ] om A κόσμῳ] + κατὰ πρόσωπόν μου βλέπω καὶ τὶ ποιήσω ἡ τάλαινα ὅτι ἐνταῦθα μετάνοια οὐκ ἔστιν B 10, 11 ἐνταῦθα— ἐληθαργ.] om B 11 ᾖραν αὐτὴν] + αἱ ὑπηρέται τῆς ὀργῆς C 14, 15 καὶ τίς- ἀμαρτ.] om C 14 ἐλέγχων] κατέχων B 17 ἤεγκεν] προσέταξεν B; ἔταξεν C 17—19 ὁ ἀποδεικν. οὖτος— Ἐνὼχ] ὸ ἕτερος προσκομίζωον τὰς ἁμαρτίας κ. ἐλέγχων τὰς ἀγαθὰς κ. παηρὰς πράξεις ἐστὶν ἔνωχ ὁ μάρτὺς τῆς ἐσχάτης ἡμέρας B 19 γραμματεὺς] γραφεὺς A 19—21 Ἐνὼχ— δικαιοσύνας] om A (which reads γραφεὺς τῆς δικ. κ. τῶν ἀμαρτι ἑκάστου] ἀπέστειλεν- ἑκάστου] κ. προσετάγειν παρὰ κυ ἐν τῶ κόσμω διάγειν κ. ἀπογράφεσθαι πράξεις κ. λαγισμοὺς ἕνος ἑκάστου ἀνθρώπου B 22 βαστάσαι τὸ βάρος τῶ ψ.] βλέπειν κ. προσκομίζειν ἔνος ἑκάστου τὰς ἁμαρτίας κ. τὰς δικαιοσύνας Β; βαστᾶσαι τὸ μέρος τῶ ψ. C 24 ἀπόφασιν] ἀπολογίαν A; ἀποφάσεις ἢ κ. σώζειν τοὺς ἐξομολογουμένους B 24—p. 116, 10 ἐὰν— κόλασιν] ταῦτα κ. αὐτὸς ὁ Ἐ. πρὸς κν ἐλάλησεν ἴνα μὴ πρὸς τοὺς ανους ἐπιβαρὶς γύνεται ἀλλʼ ὁ κς οὐκ ἤκουσεν αὐτοῦ ἀλλʼ ἐκέλευσεν αὐτὸν οὕτος ποιεῦν B ABC αὐτῶν, οὐ συγχωρεῖται· ἀλλʼ οὐ τὰ τοῦ Ἐνὼχ αὐτοῦ ἀποφαίνεται, ἀλλʼ ὁ κύριός ἐστιν ὁ ἀποφαινόμενος, καὶ τούτου οὐκ ἐστὶν εἰ μὴ μόνον τό γράψαι. ἐπειδὴ ηὔξατο Ἐνὼχ πρὸς κύριον λέγων· Οὐ θέλω, κύριε, ἀποδοῦναι τῶν ψυχῶν ἀπόφασιν, ὅπως μὴ τινὸς ἐπιβαρὴς γένωμαι· καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Ἐνώχ· Ἐγὼ κελεύσω σε ἵνα γράφῃς τὰς ἁμαρτίας ψυχῆς ἐξιλεουμένης, καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὴν ζωήν· καὶ ἡ ψυχὴ ἐὰν μὴ ἐξιλεωθῇ καὶ μετανοήσῃ, εὑρήσεις τὰς ἁμαρτίας αὐτῆς γεγραμμένας, καὶ βληθήσεται εἰς τὴν κόλασιν.

ΧΙΙ. καὶ μετὰ τὸ θεωρῆσαι Ἁβραὰμ τὸν τόπον τοῦ κριτηρίου, κατήγαγεν αὐτὸν ἡ νεφέλη ἐν τῷ στερεώματι κάτω. καὶ κατανοήσας Ἁβραὰμ ἐπὶ τὴν γῆν, εἶδεν ἄνθρωπον μοιχεύοντα γυναῖκα ὕπανδρον. καὶ στραφεὶς λέγει Ἁβραὰμ πρὸς Μιχαήλ· Θωρεῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην; ἀλλὰ, κύριε, πέμψον πῦρ ἐξ οὐρανοῦ, ἵνα καταφάγῃ αὐτούς. καὶ εὐθὺς κατῆλθεν πῦρ καὶ κατέφαγεν αὐτούς· διότι εἶπεν κύριος τῷ Μιχαὴλ ὅτι Ὅσα αἰτήσεταί σε ὁ Ἁβραὰμ ποιῆσαι αὑτῷ, ποίησον. καὶ πάλιν ἀναβλέψας Ἁβραὰμ, εἶδεν ἄλλους ἀνθρώπους καταλαλοῦντας ἑταίρους, καὶ εἶπεν· Ἀνοιχθήτω ἡ γῆ καὶ καταπιέτω αὐτούς. καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν αὐτῷ, κατέπιεν αὐτοὺς ἡ γῆ ζῶντας. καὶ πάλιν ἀνήςγαγεν αὐτὸν ἡ νεφέλη ἐν ἑτέρῳ τόπῳ. καὶ εἶδεν Ἁβραάμ τινας ἀπερχομένους εἰς ἔρημον τόπον τοῦ ποιῆσαι φόνον. καὶ εἶπεν πρὸς Μιχαήλ· Θεωρεῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην; ἀλλʼ ἐλθέτωσαν θηρία ἐκ τῆς ἐρήμου καὶ διαμερίσονται αὐτούς. καὶ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐξῆλθον θηρία ἐκ τῆς ἐρήμου καὶ κατέφαγον αὐτούς. τότε ἐλάλησεν κύριος ὁ θεὸς πρὸς τὸν Μιχαὴλ λέγων· Ἀπόστρεψον τὸν Ἁβραὰμ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ μὴ ἀφήσεις αὐτὸν κυκλῶσαι πᾶσαν τὴν κτίσιν ἢν ἐποίησα, ὅτι οὐ σπλαγχνίζεται ἐπὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς, ἀλλʼ ἐγὼ σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ὥστε ἐπιστρέψουσιν καὶ ζήσωσιν καὶ μετανοήσωσιν ἐκ 6 ἐγὼ κελεύσω σε] ἐγέρθητί μοι σημειῶν πρὸς σὲ C 8 μὴ ἐξιλεωθῇ καὶ] om A 9 βληθήσεται] -ονται A; κληθήσεται C 26, 27 διαμερίσονται αὐτοὺς] διαφάγωσιν αὐτοὺς A; καταφαγέτωσαν αὐτοὺς ὅτι τοιοῦτον ἀνόμημα ὄρμη- σαν ποιῆσαι B 33—p. 117, 1 ὥστε— σωθήσονται] ὡς τὸ ἐπιστρέψαι κ. ζήσωοσιν—σωθήσ. A; om B ; ὥστε ἐπιστρέφουσιν κ. μετανοήσωσιν—σωθήσ. C τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν, καὶ σωθήσονται. καὶ κατὰ τὴν ABC ἐνάτην ὥραν ὑπέστρεψεν Μιχαὴλ τὸν Ἁβραὰμ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Σάρρα δὲ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, μὴ θεωρήσασα τὸν Ἁβραὰμ τί γέγονεν, κατεπόθη τῇ λυπῇ καὶ παρέδωκε τὴν ψυχήν· καὶ μετὰ τὸ ὑποστρέψαι τὸν Ἁβραὰμ, εὖρεν αὐτὴν νεκρὰν, καὶ ἔθαψεν αὐτήν.