Ι. Ἐκένετο ἡνίκα ἤγγισαν αἱ ἡμέραι τοῦ θανάτου AΒC τοῦ Ἁβραὰμ, εἶπεν κύριος πρὸς Μιχαήλ· Ἀνάστηθι καὶ
 πορεύθητι πρὸς Ἁβραὰμ τὸν δοῦλόν μου, καὶ εἰπὲ αὐτῷ ὅπως ἐξελεύσῃ τοῦ
 βίου, ὅτι ἰδοὺ ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τῆς προσκαίρου ζωῆς
 σου· ὅπως διοικήσῃ τὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ πρὶν ἀποθανεῖν. ΙΙ. καὶ ἐπορεύθη Μιχαὴλ καὶ ἦλθεν πρὸς Ἁβραὰμ, καὶ εὖρεν αὐτὸν
 καθιζόμενον ἔμπροσθεν τῶν βοῶν αὐτοῦ εἰς ἀροτριασμόνʼ ὑπῆρχεν δὲ
 γηραλέος πάνυ τῇ ἰδέᾳ· εἶχεν δὲ ἐνηγκαλισμένον τὸν υἱὸν
 αὐτοῦ. ἰδὼν οὖν Ἁβραὰμ τὸν ρχώγγελον Μιχαὴλ, ἀναστὰς ἐκ τῆς γῆς ἠσπάσατο
 αὐτὸν, A=Par. Gr. 1613. B=Par. Suppl. Grec 162.
 C=Cod. Vind. Theol. Gr. oxxvi. 
 Tit. Διήγησις περὶ τῆς διαθήκης καὶ πεμὶ τοῦ
 θανάτου τοῦ ἐν ἀγίοις πρς ἡμῶ Ἁ. τοί πριάρχου καὶ δικαίου καὶ
 φιαξένου. Δέσπ. εὐλ. B; Λόγος περὶ τῆς θανῆς τοῦ Ἁ. ὅτε ἀπέστειλεν
 κς ὁ θς τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἦρεν αὐτὸν σωματικῶς εἰς τὰ ἐπουράνια
 C 
 1, 2 ἐγένετο— Μιχαήλ] Ἡνίκα ἐπληροῦντο αἱ ἡμ. τῆς
 ὅλης βιωτῆς τοῦ παντευλογήτου κ. δικαίου π ἡμῶν Ἁ. τοῦ πατμιέρχου,
 εἷπεν κς πρὸς τὸν μέγαν ἀρχιστράτηγα Μιχ. B; ἐγένετο ἡνίκα ἐφθησεν ἡ
 θανὴ τοῦ Ἁ., ἀπέστειλεν κς θς Μιχ. τὸν ἀρχιστράτηγον κ. εἷπεν αὐτῶ C
 8, 9 ἔμπροσθεν—ἀροτρ.] ἐμτρ. τῶν ἀροτμιωτῶν ἐν τῶ ἀγρῶ αὐτοῦ C 9, 10
 εἶχεν—αὐτοῦ] om A 11 ἀναστάς— γῆς] om AB 
 
 ABC μὴ εἰδὼς τίς ἐστιν, καὶ εἶπεν πρὸς
 αὐτόν· Σῶσόν σε ὁ θεός· ἄναστα καλῶς πορευόμενος τὴν ὁδόν σου. καὶ
 ἀπεκρίθη αὐτῷ Μιχαήλ· Φιλάνθρωπος εἶ σὺ, καλὲ πάτερ. καὶ ἀπεκρίθη Ἀβραὰμ
 καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ἐλθέ, ἔγγισόν μοι, ἀδελφὲ, καὶ καθέζου ὀλίγην ὥραν ἵνα
 προστάξω ἐνεχθῆναι ζῶον, ἵνα ἀπέλθωμεν ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ
 ἀναπαύῃς μετʼ ἐμοῦ, ὅτι πρὸς ἑσπέρᾳ ἐστὶν, καὶ τῷ πρωῒ ἀναστὰς πορεύου
 ὅπου ἂν βούλῃ, μήπως συναντήσῃ σοι θηρίον πονηρὸν καὶ καταικίσῃ σε.
 ἠρώτησεν δὲ Μιχαὴλ τὸν Ἀβραὰμ λέγων· Εἰπέ μοι τὸ ὄνομά σου, πρὶν
 εἰσελθεῖν ἐν τῷ οἴκῳ σου, μὴ ἐπιβαρὴς γένωμαί σοι. καὶ
 ἀπεκρίθη Αβραὰμ καὶ εἶπεν· Οἱ γονεῖς μου ὠνόμασάν με Ἁβρὰμ, καὶ ὁ κύριος
 ἐπωνόμασέν με Ἀβραὰμ, λέγων· Ἀνάστηθι καὶ πορεύου ἐκ τοῦ οἴκου σου καὶ
 ἐκ τῆς συγγενείας σου, καὶ δεῦρο εἰς γῆν ἣν ἄν σοι δείξω· καὶ ἀπελθόντος
 μου εἰς τὴν γῆν ἣν ὑπέδειξέ μοι ὁ κύριος, εἴρηκέν μοι·
 Οὐκέτι κληθήσεται τὸ ὄνομά σου Ἁβρὰμ, ἀλλʼ ἔσται τὸ ὄνομά σου Ἀβραάμ.
 ἀπεκρίθη Μιχαὴλ καὶ εἶπεν αὐτῷ· Συγχώρησόν μοι, πάτερ μου, ἄνθρωπε τοῦ
 θεοῦ μεμελετημένε, ὅτι ξένος εἰμὶ, καὶ ἤκουσα περί σου ὅτε ἀπῆλθες
 σταδίους τεσσαράκοντα καὶ ἤνεγκας μόσχον, καὶ ἔθυσας αὐτὸν,
 ξενιζόμενος ἀγγέλους ἐν τῷ οἴκῳ σου, ἵνα ἀναπαυθῶσιν. ταῦτα ἀμφότεροι
 λαλήσαντες, ἀναστάντες ἐν τῷ οἴκῳ ἐπορεύοντο. ἐκάλεσεν δὲ Ἁβραὰμ ἕνα τῶν
 παίδων αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· Πορεύθητι, ἄγαγέ μοι κτῆνος ὅπως καθίσῃ ἐπʼ
 
 4, 5 κ.εἶπεν- καθέζου] εἷπεν· εὐλογημένος εἶ· καὶ
 σὺ καλὲ περ κ. Ἁ. αὔθης πρὸς αὐτὸν φιλάνθρωπος ἐλθὲ ἀδελφὲ ἔγγιστα
 μου κ. κάθησα B 4—11 κ. εἶπε— ἀπεκρίθη] κ. καθίσαντες ὁμοῦ ἠρώτησεν
 Ἁ. τὸν ἄγγελον λέγων· ἄνθρωοπε πορειόμενος τὴν ὁδὸν πόθεν ἔρχει κ.
 ποῦ ἀπέρχει· ἀπεκρίθη αὐτῶ Μ. στρατιώτης εἰμὶ κ. πορευομ. τ. ὁδ.
 ἔμαθαν πεμὶ τῆς φιλανθρωπίας σου κ. ἦλθον πρὸς σὲ τοῦ ίδεῖν τίς εἶ
 σύ· κ. εἷπεν C 5, ἵνα— ξῶον] ὅπως φθάση ἄλογον ζῶον Α; ὅπωος
 παρακελεύσομαι τοῦ ἀχθῆναι ζῶα C 7—9 ὄτι- καταικ. σε] νῦ δὲ ἐὰν
 πορευει πρὸς ἑσπέραν ἐστὶν κ. ἴσος πορευόμεος τῆ νυκτὶ ταραχθῆς διὰ
 τηνὸς νυκτε- ρινοῦ φαντάσματος B 9 καταικίσῃ] κατηχήσῃ A; ταραχθεὶς
 C 12, 13 οἱ γονσῖς— λέγι] Ἁβρὰμ μὲν ἤκουον τὸ πρότερον δὲ κς
 ἐκάλεσέν με τὸ δεύτερον κ. εἷπεν μοι B 18, 19 Σνγχώρι.—τμεμελετημ.]
 ξενίζμαί σε ἄνθρωπε τοῦ θῦ ὑπερεπεούμεαι B; συγχωρ. μοι πάτερ ὅτι
 ἐπιξεοῦμαι ἄνθρωπε τοῦ θῦ καὶ μέμνημαι C 21 ἔθυσας αὐτὸν] ἔθηκας
 αὐτῶ μόσχους A; om B 21, 22 ξενιζομ. ἀγγ.] ξεζομένους A; om B 22, 23
 ταῦτα- λαλήσ.] om A 23 p.31, ἐν τῷ οἴκῳ—οἴκῳ σου] ἐπορεύθησαν·
 ἐκάλεσεν— εἶπεν· πορεύθητι ἀγαγεῖν 
 αὐτὸν ὁ ξένος, ὅτι ἐκοπιάθη ἐκ τῆς ὁδοιπορίας. καὶ εἶπεν
 ABC Μιχαήλ· Μὴ σκύλλε τὸ παιδάριον,
 ἀλλὰ ἀπέλθωμεν μετεωριζόμενοι ἕως οὗ φθάσωμεν ἐν τῷ οἴκῳ σου, διότι
 ἠγάπησά σου τὴν ὁμιλίαν.